ภายในคฤหาสน์ตระกูลปาร์กอันหรูหรา...
ร่างบางในชุดเสื้อกล้ามสีขาวกับกางเกงขาสั้นสีฟ้าตัวจิ๋วเผยต้นขาขาวเนียน
มือเล็กกำลังปัดมาสคาร่าอย่างเบามืออยู่ตรงหน้ากระจก ก่อนที่จะหยิบน้ำหอมราคาแพงมาพรมฉีดทั่วตัว...
...สวยแล้ว...จุนซู...
ร่างเล็กยิ้มให้กับตัวเองในกระจก...ก่อนหมุนตัวไปมาเพื่อเช็คความเรียบร้อยอีกครั้ง
.
.
.
ลีมูซีนคันหรูที่เพิ่งไปซ่อมช่วงล่างมา(สาเหตุจาก in the car555+)แล่นเข้ามาบริเวณหน้าคฤหาสน์
ร่างสูงก้าวลงมาจากรถ ..ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มบางๆ เมื่อเห็นคนตัวเล็กยืนรอรับอยู่ที่หน้าประตู
ร่างเล็กโผเข้ากอดคนตรงหน้าก่อนยืดตัวเข้าไปประทับจูบที่แก้มของอีกฝ่ายเบาๆ แล้วส่งยิ้มน่ารักให้
"เหนื่อยมั้ยยูชอน.." ริมฝีปากบางเอ่ยถามด้วยเสียงหวาน
"แค่เห็นหน้าจุนซู ผมก็หายเหนื่อยแล้วล่ะ" ร่างสูงรั้งเอวเล็กไว้ใกล้ๆ ก่อนจะก้มลงหอมแก้มใสเบาๆ
"ยังไม่นอนอีกเหรอคับ..ดึกแล้วน้า" มือเรียวเอื้อมไปปัดปอยผมที่ปรกอยู่บนหน้าร่างเล็ก
"ก้อรอยูชอนอยู่..ชั้นนอนไม่หลับนี่นา" จุนซูเบียดตัวเข้าไปชิดอกแกร่งพลางส่งสายตามีความหมายไปให้
..นอนไม่หลับ จนต้องลุกขึ้นมาแต่งตัวสวยแบบนี้สินะ..
ร่างสูงคลี่ยิ้มเบาๆ ..ใจเค้าก็อยากจะทำแบบที่จุนซูต้องการให้อยู่หรอก แต่ว่างานประชุมด่วนพรุ่งนี้ก็สำคัญเหมือนกัน
"คืนนี้ผมต้องเคลียร์งานทั้งคืนเลย พรุ่งนี้มีประชุมประจำปี..ขอโทษนะจุนซู" ร่างสูงทำหน้าตาสำนึกผิดหวังจะให้อีกฝ่ายเห็นใจ
..แต่มีเหรอที่จุนซูคนนี้จะเห็นใจ..
ร่างเล็กสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง ใบหน้าหวานงอง้ำ ริมฝีปากบางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ
"ชั้นแต่งตัวสวยขนาดนี้แล้ว..ยูชอนยังเห็นงานดีกว่าชั้นอีกเหรอ"
ร่างเล็กบีบน้ำตาทำหน้าจะร้องไห้ ทำเอาร่างสูงต้องรีบรั้งตัวเข้ามากอดก่อนเอ่ยปลอบด้วยน้ำเสียงเว้าวอน
"ไม่ใช่อย่างนั้นนะจุนซู..แต่งานนี้สำคัญจริงๆนะ..เข้าใจหน่อยสิคับที่รัก"
...แผนบีบน้ำตาไม่ได้ผล ชิ...
ร่างเล็กแอบทำหน้าเซ็ง ก่อนจะผละตัวออกมาจากอ้อมกอดของอีกฝ่าย
"ถ้างั้นก็ได้ ยูชอนไปทำงานเถอะ ชั้นไม่กวนแล้วล่ะ" ร่างเล็กพูดแล้วหันหลังเดินหนีเข้าห้องไป
..งอนอีกแล้ว..
ร่างสูงได้แต่ถอนหายใจตามหลังร่างเล็กไป..ก่อนเดินแยกไปยังห้องทำงาน
.
.
.
.
ยูชอนใจร้าย...ใจร้ายๆๆๆๆๆ...ใจร้ายที่สุดเลย
ร่างเล็กนั่งเอามือทุบหมอนอยู่บนเตียงอย่างขัดใจ..นี่ลงทุนแต่งตัวแต่งหน้าซะขนาดนี้แล้วยังไม่สนใจอีก
ยูชอนใจร้ายที่สุด ..วันๆให้เค้าอยู่แต่บ้าน..ไม่ให้ออกไปเที่ยวที่ไหน
ตอนกลางคืนก็กะจะสวีทวิดวิ้วกันหน่อย..ก็มามัวแต่ทำงานอย่างงี้..ใจร้ายที่สุดเลยยยยยย
ร่างเล็กทิ้งตัวลงนอนกลิ้งเกลือกไปมาอยู่บนเตียง ใบหน้าหวานครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ ก่อนจะคลี่ยิ้มอันร้ายกาจออกมา
...เจอไม้นี้เข้าไปหน่อยเป็นไง...ดูซิจะทนไหวมั้ย
.
