[Part 13 # Camping]
"เฮ้ย!!!พวกแกเร็วๆหน่อยสิวะ!!!!!!!"
เสียงเรียกตะโกนโหวกเหวกเอะอะไปทั่วบริเวณหน้าโรงยิมของโรงเรียนเฮซองในเวลาเช้า
รถบัสคันใหญ่ที่ภายในอัดแน่นไปด้วยเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ของโรงเรียนเฮซอง
ติดเครื่องรอชายสองคนที่กำลังวิ่งมาอย่างทุลักทุเล ....
"เอ้า!!! ครบแล้วคับเพ่ ... ออกรถได้เลยพี่ !!!" คังอินตะโกนบอกคนขับรถที่นั่งอยู่ด้านหน้า
ก่อนจะเดินมาหาชายสองคนที่กำลังนั่งหอบด้วยความเหนื่อยอยู่ที่เบาะด้านหลัง...
"แกนะแกไอ่มิกกี้...บอกให้รีบๆซื้อรถใหม่ก็ไม่เชื่อ.....ดูสิ ทำเอาจุนซูวิ่งมาจนหอบซะขนาดนี้..."
คังอินส่ายหน้าเมื่อเห็นสภาพไม่สู้ดีนักของคนน่ารักที่หอบจนหน้าแดงพิงไหล่ร่างสูงอยู่ ....
...ตั้งแต่รถเวสป้าสีแดงคู่ใจชายปาร์กหายไปเมื่อวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา
ยูชอนกับจุนซูก็ต้องเดินมาโรงเรียนทุกวัน ... แต่ยูชอนเองก็ไม่ได้มีทีท่าจะเดือดร้อนอะไร
เพราะทุกๆเช้า เค้าจะได้ค่าจ้างที่เดินมาส่งจุนซูที่โรงเรียนเป็นจูบหวานๆอยู่เสมอ....
"เป็นอะไรมากไหม จุนซู"
ร่างสูงควักผ้าเช็ดหน้ามาซับเหงื่อบนใบหน้าหวานพลางเอามือปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าออก
"ไม่เป็นไรหรอก แค่เหนื่อยนิดหน่อยเอง~~"
ร่างเล็กเงยหน้ามาส่งยิ้มหวานให้อีกฝ่าย ... น่ารักซะจนยูชอนอดไม่ได้ ที่จะจูบลงไปตรงหน้าผากมนเบาๆ
"อะแฮ่มๆๆ!!! ได้ข่าวว่าจะมาเข้าค่ายเก็บตัวนะคับเพื่อน....ไม่ได้มาฮันนีมูน!!!~~"
เสียงตะโกนแซวดังมาจากฮุคแจที่นั่งอยู่ด้านหน้าเรียกเสียงฮาครืนจากคนทั้งรถ...
ร่างเล็กที่ไม่รู้ว่าอายหรือเหนื่อยจนหน้าแดงรีบซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งอย่างเขินๆ
"หุบปากไปเลยแก!! ไอ่หัวแหลม!!" ร่างสูงโอบอีกฝ่ายไว้ พลางตะโกนด่ากลับไปเรียกเสียงฮาได้อีกระลอก
"อันที่จริง...ให้ผมรออยู่ที่บ้านก็ได้นะยูชอน.....พวกยูชอนมาเข้าค่ายเก็บตัวแบบนี้ ผมคงเกะกะแย่..."
ร่างเล็กที่นั่งกินขนมอยู่ จู่ๆก้อเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้ากังวล ..... เขามาเป็นตัวถ่วงของทุกคนรึป่าวนะ
"ไม่มีใครคิดอย่างนั้นซักหน่อย....ถ้านายอยู่บ้านคนเดียวต่างหาก ชั้นคงเป็นห่วงจนไม่เป็นอันซ้อมน่ะ"
ยูชอนลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆ ........ ที่จิงแล้ว เจ้าพวกนี้ต่างหากที่เป็นฝ่ายเรียกร้องให้นายมาด้วยน่ะนะ
"ใช่แล้วจุนซู !! พวกเราอยากให้จุนซูมาด้วยกันจะตายไป ...
