...ท้องฟ้าอันแสนมืดมิดแต่ยังคงมีแสงสว่างจากดวงดาวนับร้อย นี่อาจจะเป็นเวลาพักผ่อนของใครหลายๆคน
แต่คงจะไม่ใช่กับทายาทนักธุรกิจพันล้านอย่างปาร์กยูชอน ....
ร่างสูงเดินออกมาจากอาคารสูงเสียดฟ้าอันเป็นที่ตั้งของสำนักงานในเครือตระกูลปาร์กอย่างรวดเร็ว
มือเรียวกำโทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดไว้แนบหู พลางพูดคุยกับปลายสายด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
พอดีกับที่รถลีมูซีนคันหรูแล่นเข้าเทียบตรงเบื้องหน้า....คนขับร่างตุ้ยนุ้ยรีบวิ่งลงมาเปิดประตูรถให้เจ้านายของตนอย่างรู้หน้าที่
ปาร์คยูชอนพับฝาโทรศัพท์ลงพลางหันหน้าไปสั่งด้วยน้ำเสียงออกอาการโกรธเล็กน้อย
"ไปผับ Lamor เดี๋ยวนี้!!!"
.
.
.
ห่างออกไปหลายไมล์
เสียงดนตรีดังอึกทึก ผสมกับเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะของบรรดาผู้คนมากหน้าหลายตา ดังแว่วออกมาจากสถานบันเทิงชื่อดัง
สถานที่ผ่อนคลายความเครียดจากการทำงาน สถานที่พบปะสังสรรค์ของบรรดาเพื่อนฝูง และรวมไปถึงสถานที่คลายเหงาสำหรับใครบางคน
ร่างเล็กในชุดเสื้อเชิ๊ตสีดำแหวกอกลึกจนเห็นไปถึงไหนต่อไหน รวมไปถึงกางเกงยีนส์สีซีดที่มีรอยขาดพรุนแบบแฟชั่น จนเผยถึงผิวเนียนของเรียวขาภายใน
ใบหน้าหวานที่ถูกแต่งเติมเล็กน้อยด้วยมาสคาร่าสีเข้มและลิปกลอสบางๆ ผมสีน้ำตาลที่ถูกเซตทรงมาอย่างดีเข้ากับตุ้มหูยาวรูปไม้กางเขน
แต่องค์ประกอบทั้งหลายเหล่านี้ก้อไม่อาจทำให้ร่างเล็กคนนี้ตกเป็นจุดสนใจของคนทั้งผับได้เท่ากับการกระทำของเขาที่เป็นอยู่ในขณะนี้....
มือเรียวจับเสาเหล็กไว้ เอวบางยักย้ายส่ายไปมาตามจังหวะเพลง ใบหน้าหวานที่แดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ดูเย้ายวน....
คิมจุนซู ผู้น่ารักคนนี้กำลังเต้นอย่างเมามันส์บนบาร์ของสาวโคโยตี้ !!!
แทนที่จะมีคนห้ามปราม กลับมีเสียงเชียร์ดังสนั่น ... มือของบรรดาชายหนุ่มทั้งหลายชูขึ้นมาสลอนราวกับเปรตขอส่วนบุญ
เพียงเพื่อที่จะขอสัมผัสเรียวขาภายใต้รอยขาดของคนที่กำลังเต้นยั่วยวนอยู่บนบาร์เหล้าในขณะนี้ ....
..... ตาย ตาย ตาย ตาย ตาย ..... ถ้าคุณยูชอนมาเห็นจุนซูในสภาพนี้ต้องโดนด่าเละแน่ๆ
ไม่ใช่จุนซูหรอกนะที่จะโดนด่าเละ ... ชั้นเนี่ยแหละ ไอ่ฮยอคแจคนนี้แหละที่จะโดน...
เค้าลางความซวยเริ่มตั้งแต่เมื่อคนตัวเล็กโทรมาออดอ้อนทางโทรศัพท์ให้มาหาที่บ้านของยูชอน
พอมาถึงก็พบเจ้าตัวนั่งแต่งตัวเตรียมพร้อมออกเที่ยวซะเต็มยศ ...
