เสียงเปียโนดังแว่วเข้ามาในห้อง..ท่วงทำนองที่สนุกสนานร่าเริงบ่งบอกถึงอารมณ์ของคนเล่นได้เป็นอย่างดี
แต่คนที่ฟังอยู่ตอนนี้ ...กำลังเดินไปเดินมายังกะหนูติดจั่นอยู่ในห้อง...
"..ที่เหลือก็ เป็นหน้าที่ของนายแล้วนะ มิกกี้.."
ไอ่เพื่อนรักตัวแสบเดินมากระซิบข้างหู ก่อนจะขอตัวกลับไป...
..ไอ่พวกบ้า มาทิ้งกันอย่างงี้ได้ไงฟะ ...ยูชอนทำหน้ากังวลเดินไปเดินมาจนเริ่มจะเวียนหัวซะเอง
ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ยาวตรงปลายเตียง พลางนึกถึงเรื่องราวที่จะเกิดขึ้นต่อไปนี้..
"อ๊าาา..ยูชอน..ผมไม่ไหวแล้ว...อ๊าาาา..."เสียงหวานร้องครางดังไม่หยุด
จุนซูที่ใบหน้าแดงก่ำ นัยน์ตาหงานช้อนขึ้นสบตาอย่างเย้ายวน..
แขนเล็กโอบรอบคอของยูชอนไว้หลวมๆ..เพื่อเป็นที่ยึดเกาะเวลาที่อีกฝ่ายกระแทกกายเข้ามา..
"อ๊าาา...ยูชอนน...อ๊าาาา..."
...อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!.....ชั้นทำไม่ด้ายยยยยยยยยยยยยยย !!!!!!!!
ร่างสูงทึ้งหัวตัวเองไปมา พลางกรีดร้องในใจ ...จะให้ชั้นทำอย่างนั้นกะจุนซูได้ยังไงกันล่ะ ~~T T
ยูชอนที่ยิ่งคิดก็ยิ่งหน้าแดง คิดเอง ฟุ้งซ่านเอง...มือหนาทึ้งหัวตัวเองไปมา แถมยังสะบัดหัวแรงๆเพื่อตั้งสติอยู่หลายที
คนตัวเล็กที่กำลังเดินเข้ามาให้ห้องทำหน้างงๆ..เมื่อเห็นท่าทางราวกับคนบ้าของยูชอน
จุนซูเดินเข้าไปหาใกล้ๆ ก่อนจะยกมือขึ้นสัมผัสตรงแก้มของอีกฝ่ายเบาๆ...
"เป็นอะไรรึป่าว ยูชอน...ปวดหัวเหรอ...ดูสิหน้าแดงหมดเลย..."
ร่างสูงที่เพิ่งจะรู้สึกว่าจุนซูเดินเข้ามาในห้องก็ตอนที่มือเล็กแปะลงบนแก้มเรียบร้อยแล้ว..
พอเงยหน้าขึ้นไปมองก็เจอเข้ากับคนน่ารักที่เอียงคอทำตาแป๋วถามเขาอยู่...
...ชั้นจะตายก็เพราะนายเนี่ยแหละ จุนซู ~~~...
"ม่ะ..ไม่เป็นไรหรอก...ว่าแต่นายมีอะไรเหรอ อยู่ๆก็เดินเข้ามา"
ยูชอนสะบัดหัวแรงๆสองทีก่อนเอ่ยถามคนตรงหน้า...
"ผมอยากอาบน้ำ..."
ร่างสูงทำคิ้วขมวดเมื่อได้ยินคำตอบของร่างเล็ก...แล้วมาบอกชั้นทำไมล่ะ ..รึว่าอยากให้อาบให้ >///<
"ก็คือ..ตู้เสื้อผ้าผมมันพัง..แล้วผมไม่มีเสื้อผ้าใส่นี่นาา..จะทำไงดีล่ะ ยูชอน" จุนซูทำหน้าสลด
"เอาเสื้อชั้นไปใส่ก่อนสิ..เดี๋ยวชั้นหาให้" ร่างสูงรีบเดินไปเลือกเสื้อผ้าให้ร่างเล็ก..
"อื้อ..เตียงยูชอนนิ่มจังเลย..นุ่มกว่าเตียงผมอีกนะเนี่ย"
ยูชอนที่หันกลับมาจะยื่นของให้ร่างเล็กได้แต่ยืนค้าง..