มีจุนซูเป็นขวัญกำลังใจ พวกเราจะได้มีแรงซ้อมเก็บตัวยังไงล่ะ!!!....ใช่ไหมพวกเรา"
ฮุคแจเสนอหน้าเข้ามาทำลายอารมณ์โรแมนติกลงอย่างฉับพลัน
แถมยังเรียกให้ฝูงลิงที่นั่งคุยกันอยู่ข้างหน้าหันมาสนับสนุนอีก....
"ถ้าอย่างงั้น...ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยก็บอกนะคับ .... ผมจะช่วยให้เต็มที่เลย"
ร่างเล็กคลี่ยิ้มกว้างกระชากใจหนุ่มๆทั้งคันรถ .....
.... นี่ถ้าไม่มีไอ่เจ้ามิกกี้นั่งคุมอยู่ จุนซูคงโดนรุมจับกดไปแล้ว -*- ....
.
.
.
"เฮ้!!ถึงแล้วๆๆๆ" เหล่าฝูงลิงเเห่งชมรมคาราเต้ส่งเสียงตะโกนโหวกเหวก
พลางทยอยลงจากรถบัสที่จอดนิ่งสนิทอยู่หน้าที่พัก ....
ทำให้ร่างเล็กที่เผลอหลับคาไหล่ของคนรัก ค่อยๆสะลึมสะลือตื่นขึ้นมาอย่างงงๆ
เสียงคลื่นกระทบหาดทราย กับลมทะเลที่พัดโชยเข้ามาในรถ
ทำให้คนตัวเล็กรีบผุดลุกขึ้นยืนดูอย่างตื่นเต้น.....
"ดูสิยูชอน~~ถึงทะเลแล้ว~~"
ร่างเล็กโน้มตัวออกไปนอกหน้าต่างเพื่อชื่นชมวิวจากทางด้านนอกอย่างตื่นตาตื่นใจ
"ระวังหน่อยสิ...เดี๋ยวก็ตกลงไปซะหรอก..."
วงแขนแกร่งโอบล้อมเอวบางจากทางด้านหลัง พลางวางใบหน้าคมไว้ที่ไหล่เล็กเบาๆ
"มีต้นมะพร้าวด้วยอ่ะยูชอน ... อ๋า ~ มีเรือใบด้วย ~~"
คนตัวเล็กยังคงตื่นเต้นไม่เลิก สองเเขนเรียวยังคงยื่นชี้ไม้ชี้มือออกไปนอกหน้าต่าง
"ทำไมนายต้องตื่นเต้นยังกับไม่เคยเห็นทะเลขนาดนั้นน่ะหือ.."
ยูชอนหัวเราะเบาๆกับอาการของคนตรงหน้า ที่ดูจะตื่นตาตื่นใจกับทะเลมากเกินไปหน่อย
"ก็ผมไม่เคยมาทะเลนี่นา...นี่มาเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย~~"
"จิงเหรอ..." ร่างสูงทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ
"อื้อ...ก้อหม่ามี๊เคยว่างจะพาผมไปเที่ยวเลยนี่นา....ถ้าจะก็คงพาไปชอปปิ้งซะมากกว่า" ร่างเล็กทำหน้ามุ่ย
"งั้นเดี๋ยวเราลงไปเล่นน้ำกันดีมั้ย...ป่ะ ไปเปลี่ยนชุดกัน.."
ร่างสูงชวนร่างเล็กไปเล่นน้ำ เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเริ่มจะทำหน้ามุ่ยลงไปทุกที ...
"แต่ผมว่ายน้ำไม่เป็นนี่นาา...." จุนซูทำหน้ามุ่ยเข้าไปอีก เมื่อนึกขึ้นได้ว่า ตัวเขาเองว่ายน้ำไม่เป็น
เพราะตอนเด็กๆจุนซูเคยจมน้ำจนเกือบตาย จนหม่ามี๊สั่งห้ามไม่ให้ร่างเล็กว่ายน้ำหรือลงเล่นน้ำอีกต่อไป ...
