ณ อพาตเมนต์ของจุนซูกะยูซอน
ร่างเล็กนอนกลิ้งเกลือกอยู่บนโซฟา มือเรียวกดรีโมทเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆอย่างไม่คิดใส่ใจจะดู สีหน้ายามนี้ของคิมจุนซูแสดงถึงความเบื่อสุดขีด
"ให้ตายสิ...อยู่คนเดียวทำไมมันเบื่ออย่างงี้นะ" ร่างเล็กทำหน้ามุ่ย
ยูชอนไม่อยู่...ออกไปเที่ยวกับเพื่อนที่ผับประจำหลังโรงเรียน
ชางมินโทรไปหาก็ติดเรียนไวโอลีนอยู่...กว่าจะเรียนเสร็จก็ดึกพอดี
พอโทรไปหาหม่ามี๊ที่บ้าน...แม่บ้านก็บอกว่าออกไปงานเลี้ยง
ฮืออออออ ..... ทำไมถึงทิ้งผมให้เหงาอยู่คนเดียวแบบนี้นะ
คิมจุนซู ผู้ไม่เคยถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวบ่อยๆ.............อยู่ที่บ้าน จุนซูก็จะมีหม่ามี๊ไว้คอยนอนหนุนตักเล่าเรื่องสนุกให้ฟังอยู่ทุกวัน
เวลาหม่ามี๊ไม่อยู่ ก็ยังมีชางมินที่อยู่คุยโทรศัพท์ด้วยจนดึกดื่น ... แถมยังมีน้องแมวตัวโปรดคลอเคลียอยู่ไม่ห่างอีกตลอดเวลา
แล้วนี่อะไร ... ทำไมใครๆก็พากันไม่อยู่ พากันไม่ว่างนะ ....................... เบื่อชะมัดเลย~~~~
.............โครกกกกกกก............
"อ๋า.....หิวจังเลย" จุนซูเอามือกุมท้องทำหน้ามู่ ... เมื่อตอนเย็นไม่น่าเล่นตัวเลย ยูชอนอุตส่าห์จะพาไปเลี้ยงราเม็ง ><"
.... ร่างเล็กลุกขึ้นไปเปิดตู้เย็นหวังจะหาอะไรใส่ท้อง แต่สิ่งที่พบก็มีแต่ความว่างเปล่า ....
"ออกไปซื้ออะไรกินดีกว่าเรา..."
.
.
.
"อือ...เข้าใจแล้ว ... เดี๋ยวเจอกัน" หนุ่มหล่อร่างสูงวางสายแล้วเขวี้ยงโทรศัพท์ไปยังเบาะข้างๆอย่างไม่ใส่ใจ
สายตาคมจ้องมองไปยังท้องถนนเบื้องหน้า พลางขับรถสปอร์ตสีดำคันหรูออกทะยานสู่ท้องถนนที่คับคั่งไปด้วยยานพาหนะในขณะนี้
โลกนี้ยังคงสับสนวุ่นวายไม่เปลี่ยนเลยสินะ....เจ้าพวกนั้นก็เหมือนกัน เที่ยวแทบทุกคืน ไม่เบื่อบ้างรึไงนะ
ร่างสูงถอนหายใจเบาๆ......พลางเบนสายตามองไปยังข้างทางเรื่อยเปื่อย แต่ก็ไปสะดุดเข้ากับใครคนหนึ่งที่เพิ่งเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อ
ชายหนุ่มยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนโฉบรถเข้าข้างทางและบีบแตรเรียกคนตัวเล็กเบาๆ ....
"จุนซู...จุนซูครับ" ร่างสูงเลื่อนกระจกลงพลางชะโงกหน้าออกไปเรียกคนตัวเล็กที่กำลังจะเดินออกไป
"อ๊า...คุณซีวอน บังเอิญจังเลยนะคับ" ร่างเล็กเดินเข้ามาใกล้พลางส่งยิ้มกระชากใจให้อีกฝ่าย
"คุณกำลังจะไปไหนเหรอ...ให้ผมไปส่งไหม" ชายหนุ่มส่งยิ้มตอบกลับมาพลางเอ่ยถาม
"ผมกำลังจะกลับอพาตเมนต์น่ะคับ"
"งั้นขึ้นมาสิ เดี๋ยวผมไปส่ง"
.
.