.
.
.
.
.
ที่ห้องทำงานในคฤหาสน์ตระกูลปาร์ก
ร่างสูงนั่งอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงานหินอ่อนราคาแพงที่เต็มไปด้วยกองเอกสารวางอยู่เป็นตั้งๆ
ยูชอนนั่งหน้าเครียดพลางตรวจสอบเอกสารอย่างตั้งใจ...ถ้าทำเสร็จเร็วจะได้รีบไปง้อคนตัวเล็กไวๆ
ประตูไม้สักถูกเปิดออกเบาๆ ตามเข้ามาด้วยร่างเล็กที่ถือถ้วยกาแฟส่งกลิ่นหอมเดินเข้ามาช้าๆ
ยูชอนเงยหน้าขึ้นมาสบตาอีกฝ่ายแล้วส่งยิ้มให้...หายโกรธแล้วเหรอ
"พักก่อนสิ" จุนซูเอียงคอส่งยิ้มหวานให้ ก่อนยื่นแก้วกาแฟให้ร่างสูง
"งานเยอะจังเลยเนอะ" ร่างเล็กนั่งลงบนโต๊ะทำงานหินอ่อนตรงข้ามกับร่างสูงที่กำลังจิบกาแฟอยู่
ทำเป็นหยิบๆเอกสารมาดู ...ร่างเล็กนั่งไขว่ห้างเผยเรียวขาขาวใสยั่วน้ำลายคนตรงหน้า..
"ยังไม่นอนอีกเหรอคับ..ไม่ง่วงเหรอ" ร่างสูงพูดกับอีกฝ่ายแต่สายตากลับจับจ้องที่ขาเนียน
ร่างเล็กเห็นท่าทางแบบนั้นของร่างสูงก็ยิ้มได้ใจ มือเล็กแย่งแก้วกาแฟไปวางไว้ที่โต๊ะ
ก่อนจะอัญเชิญตัวเองนั่งลงบนตักของอีกฝ่ายบนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่...
"ก้อชั้นเหงานี่..ไม่มียูชอนคอยกอดแล้วนอนไม่หลับ"จุนซูโอบรอบคออีกฝ่ายไว้ซบหน้าลงกับไหล่กว้างพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
ท่าทางแบบนั้นทำเอายูชอนต้องอมยิ้มด้วยความเอ็นดู วงแขนแกร่งโอบรอบเอวคนบนตักไว้เบาๆ
ร่างสูงจรดริมฝีปากลงบนหน้าผากมนเบาๆ ใบหน้าคมคลอเคลียแก้มใสเบาๆก่อนพูดอ้อน
"ผมอยากกอดจุนซูจะแย่อยู่แล้ว..แต่งานเยอะมากเลย"
"ก้อไม่ต้องทำสิ"ร่างเล็กพูดเอาแต่ใจ ..ริมฝีปากบางกระซิบข้างหูอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา
ลิ้นเล็กเลียใบหูของร่างสูงอย่างช้าๆ ..ทำเอายูชอนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
มือใหญ่ลูบเรียวขาเนียนอย่างเคลิ้บเคลิ้มปนความเสียวซ่านที่ได้รับจากร่างเล็ก
จุนซูขยับตัวเล็กน้อยเบียดสะโพกกับส่วนล่างของร่างสูงเบาๆ เพื่อปลุกปั่นอารมณ์อีกฝ่าย
มือเรียวปลดกระดุมเสื้อของยูชอนเผยให้เห็นอกแกร่งภายใน ก่อนจะค่อยๆเอามือลูบไล้ไปมา..
ริมฝีปากบางละจากใบหูของร่างสูงก่อนประทับจูบลงบนริมฝีปากหนาอย่างแผ่วเบา
ซึ่งยูชอนก็ตอบสนองกับจูบนั้นเป็นอย่างดี ..ร่างสูงกอดเอวบางไว้แน่นพลางแลกจูบอันเร่าร้อนให้ร่างเล็ก
"อือออ...อืมมมม"
เสียงงืมงำในคอ ...ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคนตัวเล็กรู้สึกดีขนาดไหน
ร่างสูงถลกเสื้อกล้ามตัวบางขึ้นเผยให้เห็นหน้าท้องขาวเนียน..มือหนาค่อยๆลูบไล้ไปมาอย่างเบามือ
ร่างเล็กถอนปากออกมาก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ายวน "ไปในห้องกันเถอะนะ.."