"ไม่เป็นไร...น้ำตื้นนิดเดียวเอง.....แล้วอีกอย่าง....เดี๋ยวชั้นจะสอนนายว่ายน้ำเองดีมั้ย"
ยูชอนยิ้มให้ร่างเล็กคลายความกังวล .......... เขาไม่ค่อยแปลกใจซักเท่าไหร่ที่จุนซูว่ายน้ำไม่เป็น
"แต่ถ้าผมจมน้ำล่ะ~~" ดวงตาใสเงยขึ้นมาสบตาด้วยความกังวล ...
"เดี๋ยวชั้นจะผายปอดให้นายเอง...ดีมั้ย......รึจะลองซ้อมก่อนตอนนี้ก็ได้นะ"
ร่างสูงพลิกตัวอีกฝ่ายให้หันมาประจันหน้าพลางก้มลงไปหอมแก้มซ้ายขวาฟัดไปมาแบบหยอกเย้า..
"ฮะๆๆๆ....อ๋า!!...ยูชอนอ่ะ...จั๊กจี๋น้าา~~ ฮะๆๆๆๆ"
"เอ่ออ....."
เสียงเรียกของฮุคแจเงียบหายไปในลำคอ เมื่อเห็นฉากสวีทของคู่รักแห่งปีตรงหน้า ....
.... นี่กะจะมาเรียกให้ลงไปเช็กความเรียบร้อยซักหน่อย ...
แต่ไอ่เจ้ามิกกี้นี่ดันกำลังสวีทกับจุนซูซะจนไม่อยากขัดจังหวะ ....
......... ให้ตายดิ .... ไอ่คนติดแฟน .......... ไม่มีมั่งก็ให้มันรู้ไปสิวะ TTT^TTT
.
.
.
.
เสียงตะโกนเอะอะโวยวายอย่างสนุกสนานดังลั่นไปทั่วชายหาด
นักเรียนชมรมคาราเต้ส่วนใหญ่ลงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน
บ้างก็เล่นวอลเล่บอลกันอยู่ริมชายหาด .... รึไม่ก็ไปปิ้งบาบีคิวอยู่บริเวณหน้าบ้านพัก....
"ฮะๆๆ.....ยูชอนดูสิ .... ฮุคแจแพ้อีกแล้ว .... ฮะๆๆๆ"
ร่างเล็กที่นั่งอยู่บนเปลใกล้ๆกับที่แข่งวอลเล่บอลชี้ให้คนที่นั่งอยู่ข้างๆดูเพื่อนซี้
ที่ตอนนี้สภาพหน้าตาดูไม่จืดจากการละเลงสีสันบนใบหน้า ด้วยกฏที่ว่าใครเล่นแพ้จะต้องโดนเขียนหน้า
ร่างสูงยิ้มให้กับภาพตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี ...
ร่างเล็กที่นั่งหัวเราะอยู่ในชุดสียืดขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้นสีซีด แถมยังทัดดอกกล้วยไม้เล็กๆไว้ที่หู
.... น่ารักสุดๆไปเลย ....
"ผมนึกว่า เข้าค่ายเก็บตัวจะฝึกหนักกว่านี้ซะอีกนะเนี่ย" จุนซูหันมาพูดยิ้มๆให้ร่างสูง
"หนักสิ ... นี่ยังไม่ได้เริ่มเลยนี่ .... ให้เจ้าพวกนี้ชะล่าใจไปก่อนเหอะ ....
.... พรุ่งนี้กับอีก 4 วัน ได้ซ้อมหนักกันจนตายแน่ หึหึ .... "
ร่างสูงหัวเราะในลำคอ แผนการฝึกซ้อมสุดโหดที่เค้ากับโค้ชคิดขึ้นมา
หนักพอๆกับการฝึกคนไปรบที่อัฟกานิสถานยังไงยังงั้น ....