ภายในรถ...
"แล้วนี่มิกกี้ไปไหนซะล่ะคับ..ปล่อยให้จุนซูมาเดินคนเดียวแบบนี้" ซีวอนหันมาชวนคนข้างๆคุย
"อ๋อ...ยูชอนไปเที่ยวที่ผับประจำน่ะครับ ผมก็เลยต้องนั่งเหงาอยู่บ้านคนเดียว" ร่างเล็กพูดจบก็ทำหน้ามุ่ย เรียกเสียงหัวเราะจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี
"อืม..ถ้างั้น ผมพาไปหายูชอนดีไหมคับ เพราะยังไงผมก็จะไปที่นั่นอยู่พอดี .... คุณจะได้ไม่ต้องเหงาอยู่บ้านคนเดียว" ร่างสูงยื่นข้อเสนอ
"จะดีเหรอครับผมแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อย...เค้าจะให้ผมเข้าเหรอ" ร่างเล็กก้มลงมองเสื้อผ้าของตัวเอง
เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวธรรมดากับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีชมพูตัวเล็ก...ไม่มีเครื่องประดับอะไรเลยนอกจากต่างหูยาวรูปไม้กางเขน
"แค่นี้ก็น่ารักเกินไปแล้วล่ะครับ" ซีวอนเอ่ยชมพลางส่งสายตาเจ้าชู้ไปให้...ทำเอาคนตัวเล็กหน้าแดงจนต้องหันออกไปนอกหน้าต่างแก้เขิน
.
.
.
...ประตูกระจกถูกเปิดออก ตามเข้ามาด้วยร่างสูงของชายหนุ่มที่แสนจะคุ้นตา และหนุ่มน้อยแปลกหน้าที่ใครต่อใครพากันตะลึง
ร่างเล็กในชุดที่เจ้าตัวบอกว่าไม่เรียบร้อยสะกดสายตาคนทั้งผับด้วยใบหน้าหวานและรอยยิ้มตื่นเต้นที่แสนจะไร้เดียงสา...
"ไปข้างในกันเถอะครับ" ร่างสูงถือวิสาสะจูงมือเล็กเดินพาเข้าไปในห้อง VIP เพราะถ้าอยู่แถวนี้นาน...ร่างเล็กตรงหน้าอาจจะโดนจ้องจนสึกไปทั้งตัว
"จุนซู นั่งรอผมในนี้ก่อนนะคับ เดี๋ยวผมไปตามยูชอนให้" ซีวอนพาร่างเล็กมาในห้อง VIP ห้องหนึ่ง แล้วบอกให้จุนซูรออยู่ในห้อง
.....จากนั้นก็พาตัวเองเดินเข้ามายังห้องประจำที่มีใครบางคนนั่งรออยู่ก่อนแล้ว....
"ไอ่บ้า...ทำไมแกมาช้าจังวะ" ยุนโฮตะโกนด่าทันที่เมื่อเห็นร่างสูงผลักประตูเข้ามา ซีวอนยิ้มให้เพื่อนซี้พลางนั่งลงจิบไวน์อย่างอารมณ์ดี
"แกดูซะก่อนว่าชั้นพาใครมา....อยู่ห้องข้างๆแน่ะ"
เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าทางน่ากวนอวัยวะเบื้องล่างแบบนี้ ยุนโฮจึงแง้มม่านที่กั้นระหว่างห้อง VIP ทั้งสองออกดู
ก้อพบเข้ากับ คนตัวเล็กที่นั่งมองรอบๆห้องอย่างตื่นเต้น (ก้อคนมันไม่เคยมาอ่ะ) ....
"ไปเจอที่ไหนมาวะนั่น!" ยุนโฮทำหน้าตื่นเต้น .... โอกาสมาถึงเร็วกว่าที่คิด
"โลกมันก็อย่างงี้แหละ" ซีวอนยิ้มบางๆ (ตอบอะไรของแกเนี่ย>"<)
.
.
.