แล้วก็ตกกระไดพลอยโจนพามาที่นี่จนได้ ... พอมาถึงไม่ทันไร ร่างเล็กก็สั่งวอดก้ามาสองขวด
นั่งซักโฮกๆยังกะตายอดตายอยากมาจากไหน ... แล้วไงต่อล่ะ พอเขาไปเข้าห้องน้ำแวบเดียว
กลับมาก็เจอเจ้านี่เต้นยั่วอยู่บนบาร์เหล้าซะแล้ว ... เมาแล้วซ่านะจุนซู
ฮุคแจพยายามทุกวิถีทางที่จะพาจุนซูลงมาซะให้ได้ แต่ร่างเล็กก็ไม่ยอมท่าเดียว แถมอาการชักจะหนักขึ้นทุกที
ทางสุดท้ายที่ต้องเลือกก็คือ .... โทรหายูชอน .....
.
.
.
ร่างสูงกระชากประตูผับแล้วเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว พลางสอดส่องสายตามองหาคนรัก แต่ก็ไม่ต้องเสียเวลามองหาให้นาน
เพราะคนที่มองหาอยู่ กำลังเต้นอยางเมามันส์อยู่ที่บาร์เหล้าด้านหน้าเข้านี่เอง ...
ฮยอคแจเดินทำหน้าซีดเข้ามาหาร่างสูงที่กำลังโกรธจัดอยู่ สายตาของยูชอนจับจ้องไปที่ร่างเล็กที่กำลังโปรยยิ้มหวานส่งไปให้บรรดาหนุ่มๆ
ที่ยืนอยู่หน้าสลอนทางด้านล่าง มือเล็กลูบไล้ทั่วกายของตนเองอย่างยั่วยวน ........... เกินไปแล้วนะจุนซู!!!!!!
ก่อนที่ฮยอกแจจะได้อ้าปากพูดนั้น ... ยูชอนก็เดินพรวดๆเบียดเข้าไปในหมู่ฝูงชนตรงเข้าไปยังบาร์เหล้าที่ร่างเล็กเต้นอยู่
ร่างสูงปีนขึ้นไปบนบาร์แล้วกระชากเอวร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด ....เรียกเสียงฮือฮาจากผู้คนเบื้องล่าง ...ไอ่หนุ่มใส่สูทนี้มายุ่งอะไรกับดาวยั่วของพวกเรากันน่ะ
จุนซูที่กำลังมึนๆอยู่ ค่อยๆมองหน้าคนที่กอดเข้าอยู่อย่างช้าๆ ริมฝีปากเรียวคลี่ยิ้มบางๆ ส่งตาหวานไปให้ .... ยูชอน
ผิดกับอีกฝ่ายที่ทำหน้าเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อซะให้ได้ ร่างสูงช้อนตัวอีกฝ่ายขึ้นมาอุ้มก่อนเดินออกจากผับไปโดยไม่พูดอะไรเลย ....
เมื่อวางร่างเล็กไว้บนเบาะเรียบร้อยแล้ว ร่างสูงก็รีบเข้าไปนั่งในรถอีกฝั่งตรงข้ามแล้วสั่งให้ออกรถ (ลีมูซีนมันจะเป็นสองเบาะหันเข้าหากันอ่านะ)
ทั้งสองคนนั่งมองหน้ากันอยู่ซักพักนึง ... ร่างเล็กก้อจัดการย้ายตัวเองเข้าไปนั่งข้างๆร่างสูงที่นั่งทำหน้าเครียดอยู่
หัวเล็กๆซบเข้ากับไหล่กว้าง ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมองอีกฝ่าย ทำหน้าตาเหมือนกับจะสำนึกผิด
"โกรธเหรอ...ยูชอน"
"....................." ไม่มีเสียงตอบจากร่างสูง สีหน้าเรียบเฉยยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
ร่างเล็กทำหน้าเซ็งก่อนจะผละตัวออกมา แล้วเอ่ยเสียงดังทำหน้างอ
"นี่ไม่ใช่ความผิดของชั้นนะ!!!!!....ก็ยูชอนไม่อยู่บ้าน ทำแต่งานๆๆๆๆ ไม่มีเวลาให้ชั้นเลยนี่!!!!!!!"
"ก็เลยหนีเที่ยว!!!...แล้วมาเต้นยั่วผู้ชายอยู่บนบาร์งั้นเหรอ!!!!!!!" ร่างสูงที่นั่งเงียบตะโกนตอบด้วยเสียงอันดังไม่แพ้กัน
...... เขาเองก้อรู้ว่า ช่วงนี้เขามัวแต่ทำงานจนไม่มีเวลาให้ร่างเล็กเหมือนเมื่อก่อน .... ที่เขาทำไปก็เพื่อจุนซูทั้งนั้น ...
แต่นี่อะไร ... แอบหนีมาเที่ยว .... เมา ... แล้วยังจะเต้นยั่วแบบนั้นอีก ...
