"เฮ้ย!ไอ่บ้ายิงใส่ชั้นทำไมวะ!!"
"ก้อแกไม่หลบเองล่ะ !ไอ่หมีโง่!"
"หนอย...ไอ่หัวแหลม!ตายซะเถอะ!!!"
"ปังง!!!!..ปังง!!!"
เสียงเอะอะโวยวายของเจ้าพวกตัวแสบ ฮุคแจกับคังอิน ที่กำลังต่อสู่กันอย่างดุเดือดในเกมยิงปืนดังลั่นไปทั่วห้อง
โดยที่เจ้าของห้องทั้งสองกำลังวุ่นอยู่กับการทำอาหารเย็นอยู่ในครัว...
"ให้ตายสิ!..เจ้าพวกนั้นเสียงดังชะมัด น่ารำคาญเป็นบ้า" ร่างสูงที่กำลังยืนหั่นผักอยู่ บ่นคนเดียวด้วยเสียงอันดัง
เป็นผลให้ร่างเล็กที่ยืนคนซุปอยู่ข้างๆหัวเราะคิก...
"ไม่เห็นเป็นไรเลย ยูชอน..คนเยอะๆสนุกดีออก" จุนซูยิ้มกว้างอย่างร่าเริงให้อีกฝ่าย ทำเอาอารมณ์หงุดหงิดของยูชอนหายวับไปกับสายลม
"..นั่นสินะ.." ร่างสูงเออออตามคนตัวเล็กที่กำลังร่าเริงลั่นล้าอยู่กับการทำอาหาร
.....ทำไมยิ่งชั้นมองนาย ก้อยิ่งรู้สึกชอบนายมากขึ้นทุกทีๆนะ จุนซู .....
"นี่ ยูชอน..ทำไมตอนนั้นถึงได้หอมแก้มผมล่ะ" จู่ๆร่างเล็กก้อเอ่ยถามคำถามที่ค้างคาใจมานานด้วยใบหน้าแดงจัด
ทำไมตอนนั้น อยู่ๆยูชอนถึงได้พุดแบบนั้น...แถมยังหอมแก้มเราอีกต่างหาก >////<
"เอ่อ.." ยูชอนเองเมื่อเจอคำถามนี้เข้าไปก็ใบ้รับประทาน
~หน้าม่อเข้าไว้...หน้าม่อเข้าไว้เพื่อน...
เสียงฮุคแจดังหลอกหลอนในโสตประสาทของยูชอน...ร่างสูงนิ่งทำใจซักพักก่อนเอ่ยออกมา
"ก็จุนซูน่ารัก..น่ารักจนชั้นอยากหอมแก้มน่ะสิ" ร่างสูงพูดพลางส่งสายตากรุ่มกริ่มไปยังร่างเล็ก
ทำเอาคนตัวเล็กที่ตั้งใจฟังคำตอบอยู่ถึงกับอายม้วน..หน้าที่แดงอยู่แล้วยิ่งแดงจัดเข้าไปอีก
ยูชอนที่สวมวิญญานชายหน้าม่อจึงรีบแจกขนมจีบหยอดต่อ
"นายน่ารักแบบนี้ชั้นก็อดใจไม่ไหวพอดี" ร่างสูงยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ..ทำเอาเจ้าตัวเล็กใจเต้นตึกตัก
"ขอหอมอีกได้ไหม" ...อ๊ากกกกกก กรูพูดอะไรออกปายยย ... เสียงยูชอนกรีดร้องในใจ(ออกแนวสับสนนะแก)
จุนซูที่เจอคำถามนี้เข้าไปถึงกับอายสุดบีด..ร่างเล็กบิดตัวไปมา
ท่าทางน่ารักแบบนั้นทำให้ยูชอนอยากจะกระโดดเข้าไปกอดจริงๆ..
"นายยังไม่ได้ตอบชั้นเลยนี่..ขอหอมอีกได้ไหม" ร่างสูงยังตื้อไม่เลิก
"บ้าน่า..ยูชอนพูดอะไรก็ไม่รู้" >///< ร่างเล็กก้มหน้างุดๆ
"งั้นขอหอมนะ.....