"ทำไมต้องหัวเราะน่ากลัวอย่างงั้นด้วยล่ะ~~ซ้อมหนักมากเลยเหรอ" จุนซูทำหน้างงๆ
"หนักมากเลยล่ะ ... เราต้องไปแข่งกับคนเก่งๆทั่วประเทศนะ .. จะซ้อมแบบเหยาะแหยะได้ยังไงกัน"
ร่างสูงทำหน้าจริงจังสุดชีวิต ... ความฝันของทุกคนในชมรมคือ พิชิตอินเตอร์ไฮ ... และเค้าก็จะทำมันให้ได้
"ผมจะคอยเป็นกำลังใจให้นะ..ยูชอน" ร่างเล็กคลี่ยิ้มกว้างก่อนจะเอนตัวซบหัวกลมๆกับบ่าแกร่ง
ร่างสูงกระชับอ้อมกอดเข้ามาใกล้ๆ แล้วจูบลงบนกลุ่มผมสีน้ำตาลเบาๆ....
..... แค่มีนายอยู่ข้างๆ ... ชั้นก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้วล่ะ จุนซู .....
.
.
.
"เอาจริงเหรอ..ยูชอน~~" ร่างเล็กทำหน้าไม่มั่นใจสุดชีวิต เมื่อร่างสูงพาจูงเดินลงไปในน้ำ
ในขณะที่เพื่อนคนอื่นๆ ก็ยังคงวิ่งเล่นกันไปมาบนชายหาดและในทะเล
"ไม่เป็นไรหรอก.......ตื้นนิดเดียวเอง"
ร่างสูงใช้มือข้างซ้ายโอบเอวบางไว้ ส่วนมือด้านขวาก็ยื่นออกมาให้ร่างเล็กเกาะเพื่อทรงตัวในน้ำ
"ลึกแล้วน้า ยูชอน~~" จุนซูทำหน้าตาไม่ค่อยดีเมื่อรู้สึกว่าน้ำขึ้นมาถึงระดับอกของตัวเอง
"อ๊ะ!!!"
ร่างของเด็กในชมรมคาราเต้ที่วิ่งเล่นอยู่แถวนั้นเซเข้าปะทะกับด้านหลังของคนตัวเล็ก
ทำให้จุนซูเสียหลักลื่นไปทางด้านหน้า .... แต่ยังดีที่ร่างสูงโอบร่างของคนตรงหน้าไว้ได้ทัน
"เป็นอะไรรึป่าว.." เสียงทุ้มเอ่ยถามคนในอ้อมกอด
ร่างเล็กที่ในตอนนี้ถูกวงแขนแกร่งโอบรัดไว้ใต้น้ำ เอาแขนเล็กโอบรอบไหล่ของอีกฝ่ายไว้ด้วยความกลัว
ใบหน้าของทั้งสองอยู่ห่างกันแค่ปลายนิ้ว ....
"อยู่แบบนี้นานๆได้มั้ย.."
น้ำเสียงแหบพร่าที่กระซิบลงข้างหูบวกกับสัมผัสแสนอบอุ่นที่โอบอุ้มเข้าเอาไว้
ทำให้คนตัวเล็กตกอยู่ในอาการเขินอาย ...
...เสียงหัวใจดวงน้อยๆของเจ้าตัวที่เต้นรัวอยู่ข้างใน จนกลัวว่าอีกฝ่ายจะรับรู้ ....
ใบหน้าหวานแดงระเรื่อจนต้องซุกหน้าเข้ากับลำคอของอีกฝ่าย
วงแขนบางกอดไหล่กว้างแน่นขึ้นมาอีกอย่างไม่รู้ตัว ....
.... ไม่รู้ตัวเลยว่า คนที่กอดเขาอยู่ก็ใจเต้นระรัวไม่แพ้กัน ...
.
.
.