ร่างเล็กที่ได้ยินประโยคนั้นของยูชอน คลี่ยิ้มกว้าง เขยิบเข้ามาใกล้อีกฝ่ายทำหน้าเจ้าเล่ห์ ตาใสๆจับจ้องไปยังอีกฝ่ายก่อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงรู้ทัน
"... ตกลงว่า โกรธ หรือ หึง..."
"....หึง...."
สิ้นเสียงจากร่างสูง ... จุนซูก็หัวเราะออกมาดังๆ ขำจนตัวงอ ...
ทำเอาอีกฝ่ายต้องคว้าตัวคนเจ้าปัญหามากอดไว้แน่น .... สีหน้าของยูชอนตอนนี้ผ่อนคลายลงมาก ... เพราะเสียงหัวเราะใสๆนั่นรึป่าวนะ
ร่างสูงยกตัวจุนซูที่ยังขำจนตัวงอขึ้นมานั่งบนตักอยู่ในท่าที่จุนซูหันด้านข้างให้เขา พลางเชยคางอีกฝ่ายขึ้น
"...ขำอะไรนักหนา...หือม์"
"ขำคนขี้หึงน่ะสิ" จุนซูหัวเราะเบาๆพลางโอบแขนเข้าที่รอบคอของอีกฝ่ายที่กอดเอวเขาไว้แน่น
"แต่ว่า...ชั้นยังโกรธยูชอนอยู่นะ ที่ไม่มีเวลาให้ชั้นน่ะ" คนตัวเล็กแกล้งทำหน้างอ เรียกรอยยิ้มจากอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดู
ร่างสูงก้มลงหอมแก้มใสเข้าฟอดใหญ่แล้วเอ่ยถาม ทำสายตาวิบวับ.... "แล้วทำยังไงถึงจะยอมยกโทษให้ล่ะ"
"ทำยังไงดีน้าาาาาาา" จุนซูส่งสายตามีความหมายให้อีกฝ่าย ...
... มือเรียวคลายเนคไทที่คอของร่างสูงออก ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่ายออกทีละเม็ด
ฝ่ามือเล็กลูบไล้ที่แผงอกแกร่งอย่างแผ่วเบาชวนสยิว ... เหมือนที่มือของอีกฝ่ายกำลังลูบไล้เรียวขาของเขาอยู่ในขณะนี้...
ร่างสูงกอดร่างเล็กแน่นเข้ามาอีกทำให้ใบหน้าของทั้งสองห่างกันนิดเดียว ... สันจมูกคมไล้ลงบนใบหน้าใสอย่างช้าๆ...
ก่อนจะไล่เรื่อยลงมายังซอกคอขาวที่หอมเย้ายวน น่าประทับตราแสดงความเป็นเจ้าของ ....
มือใหญ่เริ่มเลื้อยเข้ามาในเสื้อสีดำแหวกอกของร่างเล็ก ... สัมผัสอันนิ่มนวลทำให้เจ้าของร่างถึงกับเคลิ้ม
"อืออออ....ยูชอน...." เสียงหวานที่แสดงถึงอารมณ์ที่ล่องลอยไปไกล ถูกหยุดลงด้วยริมฝีปากอุ่นที่ประกบทับลงมาอย่างแผ่วเบา
ลิ้นเรียวที่เกี่ยวกระหวัดกันอยู่ภายในโพรงปากอย่างรู้ทาง.... บวกกับสัมผัสอันวาบหวาม ก่อนเกิดความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ภายใน
จูบอันเร่าร้อนดำเนินต่อไปอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เสื้อเชิ๊ดสีดำของร่างเล็กหลุดออกโดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้สึก ....
ฝ่ามือหนาลูบไล้ไปทั่วกายเล็ก .... ผิวเนียนใสที่เมื่อได้สัมผัสทำให้รู้สึกดีอย่างประหลาด รวมไปถึงยอดอกสวยที่น่าเค้นคลึง
ยูชอนถอนริมฝีปากออกช้าๆพลางเอนตัวของร่างเล็กลงนอนบนเบาะนิ่ม ... ร่างสูงอมยิ้มทันทีเมื่อได้เห็นสีหน้าขัดใจของคนตรงหน้า
แขนเล็กโอบรอบคอร่างสูงรั้งใบหน้าคมเข้ามาใกล้แล้วประกบริมฝีปากบางเข้าหา ... เวลาจูบกับยูชอนมันทำให้เค้ารู้สึกเหมือนกับลอยได้
มือใหญ่ค่อยๆปลดกางเกงยีนส์สีซีดของร่างเล็กที่กำลังเคลิ้มกับรสจูบอันหอมหวานอย่างช้าๆ ....