....อ๊ากกกกกกก!!!!!!!!!"
เสียงตะโกนดังลั่นออกมาจากปากชายหน้าม่อ เมื่อยูชอนลืมตัวไปว่ากำลังหั่นผักอยู่ ทำให้มีดคมๆบาดมือเข้าอย่างจัง
อันเป็นผลให้เจ้าตัวเล็กหลุดจากโหมดเขินอาย...รีบเข้ามาดูแผลที่มือของร่างสูงเป็นการใหญ่
...อดเลย ตาปาร์ก...
.
.
.
"อิ่มจังเลย..จุนซูทำกับข้าวเก่งมากๆเลยนะเนี่ย..วันหลังต้องมากินข้าวด้วยบ่อยๆแล้วล่ะ"
เจ้าหัวแหลมฮุคแจเอ่ยพลางเอามือลูบท้องไปด้วยเบาๆ ทำเอาร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงข้ามรีบขัด
"พอเลยไอ่หัวแหลม..แค่มื้อนี้ มื้อเดียวก็มากเกินพอละ" ยูชอนเอ่ย
"แต่นี่คงเป็นอาหารมื้อพิเศษสินะ เพราะมีเลือดของมิกกี้ผสมเข้าไปด้วยน่ะ ฮ่าๆๆ"
หมีคังหัวเราะลั่น พลอยทำให้จุนซูกับฮุคแจหัวเราะไปด้วย ...
"พอเลยๆไอ่บ้า" ยูชอนทำท่าจะเอาช้อนเขวี้ยงหัวคังอิน ..จนจุนซูต้องรีบมาห้ามทัพ
"ฮะๆๆ..อย่าสิยูชอน คังอินเค้าล้อเล่นน้าา" ร่างเล็กจับแขนอีกฝ่ายไว้ แต่ปากก็ยังหัวเราะไม่เลิก
"งั้นเดี๋ยวพวกเราเอาจานไปล้างดีกว่าเนอะคังอิน" ฮุคแจพูดขึ้นมาพลางสบตากับยูชอนและคังอินเพื่อส่งสัญญาน
"เออใช่ๆ ไปล้างจานกันดีกว่า" หมีคังรับลูก ก่อนจะคว้าจานมารวมกันไว้เป็นตั้งๆ
"อย่าดีกว่าคับ เดี๋ยวผมทำเองดีกว่า" จุนซูในฐานะเจ้าบ้านที่ดีรีบห้ามไว้ผิดกับอีกคนที่นั่งเฉยๆ
"ไม่เป็นไรหรอกจุนซู..เจ้าพวกนี้มันชอบล้างจานน่ะ..ใช่ไหม พวกแก" ยูชอนรีบหาพวก
"ใช่ๆจุนซู..พวกเราชอบล้างจานม๊ากกกก..ไว้ให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะ"
ฮุคแจรีบยกจานเข้าไปในครัวก่อนที่ร่างเล็กจะได้ทักท้วง..ตามติดด้วยหมีคังที่หันมาขยิบตาให้ยูชอนเบาๆ
...เริ่มแผนการได้ ~~...
.
.
.
ร่างเล็กกำลังดูทีวีอยู่กับยูชอน โดยที่ร่างเล็กนอนเอาหมอนหนุนตักร่างสูง ซึ่งยูชอนที่ตอนแรกก็เขินจนเริ่มจะชินซะแล้ว
เพราะเวลาดูทีวีด้วยกัน จุนซูมักจะนอนอย่างงี้ตลอด โดยให้เหตุผลว่า เวลาอยู่บ้านก็ชอบนอนหนุนตักคุณแม่ดูทีวีอยู่บ่อยๆ
"จุนซู!..มิกกี้!..น้ำยาล้างจานหมดอ่ะ!ทำไงดี" เสียงฮุคแจตะโกนดังออกมาจากในครัว
ทำให้ร่างเล็กรีบลุกไปดู แถมยังบ่นพึมพำ ...ก้อเมื่อวานมันเหลืออยู่ตั้งครึ่งขวดไม่ใช่เหรอ?
