[Part 14 # Fight~]
เวลาสายในวันที่ 4 ของการเข้าค่ายเก็บตัว...
ขณะที่บรรดาฝูงลิงแห่งชมรมคาราเต้ของโรงเรียนเฮซองกำลังฝึกซ้อมกันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ที่บริเวณลานกว้างหน้าที่พักอยู่นั้น ...
เสียงหัวเราะคิกคักของบรรดาสาวๆ(?)จากชั้นบนก็ดังแว่วลงมา...
แจจุงกับฮีชอลในชุดเสื้อกล้ามสีขาวเอวลอยที่เนื้อผ้าบางซะจนเห็นๆไปถึงไหนต่อไหน
รวมทั้งเรียวขาเนียนที่โผล่พ้นออกมาจากกางเกงขาสั้นตัวจิ๋ว
เดินเยื้องย่างลงมาจากบันไดเรียกความสนใจจากบรรดาฝูงลิงที่กำลังซ้อมอยู่ให้หันไปมองตามน้ำลายหก
แต่ก็ยังไม่เท่ากับ ... ร่างเล็กที่ยืนอายม้วนอยู่ด้านหลัง ....
จุนซูในชุดเสื้อเชิ้ตสีชมพูตัวเล็ก แถมยังถูกแจจุงจับเอาชายเสื้อรวบมัดขึ้นไว้บนเอว...
เผยให้เห็นส่วนโค้งเว้าของร่างกายและหน้าท้องแบนราบ ออกมาอวดสายตาชาวโลกให้ได้ตะลึงค้างไปตามๆกัน
แต่ก็ไม่เท่ากับปาร์คยูชอนที่ช็อคไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ....
"จุนซูเน้~ไปยืนหลบทำไมอยู่ข้างหลังล่ะเน้...มาๆๆไปเดินเล่นกัน~~"
แจจุงที่หันไปเห็นคนตัวเล็กยืนบิดไปบิดมาอยู่ข้างหลัง ดึงตัวร่างเล็กให้ออกมายืนข้างๆ
"แจจุง~~จะให้ผมใส่ชุดนี้จิงๆเหรอ..."
จุนซูเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยสีหน้าไม่มั่นใจสุดๆ พลางเอามือดึงกางเกงขาสั้นกับเสื้อลงมา หวังจะให้ยาวลงมาซักนิดดด แต่ก็ได้แค่นั้น -*-
"โถ่นู๋น้อย~~คนเรานะ มีดีก็ต้องโชว์สิ จะเก็บไว้กับตัวทำม้ายย ... ถือซะว่ะ ทำบุญทำทานให้เจ้าพวกนี้มันละกันน่า~"
ฮีชอลพูดให้ร่างเล็กคลายความกังวล พลางยืนสะบัดพัดโปรยเสน่ห์ใส่บรรดาฝูงลิง
"แต่ว่า...."
"จุนซู!!!!!!!!!!!!!!!"
เสียงเรียกที่ดังซะจนเกือบกลายเป็นเสียงตะคอก มาพร้อมๆกับท่าทางหัวเสียของปาร์คยูชอน
ร่างสูงที่ตอนนี้เกิดอาการหวงสุดขีด ... เมื่อเห็นว่าใครต่อใครแถวนั้นต่างหันมามองคนตัวเล็กของเขาไปซะหมด...
มือหนาเอือมมาคว้าเอวบางไว้ในวงแขน ก่อนจะหันไปเล่นงานสองสาวที่ยืนทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้อยู่ข้างๆ
"พวกแกเอาชุดอะไรให้จุนซูใส่ ห่ะ!!! โป๊จะตายอยู่แล้ว ! บ้าชะมัด !!"
ร่างสูงทำหน้าตาหงุดหงิดพลางเอามือดึงๆกางเกงดึงเสื้อของคนในอ้อมกอดที่ทำหน้าตาเลิกลั่กอยู่ด้วยความตกใจ.....
.... นี่ต้องเป็นเสื้อผ้าของสองคนนี้แน่ๆ จุนซูของเขาไม่มีทางมีเสื้อผ้าบ้าๆบอๆอย่างงี้หรอก....
...ผัวะ!!!...
"โอ๊ย!!!"
เสียงพัดคู่ใจของฮีชอลฟาดเข้ากับหัวของยูชอนเข้าอย่างจัง ....
"แกจะอะไรนักหนาหะ!!ไอ่มิกกี้!!! จุนซูจะใส่อะไรก็เรื่องของเค้า!!แกเป็นพ่อเค้ารึไง!!!"
หนุ่มหน้าสวยที่รำคาญกับท่าทางหวงเกินหน้าเกินตาของร่างสูงซะจนอดไม่ได้ที่จะด่า...
"แกมาเสือกอะไรด้วยวะไอ่กระเทยถึก!!!จุนซูแฟนชั้น!!ชั้นไม่ยอมให้เค้าใส่เสื้อผ้าทุเรศๆแบบนี้หรอก!!!"
ร่างสูงด่าตอบพลางเอื้อมมือไปดึงแขนจุนซู ที่ถูกแจจุงดึงไปซ่อนไว้ข้างหลัง...