ณ ผับประจำของ Red Evil
เสียงเพลงอึกทึกดังไปทั่วรวมไปถึงเสียงตะโกนโหวกเหวกที่ดังออกมาจากห้อง VIP ของผับแห่งนี้ด้วย
"เฮ้ย!ไอ่คังอินแกเอาเบียร์ชั้นไปได้งายยย...อึกก!!!" ฮุคแจที่กำลังเมาได้ที่ตะโกนโวยวายใส่คังอินที่กำลังกินเบียร์อยู่หน้าตาเฉย
"แกน่ะเมาแล้วไอ่บ้า!" เจ้าหมีคังอินทำหน้าไม่สนใจพลางหันไปคุยกับยูชอนที่นั่งจิบเบียร์อยู่เงียบๆอยู่
"เฮ้ย!มิกกี้เป็นไรไปว่ะ ... ทำหน้ายังกะหมาตาย"
ร่างสูงส่ายหัวเบาๆพลางถอนหายใจเฮือก "ไม่รู้ว่ะ .. แต่ชั้นรู้สึกแปลกๆยังไงก็ไม่รู้...สังหรณ์ใจพิกล"
...ยังไม่ทันจะมีใครได้พูดอะไรต่อ เสียงโทรศัพท์มือถือของยูชอนก็ดังขึ้น .... ร่างสูงทำหน้าเบื่อๆพลางเอื้อมมือไปหยิบ...
"ฮัลโหล..."
"หึ...ไอ่มิกกี้เหรอ......นี่ชั้น ยุนโฮ" เสียงเรียบเอ่นมาตามสาย แต่ทำให้คนฟังถึงกับเดือด ... ไอ่บ้านี่โทรมาทำไม
"แกโทรมาทำไมวะ!...ไอ่หมี อยากมีเรื่องรึไง!"
"ชั้นน่ะไม่มีเรื่องอะไรหรอก...แต่ว่ารูมเมทหน้าหวานของนายน่ะคงจะมี หึหึหึ"
"เกี่ยวอะไรกับจุนซูด้วย!...แกไปยุ่งอะไรกับเค้า!" ยูชอนตะคอกใส่ด้วยความโมโห
"ตอนนี้จุนซูอยู่ที่นี่ ผับของพวกชั้น ... แต่ชั้นไม่รับรองความปลอดภัยหรอกนะ ... แกก็รู้ไม่ใช่เหรอ ว่าซีวอนน่ะ ชอบคนน่ารักๆขนาดไหน หึหึ"
"พวกแกอย่ายุ่งกับจุนซูนะโว้ย!!!ไม่งั้นชั้นเอาแกตายแน่!!!"
"รีบๆมารับแฟนแกสิ ... มาคนเดียวด้วยนะ ถ้าแกแน่จริง ไอ่ห้อย!"
.......สายถูกตัดไป พร้อมๆกับอารมณ์ของร่างสูงที่พุ่งขึ้นสูงปรี๊ดดดดดดดดด .....
ยูชอนลุกขึ้นพรวดพราดคว้ากุญแจรถลุกออกไป โดยที่หมีคังยังไม่ทันจะอ้าปากพูดอะไรด้วยซ้ำไป (ส่วนฮุคแจเมาหลับไปแล้วววว)
.
.
.
ในห้อง VIP
"จุนซู ดื่มนี้ก่อนสิ" ซีวอนส่งแก้วใส่น้ำสีสวยให้ร่างเล็กที่รับมาอย่าง งงๆ
"น้ำอะไรเหรอซีวอน ผมไม่เคยเห็นเลย ... สีสวยดีนะคับ" ร่างเล็กคลี่ยิ้มเบาๆ ที่ทำให้อีกฝ่ายถึงกับใจเต้น..... น่ารักอะไรขนาดนี้นะ จุนซู
"อร่อยด้วยนะ..จุนซูลองชิมดูสิ" ร่างสูงพูดเชียร์ ... ทำให้ร่างเล็กลองยกขึ้นมาจิบดู
"อ๋าาา....อร่อยจิงๆด้วย"
"ถ้าอร่อยก็ดื่มให้หมดเลยสิ"
"เมื่อไหร่ยูชอนจะมาซักทีล่ะคับ...นานแล้วนะเนี่ย" ร่างเล็กเอ่ยถามพลางจิบน้ำสีสวยไปด้วย ... อร่อยจัง
"อืม..เดี๋ยวก็มาแล้วล่ะ..........เอาอีกแก้วไหมคับ" ซีวอนเอ่ยถามเมื่อเห็นว่า จุนซูดื่มหมดแล้ว
"อ๋า...ขอบคุณน้า"
.
.
.