ยูชอนมองใบหน้าหวานที่แดงระเรื่อเต็มไปด้วยความต้องการที่เหมือนกันกับเขา
แต่สายตาคมก็กลับสะดุดลงกับกองเอกสารตั้งใหญ่บนโต๊ะหินอ่อนเข้าซะก่อน
ร่างสูงหลับตาหักห้ามใจก่อนเอ่ยออกมา
"ไม่ได้หรอก..ยังไงผมก็ต้องเคลียร์งานให้เสร็จคืนนี้"
..เหมือนระเบิดลง..
ร่างเล็กหยุดทุกการกระทำโดยอัตโนมัติ ก่อนที่จะลุกพรวดขึ้นมาจากตักของอีกฝ่าย ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเต็มไปด้วยอารมณ์โกรธ
"นี่ชั้นทำถึงขนาดนี้แล้วยูชอนยังไม่เข้าใจอีกเหรอ!!....ดี!!.....แล้วอย่ามาง้อละกัน"
ร่างเล็กเดินกระแทกเท้าปึงปังออกจากห้องทำงานไป
.
.
.
.
.
จุนซูเดินกระแทกเท้ากลับเข้ามาในห้องนอน มือเรียวคว้าโทรศัพท์มือถือกดเบอร์เพื่อนรักอย่างรวดเร็ว..
"ฮุคแจเหรอ!!..มารับชั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ!!..มาเดี๋ยวนี้เลย!!"
ร่างเล็กตะโกนใส่ปลายสายเสียงดังด้วยความโมโห..ผิดกับฮุคแจที่ทำเสียงงัวเงียใส่
(อื้อ..จุนซูโทรมาซะดึกเลย..อะไรของนายอีกละเนี่ย~~~)
"มารับชั้นเดี๋ยวนี้เลย..จะไปเที่ยวๆๆๆๆๆๆๆ"
จุนซูร้องเหมือนเด็กเอาแต่ใจ ทำเอาเจ้าหัวแหลมที่อยู่ปลายสายต้องแหกขี้ตาตื่นขึ้นมาคุยด้วยดีๆ
(ทะเลาะกับยูชอนอีกแล้วเหรอ..เอะอะก็จะหนีไปเที่ยว เดี๋ยวก็โดนดุหรอก)
"ไม่สน..ไม่สนใจแล้ว..เกลียดยูชอนแล้ว..จะไปเที่ยวๆๆๆๆๆ"
"..อ๊ะ!!!.."
"...ตุ้บ!!..."
(จุนซู!..จุนซู!..ฮัลโหล!..จุนซู!)
เสียงเรียกจากปลายสายดังแว่วออกมาจากโทรศัพท์มือถือที่ตกอยู่บนพื้น
ในขณะที่เจ้าของเครื่องตกอยู่ในอ้อมกอดของร่างสูงที่เข้ามาอย่างไม่ให้ตั้งตัว
ริมฝีปากหนาประกบเข้าที่ปากบางอย่างรวดเร็ว พลางมอบจูบอันเร่าร้อนดับอารมณ์คนตัวเล็ก
จุนซูดิ้นขัดขืนซักครู่..แต่ก็สู้แรงของร่างสูงไม่ไหว ทั้งยังรสจูบที่ทำให้เค้าแทบจะขาอ่อน
ริมฝีปากหนาค่อยๆถอนออกอย่างเชื่องช้า เมื่ออีกฝ่ายทำท่าเหมือนขาดอากาศหายใจ
สายตาคมจับจ้องคนน่ารักที่ทำหน้างอนใส่อย่างเอ็นดู ...
"ตามมาทำไมล่ะ!..ไปทำงานซะสิ" จุนซูพูดเสียงเง้างอด ..น่ารักซะจนทนไม่ไหว
ยูชอนคว้าคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขน พลางรั้งร่างเล็กลงบนเตียงหนานุ่ม
ใบหน้าคมซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างแผ่วเบา พลางทิ้งร่อยรอยแสดงความเป็นเจ้าของ
"ก็คิดถึงจุนซูนี่คับ..ที่รักไม่รักผมแล้วเหรอ" เสียงทุ้มกระซิบอ้อนที่ข้างหู ทำเอาคนตัวเล็กใจเต้น
"ไม่รักแล้ว..เค้าไม่รักยูชอนแล้ว" คนตัวเล็กยังไม่หายงอน มือเล็กตีแขนอีกฝ่ายไปมาเบาๆ
"อะไรนะ..ไม่เห็นได้ยินเลย" ยูชอนยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนที่จะค่อยๆถลกเสื้อกล้ามสีขาวตัวบางออก
เผยให้เห็นยอดอกสีชมพูน่าเคล้นคลึง ..ริมฝีปากหนาขบเม้มดูดดันไปมาอย่างโหยหา
ทำให้ร่างเล็กถึงกับส่งเสียงครางด้วยความเสียว..