"แกว่าเรานอนห้องนี้จะดีเหรอวะ.." ฮุคแจซุบซิบกับคังอินอยู่ที่มุมนึงของห้องพัก
ในขณะที่อีกฟากหนึ่งของห้อง ยูชอนกำลังนั่งเช็ดผมให้จุนซูไปด้วยเล่นกันไปด้วยอยู่
"นั่นดิ...ข้ารู้สึกเหมือนเป็น กขค. ยังไงก็ไม่รู้" คังอินทำหน้าเอือมๆ เมื่อมองไปยังคู่รักแห่งปี
... ไอ่นี่ก็เล่นหวีทกันไม่สนใจชาวบ้าน ... ทำไมพวกข้าต้องได้มาอยุ่ห้องเดียวกันแกเนี่ยไอ่มิกกี้
....ในการมาเข้าค่ายครั้งนี้ พวกชมรมคาราเต้ทั้ง 32 คน รวมจุนซูด้วยแล้ว
ต้องแบ่งกันเป็น 8 กลุ่ม กลุ่มละ 4 คน และให้พักอยู่ห้องละ 1 กลุ่ม ....
....... แล้วก็แน่นอนว่า มิกกี้ คังอิน ฮุคแจ จะต้องอยู่ห้องเดียวกัน ....
"เอ่ออ....ไอ่มิกกี้ ถ้าไง พวกข้าไปนอนห้องเจ้าพวกจุนจินดีกว่านะ..."
คังอินเตรียมกวาดข้าวของเพื่ออพยพ .... ยิ่งอยู่ยิ่งรู้สึกเหมือนเป็นส่วนเกิน ....
"ทำไมคังอินกับฮุคแจไม่นอนห้องนี่ล่ะ~~"
คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยสีหน้าบ๊องแบ๊ว ทำเอาคนที่คิดจะไปหาคำตอบไม่ถูก
"ก้อ...พวกเราจะไปเล่นไพ่ไง....ก็เลยจะไปนอนห้องนั้น..." ฮุคแจหาทางออกได้อย่างรวดเร็ว
..... รึจะให้บอกว่า ผมรู้สึกเสียเซลฟ์มากมายที่เป็นส่วนเกินของห้องอ่าคับจุนซู .....
"ไม่ต้องไปเลยนะพวกแก!...พรุ่งนี้เริ่มซ้อมตอนตีสี่ นอนเลยๆ นี่พวกชั้นก็จะนอนแล้วเหมือนกัน!!"
ร่างสูงว่าพลางคลี่ฟูกที่นอนลงวางบนพื้นโดยมีจุนซูเป็นผู้ช่วย ...
"ทำไมปูที่นอนสี่อันล่ะ~~"
คนตัวเล็กเงยหน้าถามอีกฝ่ายด้วยสีหน้างุนงง ... แต่คนฟังอีกสามคนงงมากกว่า
"ก็มีอยู่สี่คนก็ต้องปูสี่อันสิคับจุนซู" คังอินทำหน้างง
"ก็ผมจะนอนกับยูชอนนี่....ต้องปูสามอันสิ" เจ้าตัวเล็กชี้แจ้งด้วยสีหน้าจริงจังสุดชีวิต
"อาาา...นั่นสินะ..." ร่างสูงพยักหน้าหงึกงักพลางล้มตัวลงนอนบนฟูกเดียวกับที่จุนซูนอนอยู่...
โดยไม่ได้สนใจประชากรในห้องที่เหลืออีกเลย ...
"ยูชอนอะไรติดหน้าอ่ะ" มือเล็กเอื้อมขึ้นไปลูบรอยเปื้อนบนใบหน้าคมออกเบาๆ
ร่างสูงที่นอนอยู่ข้างๆในท่าตะแคงเอาข้อศอกดันหัวตัวเองอยู่เอื้อมมือมาจับมือเล็กเอาไว้...
"แก้มนายก็มีอะไรติดอยู่เหมือนกันนะเนี่ย"
ใบหน้าคมโน้มลงขโมยหอมแก้มใสๆเร็วๆหนึ่งฟอดใหญ่ ... ร่างเล็กทำตาโตด้วยความตกใจ
"อ๊ะ!!ข้างนี้ก็มี"
....จุ๊บ!!...