ส่วนยูชอนที่ตามไปติดๆ ได้แต่ทำหน้ากังวล ...แผนนี้จะสำเร็จไหมเนี่ยยยยย
"อ๋า!หมดแล้วจิงๆด้วย..งั้นเดี๋ยวผมไปหยิบอันใหม่ให้นะ" จุนซูทำหน้างงๆ ก่อนจะเดินไปเปิดเคาต์เตอร์เก็บของด้านล่าง
"อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!!!!!"
เสียงร่างเล็กกรีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆสิ่งมีชีวิตที่เค้าเกลียดที่สุดในโลกวิ่งสวนออกมาทันทีที่ประตูเคาต์เตอร์ถูกเปิดออก
จุนซูกระโดดเข้ากอดร่างสูงที่บังเอิญอยู่ด้านหลังแน่นในท่าลูกลิงเกาะแม่ ปากก็ร้องตะโกนโวยวายแถมยังร้องไห้อีก..
"ฮืออออ...หนู ...ผมกลัวหนู ...ยูชอนนน ช่วยด้วยยย ...ฮือออออ"
ร่างเล็กร้องไห้สะอึกสะอื้น..ดวงตาคู่สวยกลบไปด้วยน้ำตา..ใบหน้าหวานซบเข้ากับอกแกร่ง จุนซูร้องไห้ด้วยความตกใจสุดขีด
ปฏิกิริยาโต้ตอบที่รุนแรงเกินกว่าใครจะคิด ทำให้ทั้งสามตกใจค้างอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนที่เจ้าฮุคแจจะได้สติรีบดำเนินการแผนขั้นต่อไป (ยังจะทำอยู่นะ >"<)
"เฮ้ยยยๆๆๆ!!หนูมันวิ่งเข้าไปในห้องจุนซูแล้ว" เจ้าหัวแหลมส่งเสียงตะโกนโวกเวก
"ง๊าาาาาา...ไม่เอาน้าาา...ผมเกลียดหนู...ไม่เอาาาา อย่าเข้าห้องผมสิ ....ฮือออออออ"
จุนซูที่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาดู ส่งเสียงร้องไห้ดังกว่าเก่า..ทำเอาคนที่อุ้มอยู่ต้องปลอบ
"ไม่เป็นไรๆ..ไม่เป็นไรนะจุนซู...เฮ้ย!พวกแก ไปจับหนูออกมาสิวะ!..ไปเร็วๆสิ!"
ยูชอนรีบตะโกนสั่งเพื่อนซี้ทั้งสอง ..ทำให้คังอินและฮุคแจรีบวิ่งออกไปจับหนูอย่างรวดเร็ว
ร่างสูงค่อยๆวางร่างเล็กที่ตัวเองอุ้มอยู่บนเคาต์เตอร์ในครัว
มือหนาลูบผมคนตัวเล็กเบาๆ ก่อนเอ่ยปลอบโยน "ไม่เป็นไรน้าจุนซู..เดี๋ยวเจ้าพวกนั้นก็จับได้แล้วล่ะ"
ร่างเล็กโผเข้ากอดร่างสูงแน่น ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้น
"ผมกลัว..ฮึก..ยูชอนน..ผมกลัว..ฮึกก.."
"ไม่เป็นไรน้า..คนดี" ยูชอนโอบร่างเล็กไว้ในอ้อมกอดก่อนจะจูบที่ผมเบาๆ
.
.
.
ด้านเจ้าสุดแสบทั้งสอง..ในห้องจุนซู
"เฮ้ย!เอาไงต่อวะ ฮุคแจ" หมีคังที่เก็บเจ้าหนูบังคับที่แสนจะเหมือนจริงใส่ถุงเรียบร้อยแล้วหันมาถามเพื่อนซี้ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ
"เดี๋ยวดิวะ คนกำลังตกใจ..จุนซู ร้องไห้ใหญ่เลยอ่ะ..ชั้นไม่คิดว่าเค้าจะกลัวขนาดนี้นะเนี่ย" เจ้าหัวแหลมพูด
...ย้อนไปเมื่อวานที่ทั้งสามคนได้วางแผนกัน...