"อ๊าาาาา.."
"ว่าไงล่ะ ที่รักรักผมไหม" คนเจ้าเล่ห์เงยหน้าขึ้นมาถามร่างบางตรงหน้า
แต่คำตอบที่ได้รับจากคนปากแข็งก็ยังคงเป็นการส่ายหน้าไปมา
ยูชอนยิ้มกริ่มก่อนเอื้อมมือไปดึงกางเกงขาสั้นตัวจิ๋วของร่างเล็กออกอย่างง่ายดาย
มือหนากอบกุมส่วนล่างของร่างเล็กไปพลางลูบขึ้นลงไปมาอย่างแผ่วเบา
"..รักมั้ย.."
สัมผัสจากมือหนาทำให้อารมณ์ของคนตัวเล็กพุ่งขึ้นสูง ..
จุนซูในตอนนี้ไม่รับรู้กับเสียงอะไรต่อไปแล้ว..ร่างเล็กได้แต่ส่งเสียงครางกระเส่า
"อ๊าาา...ยูชอน...เร็วหน่อยสิ...อ๊าาาาา"
...เหมือนจะแกล้ง...
อยู่ๆคนเจ้าเล่ห์ก็ลุกขึ้นนั่งซะเฉยๆ..ยูชอนนั่งอมยิ้มมองไปยังร่างเล็กที่นอนอารมณ์ค้างอยู่
"จุนซูยังไม่ได้บอกผมเลยว่ารักผมรึป่าว" ร่างสูงยิ้มอารมณ์ดี ....
ร่างเล็กลุกขึ้นมาโถมตัวเข้ากอดอีกฝ่ายแล้วแน่น แรงจนถึงกับทำให้ร่างสูงหงายหลังลงบนเตียง
มือเล็กกระชากเสื้อเชิ้ตราคาแพงออกจนกระดุมหลุดเผยให้เห็นอกแกร่งไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ
ลิ้นเรียวไล้ไปตามซอกคอของร่างสูงไล่ลงมาตามแผงอก..ริมฝีปากบางประกบจูบอย่างรุนแรงตรงยอดอกของร่างสูง ..
...เป็นครั้งแรกที่จุนซูรุกยูชอนแบบนี้...การกระทำของร่างเล็กทำเอาอีกฝ่ายควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
ยูชอนจับร่างเล็กพลิกตัวลงนอนด้านล่าง..มือหนากำส่วนล่างของร่างเล็ก
ลิ้นชื้นไล้เลียตั้งแต่ส่วนโคนจนถึงปลาย ทำให้ร่างเล็กร้องครางเสียงดังด้วยความเสียว
"..รักผมมั้ย.."
ริมฝีปากหนาพร่ำถามปนกับเสียงครางเบาๆของร่างเล็กที่กำลังจะถึงขีดสุด
"อืออออ...อ๊าาาาา....."
"รัก...รักยูชอนน...อ๊าาาา..."
ถ้อยคำบอกรักด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเปล่งออกมาจากปากของร่างเล็ก
พร้อมกับน้ำสีขาวขุ่นที่ถูกปลดปล่อยออกมาเต็มมือของร่างสูง
"ผมก็รักจุนซุนะ" เสียงทุ้มกระซิบเบาๆที่ข้างหู พร้อมกับที่ยูชอนดันส่วนล่างของเขาเข้าไปในตัวร่างเล็กอย่างช้าๆ
"ยูชอนนน..เจ็บบบ" เสียงหวานร้องประท้วง
ทำให้ร่างสูงค่อยๆไล้ลิ้นไปยังซอกคอของร่างเล็กอย่างแผ่วเบาเพื่อให้ร่างเล็กผ่อนคลาย
ก่อนค่อยๆขยับกายเข้าออกอย่างช้าๆ แล้วเร่งจังหวะให้แรงขึ้นเรื่อยๆ
"...อ๊าาาาาาา....ยูชอนนนน.....อ๊าาาาาาา....."
เสียงหวานครางกระเส่าลั่นคับห้อง รวมไปถึงดังเข้าไปในเครื่องมือสื่อสารอันเล็กนี้ด้วย
(...อ๊าาาาาาา....ยูชอนนนน.....อ๊าาาาาาา.....)
เสียงร้องครางดังออกมาจากปลายสาย ทำเอาเจ้าฮุคแจที่ฟังอยู่ตั้งแต่ต้นขนลุกซู่
คืนนี้ต่อให้ต้องฟังจนแบตหมดก็ยอมฟะ ... ได้อารมณ์กว่าเซ็กส์โฟนเยอะ เหอะๆ เจ้าหัวแหลมคิดในใจ
################# END
55+
x สุดยอด ได้กำไรเต็มๆ