"อ๊าา..ยูชอนอ่ะ~~"
"ตรงนี้ก็มี!"
...จุ๊บ!!...
"อ๊ะ!ไม่เอาน้า..ฮะฮะฮะ"
"โอ๊ะ!!ที่ปากก็มีแน่ะ!!"
"อื้อ~~"
เสียงหยอกเย้าหวานแหววจากคู่รักแห่งปีเงียบไป...
ทิ้งไว้แต่เพียงชายผู้น่าสงสารสองคนที่ต้องอดทนข่มตาหลับถึงเช้า
พร้อมๆกับการจินตนาการถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอีกฟากหนึ่งของห้อง....
.... พระเจ้าครับ พวกผมย้ายห้องตอนนี้จะทันมั้ยครับ TT^TT .....
.
.
.
"เอ้า!!เฮ้ย!!ตื่นได้แล้วโว้ย!!พวกแก!!!!!"
.....ปังๆๆๆๆ!!!!.....
เสียงเคาะประตู เสียงตะโกนเอะอะโวยวายดังลั่นบ้านพักริมทะเลตอนตีสามครึ่ง...
ฮุคแจกับคังอินที่ได้รับมอบหมายจากท่านประธานติดแฟน
ให้มาเรียกเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ให้ตื่นขึ้นมาเตรียมตัวฝึกซ้อม
ทั้งๆที่เจ้าตัวคนสั่งเองยังนอนกอดแฟนน่ารักที่นอนหลับปุ๋ยอยู่อย่างสบายใจเฉิบ
.... ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ พวกข้าไม่ยอมช่วยแกจีบจุนซูหรอกวะ -*- .....
.
.
.
การฝึกซ้อมอย่างหนักอย่างหฤโหดผ่านไปสองวันเต็มๆ ....
เหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ที่ถูกฝึกร่างกายอย่างหนัก ทั้งการวิ่งรอบชายหาด
การวิ่งโดยมียางรถยนต์ผูกดึงไว้ข้างหลัง .... วิดพื้นพันครั้ง และอีกสารพัดอย่างที่สรรหามาให้ทำ
จนทำให้ตอนนี้ เหล่าฝูงลิงในชมรมถึงกับซ่าไม่ออก ... และกลายสภาพเป็นฝูงลิงซอมบี้
จะเห็นก็มีแต่ท่านประธานเพียงคนเดียวที่ยังคงมีอาการดีอยู่ .....
"ยูชอนเหนื่อยมั้ย.."
ผ้าขนหนูและน้ำเย็นๆถูกยื่นส่งมาให้พร้อมกับใบหน้าหวานที่คลี่ยิ้มให้กำลังใจ เมื่ออยู่ในช่วงระหว่างเวลาพัก
มือเล็กซับเหงื่อให้เกาะอยู่ตามใบหน้าคมอย่างเบาๆมือ พลางถือขวดน้ำให้อีกฝ่ายดูดแก้กระหาย ...
เหล่าฝูงลิงที่นอนเรี่ยราดตามพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อนแทบหลั่งน้ำตา
เมื่อเห็นภาพสวีทหวานของคู่รักแห่งปีตรงหน้า ...
.... มาสวีทกันต่อหน้าต่อตาให้อิจฉากันแบบนี้ เอามีดมาปาดคอกันเลยดีกว่า TTT^TTT ......
... และแล้วสวรรค์ก็เข้าข้างเหล่าฝูงลิง ...
"จุนซูเน้ !!!!!!!!!!!~~~"
เสียงเรียกโหยหวนดังมาจากอีกด้านหนึ่งก่อนที่เจ้าของเสียงจะโผล่พรวดออกมาพร้อมกับเพื่อนซี้คู่ใจ
"แจจุง~~ฮีชอล~~" ร่างเล็กคลี่ยิ้มกว้างผิดกับใครอีกคนที่ทำหน้าเหมือนโดนผีหลอก ...
"พวกแกมาที่นี่ได้ยังไงเนี่ย !!!"