แผนขั้นที่สองของปฏิบัติการพิชิตใจจุนซู (โดย...ฮุคแจ-*-อีกแล้ว)
แผนสอง : รุกเข้าไว้ !!!
"ชั้นว่านะเว้ย..แค่หน้าม่ออย่างเดียวยังไม่เพียงพอหรอก แกต้องรุกมากกว่านี้"
"รุกไงวะ"
"แบบว่า ใกล้ชิดๆอ่ะ ...เอาแบบนอนเตียงเดียวกันไปเลย"
"เฮ้ยยย!!"
"ผัวะ!!" อุ้งมือหมีคังฟาดเข้าที่หัวแหลมๆอย่างแรง "ไอ่บ้า จุนซูเค้ายังเด็กนะเฟ้ย จะไปทำไรเค้าได้ไง"
"โอ๊ยยยย..ชั้นไม่ได้หมายความว่างั้น แค่นอนเตียงเดียวกันเฉยๆ ไม่ได้ให้ทำไรซักหน่อย"
"แล้วทำไมต้องนอนเตียงเดียวกันด้วยอ่ะ"
"ก็สร้างความใกล้ชิดไง..แกไม่อยากนอนกอดจุนซูทุกคืนหรอกวะ มิกกี้"
"เอ่อออ..มันก็อยาก >///< "
"นั่นแหละ..เพราะงั้นเราถึงต้องมีแผนสอง"
..แผนสองเริ่มจากการที่ฮุคแจกับคังอินอาสาขอมาล้างจาน แล้วก็แอบเอาหนูใส่ไว้ใต้เคาต์เตอร์เก็บของ
แล้วเทน้ำยาล้างจานทิ้งก่อนที่จะตะโกนเรียกจุนซูให้เข้ามาหยิบน้ำยาล้างจานให้...แล้วพอจุนซูเปิดตู้
ก็ให้หมีคังแอบเอาหนูบังคับให้วิ่งออกมาแล้ว บังคับให้วิ่งเข้าไปในห้องจุนซู (หนูบังคับก็ประมาณรถบังคับอ่าเนอะ แหะๆ)
จากนั้นก็ให้ทำยังไงก้อได้ให้จุนซูนอนห้องของตัวเองไม่ได้ จนต้องไปนอนห้องยูชอน...เป็นอันจบแผนการ
"เหลือแต่จะเอาไงกับห้องจุนซูเนี่ยแหละ~~"
.
.
.
"เฮ้ยยย!!!อยู่นั่นๆ!!!!"
"เปรี้ยง!!!"
"ผัวะ!!!"
"เฮ้ย!!!มานี่แล้ว!!!!!!!!!!!!"
"ตึงงง!!!!!"
"โครม!!!!!!"
"อ๊ากกกกก!!!!!!"
เสียงดังโครมครามดังออกมาจากในห้องของจุนซู ..ทำให้ร่างเล็กที่หยุดร้องไห้แล้วหันไปมองหน้ายูชอนอย่างหวาดๆ
"ทำไมเสียงดังอย่างนั้นล่ะยูชอน.."
"หนูมันคงเก่ง..จับยากล่ะมั้ง" ร่างสูงส่งยิ้มเบาๆให้ร่างเล็กที่เขาโอบไว้อยู่...เจ้าพวกนั้นทำอะไรอยู่นะ
.
.
ภายในห้อง...
"เฮ้ยยย!!!อยู่นั่นๆ!!!!" เจ้าฮุคแจยืนแหกปากอยู่บนเตียง พร้อมๆกับที่หมีคังคว้าเก้าอี้มาฟาดกับพื้น
เจ้าหัวแหลมจัดการรื้อเตียง ปัดข้าวของให้กระเด็นกระดอน พร้อมกับกระโดดขย่มเตียงไปมา
"เฮ้ย!!!มานี่แล้ว!!!!!!!!!!!!"