เมื่อเห็นคนตัวเล็กกำลังนอนเล่นกลิ้งไปมาอยู่บนเตียงของเขา แถมยังยิ้มหวานให้อีกต่างหาก...
"อ๊าาา..ยูชอน..ผมไม่ไหวแล้ว...อ๊าาาา..."
ภาพในจินตนาการไหลกลับเข้าหัวอีกครั้ง.....อ๊ากกกกกกกก จะยั่วกันรึไง จุนซู~~~
"เอ่อ..ชั้นว่านายรีบไปอาบน้ำดีกว่านะ" ยูชอนหลับหูหลับตาลากคนตัวเล็กลงจากเตียง
ก่อนยัดเสื้อผ้าใส่มือแล้วดันเข้าห้องน้ำไป...ซึ่งจุนซูก็ได้แต่ งง ~~ อะไรของเค้านะ ...
...เย็นไว้ ๆ ... ใจเย็นๆๆ ยูชอนน ...
ร่างสูงพร่ำบอกตัวเองในใจ ก่อนเดินไปในครัวเพื่อหาเครื่องดื่มเย็นๆดับความฟุ้งซ่าน...
ยูชอนเอนหลังพิงที่เคาร์เตอร์พลางกระดกกระป๋องน้ำอัดลมใส่ปากอย่างช้าๆอย่างผ่อนคลาย
แต่ก็ต้องรีบเดินกลับเข้าไปในห้อง..เมื่อได้ยินเสียงเรียกจากคนตัวเล็ก
"ยูชอน...ยูชอน..." เสียงเล็กดังออกมาจากในห้องน้ำ
"มีอะไรเหรอจุนซู" ร่างสูงที่ยืนอยู่หน้าห้องน้ำตะโกนถามกลับไป
"ไม้ถูหลังที่ซื้อมาใหม่อยู่ไหนเหรอ..ผมหาไม่เจอ"
"อ๋อ..เดี๋ยวชั้นหยิบให้"
ยูชอนเดินเข้าไปหยิบไม้ถูหลังที่เก็บไว้ในตู้เก็บของ แล้วเดินมาเคาะประตูห้องน้ำเบาๆ
"ได้แล้ว..ออกมาเอาสิ"
ประตูห้องน้ำค่อยๆแง้มออกมาเผยให้เห็นร่างเล็กที่เปลือยกายท่อนบนอยู่โดยมือผ้าเช็ดตัวพันด้านล่างไว้หลวมๆ
หยดน้ำเล็กๆเกาะอยู่ที่แผ่นอกอันขาวเนียน..ใบหน้าหวานแดงระเรื่อเล็กน้อยจากไอร้อนของน้ำที่แช่ตัวเมื่อซักครู่
ยูชอนที่เมื่อกี้เพิ่งหายจากอาการคลั่ง...เกิดหน้าแดงขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นสภาพของคนตัวเล็ก
แถมยังแดงมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ..ทำให้อีกฝ่ายรีบเดินเข้ามาดูอย่างเป็นห่วง..
"นี่เป็นอะไรรึป่าว...อ๊ะ!!!..."
...พรืดดดด...
จุนซูที่เห็นยูชอนที่จู่ๆก็หน้าแดงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุจึงรีบเดินเข้ามาหา แต่ก็เกิดลื่นขึ้นมาซะก่อน..
ทำให้ร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านนอกห้องน้ำรีบคว้าตัวไว้โดยสัญชาตญาน..
แต่ด้วยความรีบร้อนจะคว้าตัวจุนซูไว้ ทำให้ยูชอนเสียหลักลื่นล้มลงไปเเหมือนกัน
ทำให้ทั้งสองคนล้มลงที่พื้นห้องน้ำ โดยที่จุนซูนอนอยู่ข้างล่างและยูชอนกอดจุนซูไว้ด้านบน..