ร่างสูงลุกขึ้นโวยวายเมื่อเห็นท่านประธานและรองประธานนักเรียนหน้าสวย
หอบกระเป๋าเดินกางร่มโบกพัดมายังที่ๆพวกเค้าเข้าค่ายฝึกซ้อมกันอยู่ ...
"ก็พวกเราก็มาเช็กดูน่ะสิว่า พวกชมรมคาราเต้ใช้งบประมาณของโรงเรียนในการเข้าค่ายฝึกซ้อมจริงจังรึป่าว"
ฮีชอลโบกพัดสะบัดไปมา .... ส่วนแจจุงก็แล่นเข้าไปยืนจ้ออยู่กับเจ้าตัวเล็กไปเป็นที่เรียบร้อยซะแล้ว
"ไม่ต้องมาอ้างเลย!... ดูก็รู้ชัดๆว่าพวกแกมาเที่ยวกันน่ะ!! นึกว่าชั้นโง่หรือไงห่ะ!!"
...จะให้เชื่อเข้าไปได้ยังไงน่ะ .... พกมาทั้งตะกร้าปิกนิก ร่มชายหาด เก้าอี้ผ้าใบ -*-
"เอาเหอะน่ะ...ยังไงๆพวกชั้นก็จะอยู่ที่นี่จนกว่าจะจบการเข้าค่ายเก็บตัวของพวกนาย..
... แจจุง!! ไปดูห้องกันเร็ว !!~~~ "
ซินเดอเรล่าคนสวยสะบัดพัดเรียกเพื่อนซี้ที่กำลังเดินมาพร้อมกับคนน่ารักประจำชมรม
"จุนซู~เดี๋ยวเราไปเล่นน้ำกันเน้ ...เอ๊ะ! ครีมกันแดดอยู่ไหนเนี่ย" ประธานแจจุงควักกระเป๋าหาของให้วุ่น
"ใครอนุญาตให้พวกนายอยู่ไม่ทราบ!!! กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ !!!!"
ยูชอนที่ชักจะทนกับความวุ่นวายของสองคนนี่ไม่ไหว ตะโกนเสียงดังลั่น ...
แต่ก็ต้องชะงักเมื่อหันมาเจอเข้ากับดวงตาใสๆที่ฉายแววตื่นกลัวของร่างเล็กที่ยืนเกาะแขนแจจุงอยู่
"ทำไมยูชอนไม่ให้แจจุงกับฮีชอลอยู่ล่ะ~อยู่ด้วยกันหลายๆคนสนุกดีออก.."
ร่างเล็กพูดพลางทำหน้าหงอยๆ ... ทำเอาร่างสูงใจคอไม่ดี
"แต่มันวุ่นวายนะจุนซู ... เรามาค่ายนะ ไม่ได้มาเที่ยว .... พวกนี้อยู่ก็เกะกะเปล่าๆ"
"งั้นที่ผมอยู่ที่นี่ ... ก็เกะกะด้วยใช่มั้ย ..... ฮึกกก ....."
คนตัวเล็กปล่อยโฮออกมาทันที เมื่อรู้สึกว่าตัวเองก็ไม่สามารถจะช่วยอะไรของชมรมได้เลย
...... ผมเองก็คงจะวุ่นวาย เกะกะ ใช่มั้ย ......
"ฮึกกก .... ฮืออ ..."
ร่างสูงเมื่อเห็นคนตัวเล็กที่จู่ๆก็ร้องไห้ออกมา รีบรั้งร่างบางเข้ามากอด พลางปลอบโยน
"ไม่ใช่อย่างงั้นนะจุนซู ... นายไม่ได้เกะกะนะ ..... อย่าร้องสิ ...."
มือหนาลูบหัวกลมๆที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นคาอกของตัวเองไปมา ....
"ฮึกก....ก็แล้วทำไมยูชอนถึงไม่ให้พวกแจจุงอยู่ล่ะ..."
ร่างเล็กเงยขึ้นมาถามด้วยน้ำตานองหน้า ทำเอายูชอนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่ซักพัก ...