.... ผัวะ !!! .... ประตูกระจกถูกเปิดออก ร่างสูงที่เดินเข้ามาอย่างหงุดหงิดฉุนเฉียวนั้น ทำให้ทุกคนหันไปมองด้วยความตกใจ...
เหมือนมาหยามถึงที่ มิกกี้ ยูชอนแห่ง Red Evil มาเหยียบถึงถิ่นของ Black Pearl .... จะกล้ามากเกินไปแล้วมั้ง ยูชอน
"ยุนโฮอยู่ที่ไหน!" ร่างสูงเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อชายหนุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุดแล้วตะโกนถาม
แต่ก่อนที่หนุ่มผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นจะได้เอ่ยปากตอบ ... ฝ่าเท้าของใครก็ไม่รู้ลอยเข้ามาใส่กระทบหลังยูชอนเข้าเต็มๆ
ร่างสูงเสียหลักล้มลง ก่อนที่จะได้ลุกขึ้นมานั้นก็ถูกชายหนุ่มนับสิบดาหน้าเข้ามารุมอัด โทษฐาน มาหยามถึงที่ !!
ถ้าเดี๋ยวตัวต่อตัวมิกกี้ ยูชอน คนนี้ไม่เคยแพ้ใคร ... แต่รุมเป็นสิบแบบนี้ก็ทำเอาร่างสูงแทบแย่เหมือนกัน
แต่เมื่อตั้งหลักได้แล้ว ... ไม่ว่าหน้าไหนก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับแชมป์คาราเต้สายดำคนนี้อยู่ดี
และครั้งนี้ก็เช่นกัน....ไอ่พวกหมาหมู่นอนเจ็บเรียงกันหน้าสลอน เหลือแต่เพียงร่างสูงที่ยืนปัดเสื้อ(ทำเท่)อยู่ตรงกลาง
"ชั้นถามว่า ยุนโฮอยู่ที่ไหน!!!!!!!"
.
.
.
.......ใบหน้าที่บัดนี้แดงซ่านด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ร่างเล็กที่อยู่ตรงหน้าน่ารักยิ่งกว่าครั้งไหนๆที่ได้มอง ริมฝีปากอิ่มสีแดงสดน่าจูบ
เปลือกตาที่ปิดสนิทประดับด้วยแพขนตายาวสวยทำให้แม้แต่เวลาหลับก็ยังดูน่ารักราวกับนางฟ้าน้อยๆ ....
"จุนซู .... น่ารัก .... น่ารักจริงๆ" สันจมูกคมไล้ไปตามแก้มนิ่ม พลางสูดดมกลิ่มหอมจากคนในอ้อมกอด
มือหนาค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของร่างเล็กออกช้าๆ .... ริมฝีปากบางค่อยๆซุกไซร้ซอกคอขาว พลางเลื่อนมือลงไปลูบขาอ่อนอย่างเบามือ
ซีวอนเอนตัวร่างเล็กที่หลับใหลไม่ได้สติลงกับโซฟาอย่างเบามือ ใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้ร่างกายของคนตรงหน้า
ขณะที่กำลังจะได้ทำอะไรต่อนั้น ... เสียงตบประตูก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงตะโกนที่ทำเอาซีวอนถึงกับชาไปทั้งตัว ....
" ซีวอน !!!!! เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ !!!! ปังๆๆๆๆๆ !!!!! ซีวอน ชั้นบอกให้เปิดประตูเดี๋ยวนี้ !!!!!!!!!!!!!!"
.
.
.
ทางด้านยูชอน หลังจากที่รู้ห้องที่ยุนโฮอยู่แล้ว ร่างสูงก็ไม่รอช้ารีบพุ่งตรงมาทันที ...
ไม่ต้องเคาะประตูให้เสียเวลา ยูชอนใช้เท้าถีบประตูเข้าไป ก็พบเข้ากับยุนโฮที่นั่งจิบไวน์อยู่คนเดียวในห้อง...
"แกเอาจุนซูไปไว้ที่ไหน!!!!!!!!" ร่างสูงเดินเข้ามากระชากคอเสื้ออีกฝ่ายแล้วตะคอกถาม
"เวลาจะขอให้คนอื่นเค้าบอกอะไร...เค้าถามกันแบบนี้น่ะเหรอ" ยุนโฮพูดเสียงเย็น
"แกเอาจุนซูไปไว้ที่ไหน!!" ยูชอนปล่อยคอเสื้อของยุนโฮออก
"แกคุกเข่าขอร้องชั้นก่อนสิ มิกกี้ .... แล้วชั้นจะบอกแก"
"แก!!!! ... ไอ่หมี !!!!!!!"