"อ๋า...เจ็บชะมัดเลยย~~"
เสียงเล็กร้องครวญครางเมื่อแรงกระแทกเมื่อกี้ทำให้เค้าล้มก้นทิ่มแถมยังโดนยูชอนทับอยู่อีกต่างหาก
"นายเป็นอะไรรึป่าว จุนซู"
ร่างสูงรีบเงยหน้าขึ้นมาถามเมื่อได้ยินเสียงของร่างเล็ก แต่ก็ต้องค้างไปเพราะตอนนี้พวกเขาอยู่ในท่าที่ล่อแหลมสุดขีด
สายตาคมเผลอมองสำรวจทั่วตัวของร่างเล็ก ตั้งแต่ซอกคอขาว ไล่ไปยังแผ่นอกอันขาวเนียน..
...พรวดดด...
อยู่ๆเลือดกำเดาก็ไหลออกมาจากจมูกของยูชอน ทำให้ร่างเล็กที่อยู่ได้ด้านล่างตาโตด้วยความตกใจ
"ละ..ละ..เลือดดด...ยูชอนเลือดด" จุนซูทำหน้าตื่น ทำให้ยูชอนเริ่มรู้สึกตัว...
ร่างสูงก้มลงมองเลือดที่หยดอยู่บนอกของจุนซู ก่อนจะค่อยๆเอามือถูที่จมูกของตัวเอง
แล้วก็พบกับเลือดกำเดาที่ไหลออกมาเป็นทาง...
"อ๊ากกกกกกกกก!!!!!"
.
.
.
.
ร่างสูงนั่งเอาทิชชู่อุดจมูกอยู่ที่ปลายเตียงโดยมีจุนซูคอยเอาน้ำแข็งประคบเพื่อให้เลือดหยุดไหล..
ร่างเล็กในชุดของยูชอนที่ดูจะหลวมไปสำหรับจุนซู..เสื้อยืดคอกว้างสีขาวที่หลวมซะจนดูเหมือนกับใส่เสื้อเปิดไหล่
กับกางเกงบาสตัวใหญ่ ทำให้ร่างเล็กดูเหมือนเด็กตัวเล็กๆ ...น่ากอดชะมัด ~~ ยูชอนคิดในใจ
"ยูชอนต้องไม่สบายแน่ๆเลย..หน้าแดง แถมยังเลือดกำเดาไหลอีกต่างหาก..ไปหาหมอกันไหม"
เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความกังวล แถมยังทำหน้าอ้อนๆ เพื่อให้ยูชอนยอมไปหาหมอ..
"ชั้นไม่เป็นอะไรหรอกจุนซู..ไม่ต้องห่วงหรอก"
ร่างสูงยิ้มเบาๆให้อีกฝ่าย..มือหนาคว้ามือเล็กของจุนซูที่ถือถุงน้ำแข็งอยู่มากุมไว้
"ไม่ต้องไปหาหมอหรอก..ก็ชั้นมีนายคอยดูแลอยู่แล้วทั้งคน" (มิกกี้เปลี่ยนไป 55+สงสัยเลือดออกเยอะไปหน่อย)
>////< ร่างเล็กที่ได้ยินประโยคหวานๆแบบนั้นก็หน้าแดงขึ้นมา
...ทำไมหมู่นี้ ยูชอน ชอบพูดจาแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ ...
.
.
.
.
"อื้อ..ยูชอนยังไม่นอนอีกเหรอออ" เจ้าตัวเล็กที่นอนหนุนตักร่างสูงดูทีวีอยู่หันหน้าขึ้นมาถามด้วยท่าทางงัวเงีย
"นายง่วงแล้ว ก็ไปนอนก่อนสิ" ยูชอนที่กำลังดูรายการแข่งรถอยู่เอ่ยขึ้น โดยที่สายตายังไม่ละจากจอทีวี
"ง่ะ..ถ้าผมไปนอนก่อน แล้วยูชอนหนีมานอนที่โซฟาก็แย่นะสิ" ร่างเล็กลุกขึ้นมานั่งพลางเกาะแขนร่างสูงไว้
"ไปนอนเถอะน้าาาา" จุนซูทำตาปริบๆ ใส่ยูชอนที่หันมามองตัวเอง ...
"เฮ้อออ..ไปก็ไป" ร่างสูงถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะปิดทีวีแล้วเดินตามร่างเล็กเข้าห้องไป
.
.
.
บนเตียงอันอันอ่อนนุ่มปรากฏร่างของชายสองคนนอนหันหน้าเข้าหากันอยู่..