ร่างสูงถอนหายใจเฮือก ก่อนจะตัดใจอนุญาตให้สองคนนี้อยู่ต่อได้...
ทำให้สาวๆทั้งสาม(?)คลี่ยิ้มกว้างให้กันอย่างดีใจ ....
.... สุดท้าย ปาร์คยูชอนก็ต้องแพ้น้ำตาของจุนซูอยู่วันยังค่ำล่ะน้า ....
.
.
.
"ยูชอน~~วันนี้ผมไปนอนห้องแจจุงกับฮีชอลนะ"
จุนซูยิ้มหวานให้อีกฝ่าย ก่อนจะรีบขนที่นอนไปยังห้องพักที่อยู่ตรงกันข้าม
โดยที่ร่างสูงยังไม่ทันได้อ้าปากคัดค้านแต่อย่างใด ....
..... พระเจ้าครับ ใครก็ได้เอาไอ่สองคนนี้กลับไปที ....
################## TBC
ง่า ตอนนี้มีแต่น้ำสินะ หุหุ ขอโทดด้วยนะค้าบผม
แต่ก็มีแจจุงกะเจ๊ซินที่ใครบางคนคิดถึงมาป่วนด้วยใช่ม้า ... ตอนนี้มันส์กว่านี้แน่นอนเรย ^^
สำหรับคนที่อยากจะรู้ว่าตอนที่แล้ว นู๋เซียของเราจะเสร็จปาร์กหรือไม่ ...... คำตอบคือ ....
.....ไปจิ้นกันเองคับ ฮ่าๆๆๆ ........ (โดนรองเท้าเขวี้ยงหัว)
แต่ๆๆๆ เรามีตัวช่วยคับผม ฮ่าๆๆๆ ..... ด้วยแรงจิ้นของน้องมีน หรือ sinssth (ชื่อคุ้นๆใช่ม้า)
น้องมีนจะแต่งเป็น fanfic ของ alterable ภาค NC ในห้องนอนต่อจากตอนที่ 12 คับผม หุหุ
ซึ่งก็จะตอนนี้อยู่ในระหว่างการแต่งอยู่ .... ผมอยากอ่านสุดๆไปเลยคับ
เพราะฉะนั้น ใครอยากอ่าน Fanfic NC อันนี้ก็ต้องไปจิกทวงกับน้องมีนเอาเอง (ซะงั้น 55)
แล้วเรื่องสุดท้าย ...... รวมเล่ม (?) ......
เอาเห็นในกระทู้แถลงข่าวมีผู้อ่านที่น่ารักของผม ถามหารวมเล่มมาด้วย
ดีใจจังเลยคับ อิอิ ไม่คิดว่าจะมีคนอยากให้รวมเล่มฟิกเน่าๆของผม ฮ่าๆๆๆ
เอาเป็นว่า ถามกันก่อนดีกว่าว่าอยากให้รวมกันจริงๆรึป่าว แล้วก็ถ้ารวมแล้วจะเอามั้ย (ถามมันตรงๆเลย)
แล้วก็ถ้ารวมแล้วอยากได้แต่อัลเทอเรื่องเดียว หรือรวมทุกเรื่องที่จบแล้วอ่าคับ ....
ยังไงก็ตอบด้วยนะคับผม ... จะได้นำมาตัดสินใจต่อไปคับผม ^^
สุดท้ายนี้ก็ต้องขอบคุณคนอ่าน คนเมนต์ คนทวง ทุกคนคับผม
แล้วเจอกันกับ white lie ... my baby ตอนต่อไปนะคับ >O<
ถ้าจะรวมเล่มจริงก็อยากให้ไม่แพงจนเกินไปน้า และก็หาซื้อง่ายหน่อย ถ้าจะรวมเล่มขอเป็นทุกเรื่องเลยนะนิ (ชอบมากมาย ชอบทุกเรื่อง > <) แล้วมาอัพฟิคต่อน้า ขอเป็นกำลังใจให้จ้า
ชนะไจตาปาร์คไปเลย 