"ถ้าแกไม่ทำชั้นก็ไม่บอกแกหรอก ... ไอ่ห้อย !!"
.
.
... เรื่องราวความไม่ลงรอยระหว่างยุนโฮกับยูชอนนั้นเริ่มขึ้นเมื่อตอนที่ทั้งคู่อยู่ ป.2 ... ทั้งสองคนเป็นเพื่อนบ้านกัน และเป็นคู่แข่งกันมาตลอดด้วย
ทั้งเรื่องการเรียน ความรัก แล้วก็กีฬา .... เรื่องราวจุดเริ่มต้นของการแตกหักระหว่างยุนโฮกับยูชอนก็มีอยู่ว่า
"เฮ้ย!ไอ่ห้อย ฮานึลเค้ายอมเป็นแฟนชั้นแล้วว่ะ ... ฮ่าๆๆๆ แกก็คงอกหักเหมือนเคย ฮ่าๆๆๆ " ยุนโฮเดินมาเยาะเย้ยถึงโต๊ะ
เขารู้ดีว่า ยูชอนแอบชอบฮานึลอยู่ แต่ด้วยความอยากเอาชนะแล้วทำให้ยุนโฮไปจีบตัดหน้าซะก่อน (อยู่ ป.2เนี่ยนะ)
.........ได้ผล ยูชอนทำหน้าซึมไปทั้งวัน เป็นเหตุให้ยุนโฮร่าเริงระริกระรี้สุดๆ ..... วันนี้มีความสุขจิงโว้ยยยยย
วันรุ่งขึ้น ... ตอนพักเที่ยง
"อ่ะ ไอ่หมี ... ชั้นแสดงความยินดีกับนายด้วย นี่แซนด์วิชชั้นให้" ยูชอนเดินมาหายุนโฮที่โต๊ะพร้อมกับยื่นแซนด์วิซน่าตาน่ากินให้
"ฮ่าๆๆๆ ในที่สุด แกก็แพ้ชั้น" ยุนโฮหัวเราะอารมณ์ดีก่อนที่จะคว้าแซนด์วิซมาเคี้ยวเข้าปากอย่างสะใจ
เมื่อกินไปได้ซักพัก ยุนโฮก็เริ่มรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ แล้วยังจะรอยยิ้มของเจ้ายูชอนนั่น เจ้าหมีจึงหยุดกินแล้วค่อยๆแหวกดูไส้ข้างใน
".........อ้วกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!.........."
"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ........... ว้ากกกกกกกกกกกก ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
เสียงอ้วกของยุนโฮดังขึ้น พร้อมๆกับเสียงหัวเราะของยูชอน ทำเอาเพื่อนทั้งห้องต้องหันมามอง
"แก!!ไอ่ห้อย!แกเอาอะไรให้ชั้นกิน!!!~ .... อ้วกกกกก!!!!"
" แซนด์วิซไง ...... แซนด์วิซไส้ขี้หมา .... อร่อยไหม ไอ่หมี ..... ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
"เหมาะกับแกดีนี่ .... ปากหมาๆอย่างแกก็ต้องกินขี้หมานั่นแหละ ..... ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"
"แก!!!!!!!!! ไอ่ห้อย !!!!!!!!!!! อ้วกกกกก!!!!!!!!!!"
"เคยได้ยินไหม ไอ่หมี .... หัวเราะทีหลังดังกว่าโว้ยยยยยยยยยย ... ฮ่า ๆๆๆๆ !!!!!!!!!!"
เรื่องราวมันก็เป็นฉะนี้....ตั้งแต่นั้นมา ยุนโฮก็ดโนเพื่อนล้อเรื่องนี้ตลอดเป็นที่สะใจของยูชอนมากมาย
ทำให้ยุนโฮถึงกับประกาศตัวขอเป็นศัตรูคู่แค้นของยูชอนตลอดชีวิต.....จนมาถึงตอนนี้
.
.