ร่างสูงกอบกุมแกนส่วนล่างของร่างเล็กไว้อย่างเบามือ พลางรูดขึ้นลงไปมา .... ทำเอาอีกฝ่ายตัวสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่าน
ริมฝีปากอุ่นที่เป็นอิสระจากร่างเล็กที่กำลังครางเบาๆ ลากผ่านลำคอสวย มาหยุดที่ยอดอกสีชมพู
ยูชอนเลียรอบยอดอกเบาๆสร้างความเสียวให้อีกฝ่าย ก่อนที่จะขบเม้มดูดดันอย่างโหยหา
"อื๊ออออ ......."
ร่างเล็กที่อารมณ์กระเจิดกระเจิงไปไกล จากการเล้าโลมของร่างสูงส่งเสียงครางดังขึ้นเรื่อยๆ ....
"อาาาาา..........ยูชอน..........ยูชอน......"
เสียงพร่ำเรียกชื่อของคนรักออกจากริมฝีปากบางๆไม่หยุด......เมื่อร่างสูงปลุกเร้าแกนกลางลำตัวด้วยริมฝีปากอุ่น
ใบหน้าหวานส่ายไปมา ... มือเล็กจิกเข้าที่เบาะรถเพื่อบรรเทาความเสียวซ่านที่ได้รับ แต่ทว่าความรู้สึกภายในกำลังจะปะทุออกมาอย่างรุนแรง
"อาาาาาาาาา ...."
ความรู้สึกที่พลุ่งพลานภายในกายถูกปลดปล่อยออกมาเป็นของเหลวสีขาวโดยมีปากของร่างสูงเป็นที่รองรับ....
ยูชอนยกเรียวขาของอีกฝ่ายขึ้นพาดบ่า พลางใช้นิ้วเรียวสอดแทรกเข้าไปในช่องทางด้านหลังของร่างเล็กอย่างช้าๆด้วยความลำบาก ...
อารมณ์ที่เพิ่งถูกปลดปล่อยถูกปลุกเร้าขึ้นมาแทบจะทันที ... เพิ่มขึ้นตามจำนวนนิ้วและจังหวะเข้าออกของร่างสูง
"อื๊อออ ................ อาาาาาาาาา"
เสียงครางที่จับใจความไม่ได้ของร่างเล็ก ทำให้ยูชอนอารมณ์ปั่นป่วน ช่องแคบของร่างเล็กที่ตอดรัดนิ้วของเขาอยู่ทำเอาแทบคลั่ง ...
ร่างสูงถอนนิ้วออกอย่างช้าๆ .......... ก่อนที่จะนำเอาแกนส่วนล่างของตนเข้าไปแทนที่
...ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ด้วยความคับแน่นทำเอาร่างเล็กต้องหวีดเสียงร้องออกมาอย่างตกใจ .....
" .... อาาาาาาาาาาา ....... เจ็บบบบ .......... ยูชอนนนน ......... เจ็บบบบบบ ....."
เมื่อได้ยินเสียงร้องของร่างเล็กทำให้ร่างสูงต้องหยุดการกระทำของตนก่อน แล้วค่อยๆโน้มตัวมาจูบร่างเล็กเพื่อให้ผ่อนคลาย...
แขนเรียวยกขึ้นโอบรอบคอของร่างสูงอย่างหาที่พึ่ง .... ร่างเล็กค่อยๆผ่อนคลายทีละน้อยด้วยรสจูบที่ได้รับ
ยูชอนค่อยๆดันส่วนล่างเข้าไปอย่างช้าๆ จนสุด ในขณะที่ร่างเล็กเคลิ้ม...
ร่างสูงกระแทกกายเข้าออกอย่างช้าๆ แล้วเปลี่ยนเป็นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ... ทั้งรวดเร็วและรุนแรง
จุนซูส่งเสียงครางอย่างบ้าคลั่ง มือเล็กกอดก่ายเข้ากับไหล่กว้าง ร่างเล็กสั่นไหวไปกับการกระแทกอย่างรุนแรงในแต่ละครั้ง
"อือออออออ ..... ยูชอนนน ..... เจ็บบบบบ ....... ชั้นเจ็บบบบบบบบ....."
ตอนนี้ร่างสูงไม่รับรู้อะไรรอบกายอีกแล้ว.... มือใหญ่จับสะโพกมนไว้แน่น....