"ทำไมมันไม่หักซักทีฟะ ไอ่หมี" คังอินขึ้นไปกระโดดช่วยอีกแรง แต่ก็ไม่เป็นผล
"ใช้นี่ละกัน...ขอโทษน้า จุนซู"
หมีคังขออโหสิก่อนจะออกแรงช่วยกันดันตู้เสื้อผ้าหลังใหญ่หล่นโครมลงมาทับเตียง
"ตึงงง!!!!!"
"โครม!!!!!!"
"อ๊ากกกกก!!!!!!"
ได้ผล ..เตียงของจุนซูหักสมใจ พร้อมๆกับฮุคแจที่หล่นร่วงตกไปที่พื้นห้องด้วย
.
.
ซักพักเจ้าตัวแสบทั้งสองก็เดินออกมาจากห้องด้วยท่าทางกระเซอะกระเซิง..ในมือของคังอินถือถุงดำใบเล็กๆ อยู่
ทั้งจุนซูและยูชอนจึงรีบเดินออกไปหาเพื่อนทั้งสองด้วยหน้าตาตกใจ..ร่างเล็กเกาะแขนอีกฝ่ายไว้แน่น
"เรียบร้อย~~~แต่ว่า....." ฮุคแจทำหน้าสลดนิดๆ ก่อนทำท่าพยัดเพยิดให้ทั้งสองเข้าไปดูในห้อง
..ห้องที่แสนจะสะอาดเรียบร้อยและเป็นระเบียบของจุนซู..
ในตอนนี้กับพังระเนระนาดเละไม่เป็นท่า..ข้าวของกระจัดกระจายราวกับเกิดสงครามอิรัก
ตู้เสื้อผ้าใบใหญ่หล่นลงมาทับเตียงนอนจนหักกลาง...สภาพห้องที่เห็นทำเอาคนตัวเล็กหน้าซีดไปเลย
"เตียงหักด้วยเหรอเนี่ยยย" ร่างเล็กเดินเข้าไปจับๆเตียงของตัวเองทำหน้าบอกไม่ถูก
"ขอโทษนะจุนซู..พวกเราขอโทษน้า" ฮุคแจขอโทษร่างเล็ก ...ส่วนหมีคังโดนยูชอนลากไปด่า ทำซะเละเลยนะแก
"อื้อ..ไม่เป็นไรหรอก ผมต้องขอบคุณฮุคแจกับคังอินมากกว่าที่ช่วยจับหนูให้ผมน่ะ..ห้องนี้เดี๋ยวทำความสะอาดใหม่ก้อได้"
ร่างเล็กยิ้มให้เจ้าตัวแสบทั้งสองอย่างขอบคุณ...ทำเอาคนวางแผนรู้สึกผิดขึ้นมา (สมน้ำหน้า555)
"เดี๋ยวพรุ่งนี้ ชั้นจะให้แม่บ้านมาทำความสะอาดให้นะจุนซู" ยูชอนเดินเข้าไปโอบไหล่ร่างเล็กเบาๆ
"แล้ววันนี้ผมจะไปนอนที่ไหนล่ะ" จุนซูทำหน้ากังวล
...เข้าแผน...
"ก้อนอนห้องยูชอนไง..จริงไหม มิกกี้" ฮุคแจรีบนำเสนอ
"อื้อ..นอนห้องชั้นก็ได้..เดี๋ยวชั้นจะไปนอนที่โซฟาเอง" ยูชอนแอบเป็นสุภาพบุรุษ
"ไม่ได้หรอกยูชอนจะไปนอนโซฟาได้ไง..ยูชอนเป็นเจ้าของห้องนะ" ร่างเล็กทักท้วง
"งั้นก็นอนด้วยกันไปเลยสิ ..นอนห้องเดียวกันเลย" หมีคังหนับหนุน พร้อมกับฮุคแจที่พยักหน้างึกงึก
หลังจากที่ร่างเล็กยืนคิดอยู่นานก็ให้คำตอบที่ทำเอาชายหนุ่มทั้งสามแทบกระโดด
"...เอางั้นก็ได้..."
~~~~ แผนลวงสำเร็จแล้วววววววว !!!!!!!!!!! ~~~~
#################### TBC
พอดีเราอยากอ่านฟิคที่มีฮีชอล SJ ด้วยอ่าค่ะ 
หุหุหุ