"แกยังไม่หายโกรธชั้นเรื่องขี้หมาอีกเหรอวะ ไอ่หมี!"
"เป็นแกจะหายโกรธไหม ... โดนหลอกให้กินขี้หมาน่ะ!! ไอ่บ้า !!"
"นั่นมันก็นานมากแล้วนะโว้ย .... แกคืนจุนซูมาเถอะ ชั้นขอโทษก็ได้อ่ะ" ยูชอนยอมพูดดีด้วย
"ไม่ จนกว่าแกจะก้มหัวคุกเข่าขอร้องชั้น"
"โธ่เว้ย !" ยูชอนสบถเบาๆ ตั้งแต่เกิดมาเค้ายังไม่เคยก้มหัวให้ใคร ... แต่ต้องมายอมก้มหัวให้ไอ่หมีนั่น เพื่อนายนะจุนซู
ขณะที่ยูชอนกำลังจะคุกเข่าลงนั้น ... เสียงเอะอะจากห้องข้างๆก็ดังขึ้นซะก่อน ...ทั้งยุนโฮและยูชอนจึงรีบวิ่งออกไปดู
"แก๊!!!! ไอ่ลามก !!! แกจะกล้านอกใจชั้นเหรอ !!!! ผัวะ !!!!!" เสียงตะโกนด่าและเสียงตบตีดังออกมาจากห้อง VIP ข้างๆ
ยุนโฮกับยูชอนรีบแหวกฝูงชนเข้าไปดูเหตุการณ์ข้างใน .... ภาพที่เห็นทำให้ทั้งสองคนต้องตะลึง
ร่างเล็กของจุนซูนอนนิ่งอยู่บนโซฟา เสื้อเชิ้ตสีขาวที่สวมอยู่ถูกปลดกระดุมออกจนหมด แต่นั่นยังธรรมดาเมื่อมาเจออีกสองคนที่เหลือ
ที่มุมห้องด้านหนึ่ง ฮีซอล รองประธานนักเรียนกำลังจิกหัวซีวอนที่ยกมือขึ้นปัดหลบพัดที่กระหน่ำฟาดลงมาทั่วตัว พร้อมกับตะโกนด่าไปด้วย....
"ไอ่บ้า !!!แกตาย !!!ซีวอน!!! แกนอกใจชั้นเหรอ!!!!! แถมยังมอมเหล้าจุนซูอีก อยากตายใช่ไหม !!!!!!!! ผัวะๆๆๆ!!!"
"โอ๊ย!!! ซินจ๋า ... ผมขอโทษ อย่าตีผมเลย ...ผมไม่ทำอีกแล้วค้าบบ ..โอ้ย !!!!" ร่างสูงร้องโอดโอย แต่คนสวยตาโตก็ยังฟาดไม่ยั้งแถมยังถีบเพิ่ม
"จุนซู!!" เมื่อมิกกี้หายตะลึงก็รีบเข้าไปหาร่างเล็กแล้วเอาเสื้อกันหนาวคลุมตัวร่างเล็กเอาไว้ พลางเขย่าตัวร่างเล็กเบาๆ
แต่เมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าไม่ได้สติ ยูชอนจึงรีบช้อนร่างของจุนซูขึ้น แล้วพาออกไปทันที โดยไม่ลืมทิ้งท้ายอาฆาตไว้กับซีวอนและยุนโฮ
"พวกแกตายแน่!!!"
... ตายสิ ตายแน่ .... ไอ่ซีวอนน่ะตายแน่ .... ยุนโฮคิดในใจ ก่อนที่จะเดินไปแยกฮีชอลที่ฟาดอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง ขนาดพัดหักแล้วยังเอามือฟาดต่อคิดดู
"พอได้แล้ว ซิน ... เดี๋ยวมันก็ตายไปซะก่อนหรอก" ร่างสูงลากคนสวยออกมาอย่างยากลำบาก .... แรงเยอะชิบเป๋ง
....... ซีวอนกับฮีชอลเป็นแฟนกันนานแล้ว แต่ปิดเป็นความลับสุดยอดที่โรงเรียน จะรู้ก็แต่คนสนิทของคนทั้งสอง .......
.............ซีวอนที่สุดแสนจะเจ้าชู้(เงียบ) กับฮีซอลที่แสนจะขี้หึงและรุนแรง ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันสุดๆจริงๆ ......
################# TBC