ยูชอนกระแทกกายเข้าไปสุดแรงเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ที่พุ่งพล่านอยู่ภายใน....
ปากครางเรียกชื่อคนเบื้องล่างไม่หยุด .....
" จุนซู .........อาาาาาาาา ....... จุนซู ......."
เมื่อความรู้สึกภายในทะลักขึ้นมาจนถึงขีดสุด .... ร่างสูงก็ปล่อยของเหลวเข้าสู่กายของร่างเล็ก ....
.
.
.
พอหายเหนื่อย ... ร่างเล็กก็ทำหน้างอนพลางเอามือเล็กผลักอกร่างสูงออกห่าง ส่งเสียงต่อว่าออกมาชุดใหญ่
"ออกไปเลยนะ ... คนเค้าเจ็บ... ยังทำอยู่ได้"
แต่ไฉนคนหน้าด้านอย่างปาร์คยูชอนจะยอม ... ร่างสูงยังคงคาส่วนล่างไว้อย่างนั้น พลางก้มใบหน้าคมเข้าไปหอมแก้มใส
"โอ๋...ที่รัก ขอโทษน้าค้าบบบ ... ขอโทษน้าาาา"
คนตัวเล็กยังงอนไม่เลิก ... ร่างเล็กจะเขถิบถอยหนีก็ไม่ได้ ก็มันยังค้างๆคาๆอยู่แบบนี้ ... ทำได้แต่ส่งเสียงโวยวายอย่างขัดใจ
"ออกไปได้แล้ว.....ออกไปน้าาาา....."
.
.
.
..... ตึกกก!!!! .....
"อ๊าาาาาาาาาา!!!!!!!!"
เสียงเล็กหวีดร้องด้วยความตกใจและเจ็บปวด ... เมื่อรถลีมูซีนคันหรูที่ขับนิ่มอย่างเทพมาตลอดทาง ตกหลุมกลางถนนเข้าอย่างจัง
ทำให้ส่วนล่างของยูชอนกระแทกเข้ากับช่องด้านหลังของร่างเล็กอย่างแรง ..... (ลืมไปแล้วใช่ไหมว่า รถมันขับอยู่ ฮ่าๆๆๆ)
"ขอโทษครับท่าน .... พอดีถนนช่วงนี้กำลังซ่อมแซมทางเลยขรุขระ เป็นหลุมเป็นบ่อหมดเลย"
บุคคลที่สามที่อยู่ร่วมในเหตุการณ์ตลอดรีบรายงานแก่เจ้านายที่อยู่ในห้องโดยสารด้านหลัง....
...ถึงแม้ว่า จะมีที่กั้นอยู่ระหว่างห้องคนขับและห้องโดยสารอย่างมิดชิดนั้น แต่ชินดงรู้ได้ว่าเจ้านายทั้งสองของเขากำลังทำอะไรกันอยู่ ...
เสียงดังขนาดนั้น แถมรถยังสั่นไปทั้งคัน ทั้งๆที่เขาเป็นคนที่ขับรถนิ่มที่สุดในเกาหลีแล้ว ยังเกือบควบคุมรถไว้ไม่อยู่ ....
คุณชายปาร์กเมื่อได้ยินเสียงกล่าวรายงานของคนขับรถคู่ใจแล้วก็นึกสนุกขึ้นมาได้ ... ได้เวลาลงโทษแล้ววววว
ร่างสูงส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปยังร่างเล็กที่นอนอยู่ข้างล่าง ก่อนจะตะโกนสั่งออกไป ...
"ขับรถลงทุกหลุมบนถนนที่เจอเลยนะชินดง .... แล้วขับวนต่อไปจนกว่าชั้นจะบอกให้หยุด"
ร่างเล็กทำหน้าตกใจสุดขีด ... เมื่อกี้แค่ทีเดียวก็จะตายอยู่แล้ว ... แล้วสั่งบ้าอะไรอีกเนี่ยยยย จะแกล้งกันใช่ไหม
ก่อนที่ริมฝีปากเรียวจะได้เอ่ยประท้วงนั้น ก็ถูกสกัดกั้นไว้ด้วยจูบของยูชอนเสียแล้ว .....
.
.
คืนนั้น ถ้าใครอาศัยอยู่บริเวณนั้น คงจะเห็นรถลีมูซีนสุดหรูขับตกหลุมวนไปวนมาจนถึงเช้าอย่างแน่นอน .....
##################### END
edit @ 2006/11/03 01:12:30