"เตียงยูชอนนี่นุ่มจังเลยเนอะ" ร่างเล็กยิ้มถูกใจ
"ก็เหมือนกับเตียงของนายนั่นแหละ..ยี่ห้อเดียวกันเลย" ร่างสูงตอบคนตรงหน้า
"แต่ว่าของผมแข็งกว่าจิงๆนะ..ของยูชอนนิ่มสุดๆไปเลย..ชอบจัง ^^ "
"งั้นก็มานอนที่นี่ทุกวันเลยสิ" ร่างสูงพูดหยอก...ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มเบาๆ เมื่อเห็นร่างเล็กนอนกลิ้งไปมา
"จริงๆนะ..ให้มานอนจริงๆนะ" จุนซูยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยความดีใจ
..ระยะห่างเพียงน้อยนิด ทำให้เห็นใบหน้าหวานกับตาใสๆนั้นอย่างชัดเจน..
...อาการกำเริบอีกแล้ว >///< ...
ยูชอนรีบพลิกตัวหนีไปอีกด้านก่อนจะรีบทำเป็นนอน
"อือๆๆ..รีบๆนอนได้แล้วจุนซู..เดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นสาย"
"ห้องยูชอนที่หนาวจังเลยเนอะ..เปิดแอร์ไว้เหรอ"
เสียงจุนซูพูดพึมพำเบาๆแต่ก็ดังพอที่จะให้ร่างสูงหันกลับมา
"นายหนาวเหรอจุนซู"
ร่างเล็กพยักหน้าเบาๆก่อนจะเบียดตัวเข้ามาใกล้ๆอีกฝ่าย..ทำเอายูชอนใจเต้นตึกตัก
ใบหน้าหวานซุกเข้าที่อกแกร่งเบาๆ เหมือนลูกแมวอ้อนเจ้าของ..แพขนตาทอดยาวปิดสนิท
ทำให้ร่างสูงต้องสอดแขนเข้าไปใต้คอของร่างเล็กเพื่อให้อีกฝ่ายได้หนุน..
ก่อนจะกระชับคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ๆ..พลางมองใบหน้าหวานด้วยสายตาที่แสนจะลึกซึ้ง
"ให้ชั้นไปปิดแอร์ไหม.." ร่างสูงกระซิบถามคนในอ้อมกอด
"ไม่ต้องหรอก..อยู่แบบนี้แหละดีแล้ว" เสียงหวานพูดงึมงำก่อนจะเบียดตัวเข้าหาอกแกร่งเข้าไปอีก
..... อ้อมกอดของยูชอนที่ทำให้เค้ารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย .....
.
.
.
..เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้ รู้แต่เพียงว่า คืนนี้คงจะเป็นคืนที่เค้ามีความสุขที่สุดในโลก
เพราะมีคนตัวเล็กนอนหลับอยู่ในอ้อมกอด..ไออุ่นของร่างเล็กนั่นทำให้รู้สึกอบอุ่นในหัวใจอย่างน่าประหลาด
สายตาคมเฝ้าจับจ้องใบหน้าหวานที่หลับใหลอยู่..
แพขนตาหนาที่ภายในมีดวงตาใสๆที่คอยมองเค้า...
ริมฝีปากบางที่คอยพูดออดอ้อน...
แก้มเนียนที่อยากจะสัมผัส...
"ชั้นชอบนายนะจุนซู..ชอบซะจน ไม่รู้ว่า แบบนี้เค้าเรียกว่ารักรึเปล่า...นี่ชั้นรักนายรึเปล่านะ เจ้าตัวเล็ก"
ยูชอนคลี่ยิ้มให้คนในอ้อมกอด...ก่อนจะประทับจูบที่หน้าผากมนเบาๆ
...คืนนี้ชั้นคงจะนอนหลับฝันดี...ใช่ไหมจุนซู.....
############# TBC
อ๋า มาต่อแล้ววววว ทั้งที่งานท่วมหัวแต่ก็อยากแต่ง อิอิ // ใจสั่งมา 555+
ตอนนี้มิกเซียล้วนๆเลย .. แอบเรทเล็กน้อย (อีมิกมันแอบจิ้น หึหึ)
สั้นไปนิด ... แต่อย่าบ่นน้า (กันไว้ก่อน อิอิ)
ขอบคุณคนอ่าน คนเมนต์ คนทวง...ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามค้าบผม~~
มาต่อเร็วๆๆๆน้า 