"พอเลยเน้~แกไม่รู้จักสิทธิส่วนบุคคลเหรอเน้~~จุนซูมีสิทธิจะใส่อะไรก็ได้ที่เค้าอยากจะใส่...แกไม่มีสิทธิไปห้ามเค้าเน้~"
ร่างบางปัดมือยูชอนออกพลางด่าสั่งสอน ...
"ชั้นมั่นใจว่าจุนซุไม่ชอบใส่เสื้อผ้าแบบนี้!!ใช่ไหมจุนซู!" ร่างสูงหันไปถามคนตัวเล็กที่ยืนสั่นอยู่ข้างหลัง...
"ผม....ก็ไม่อยากใส่ชุดนี้....ถ้ามันต้องทำให้ทุกคนต้องทะเลาะกัน....."
ร่างเล็กที่ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ เมื่อคิดว่าตัวเองเป็นสาเหตุให้คนทั้งสามต้องมาทะเลาะอย่างรุนแรงแบบนี้....
"โธ่~ไม่ใช่อย่างนั้นเน้~นายไม่ใช่ต้นเหตุนะจุนซูเน้" แจจุงกับฮีชอลหันไปปลอบใจร่างเล็กที่น้ำตาจะหยดแหล่ไม่หยดแหล่
โดยมีร่างสูงยืนนิ่งอึ้งอยู่ใกล้ๆ ................... นี่เราโมโหกับเรื่องไร้สาระจนจะทำให้จุนซูร้องไห้เลยเหรอเนี่ย
"...เดี๋ยวผมจะไปเปลี่ยนชุดนะ...แจจุงกับฮีชอลรอผมแปปนึงนะคับ.."
ร่างเล็กพูดด้วยเสียงเศร้าๆ ทำท่าจะเดินกลับห้องเพื่อไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่ก็ถูกร่างสูงรั้งไว้ซะก่อน ...
"ไม่ต้องหรอกจุนซู...นายไม่ต้องเปลี่ยน...อยากใส่อะไรก็ใส่เถอะ..." ยูชอนนิ่งไปเมื่อเห็นคนรักทำหน้าเศร้า
.......... เขารู้สึกไม่ดีเลยที่ทำให้ร่างเล็กไม่สบายใจ ... นี่เขาจะหวงจุนซูมากเกินไปรึป่าวนะ ............
"ยูชอนโกรธเหรอ....เดี๋ยวผมจะไปเปลี่ยนชุดนะ...ผมไม่ใส่ชุดนี้แล้ว....อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ..."
ร่างเล็กที่เห็นยูชอนนิ่งไป ก็คิดว่าร่างสูงโกรธ จึงเข้าไปเกาะเอวอีกฝ่ายด้วยสีหน้าเว้าวอน ...
"ชั้นไม่ได้โกรธ...นายไปเล่นน้ำเถอะ....ระวังตัวด้วยล่ะ.....ถ้าตรงไหนน้ำลึกก็อย่าลงไป.....เข้าใจใช่มั้ย..."
ร่างสูงคลี่ยิ้มบางๆเพื่อให้อีกฝ่ายคลายกังวล พลางรั้งตัวร่างเล็กมากอดและจูบเบาๆที่หน้าผากมน
....... บางทีเค้าคงจะห่วงจุนซูมากไป .... ปล่อยให้เจ้าตัวเล็กทำอะไรตามใจบ้างคงจะดีกว่า ........
.... ทำไมกลายเป็นอย่างงี้อ่ะ!!!.....
แจจุงกับฮีชอลหันมามองหน้ากันด้วยสีหน้าที่แสดงถึงอาการขัดจิตสุดชีวิต ...
...อันที่จริงทั้งสองคนแอบวางแผนจะทำให้ยูชอนหึงจุนซูจนอาละวาดกันไปข้างนึง เพื่อความสะใจ ...
.... แต่ไฉน กลับกลายเป็นมาสวีทเหมือนเดิมเช่นนี้ ....... ขัดจิต จริงโว้ยยย~~~ ......
.
.
.
"จุนซูลงมาเล่นน้ำด้วยกันเน้!!น้ำเย็นชะมัดเลย!!" เสียงเเจจุงตะโกนเรียกร่างเล็กที่นั่งเล่นคนเดียวอยู่บนฝั่ง
...... จุนซูไม่กล้าลงไปเล่นน้ำ เพราะเขาว่ายน้ำไม่เป็น
แถมยังไม่มียูชอนอยู่ใกล้ๆอีก ร่างเล็กจึงเลือกที่จะนั่งมองแจจุงกับฮีชอลเล่นน้ำจะดีกว่า ....
"ไม่ดีกว่าคับ~~แจจุงกับฮีชอลเล่นกันไปเถอะ" ร่างเล็กตะโกนกลับไปพลางคลี่ยิ้มกว้างให้อีกฝ่ายคลายกังวล ...
แต่เมื่อเวลาผ่านไปซักพัก....คนตัวเล็กที่เอาแต่นั่งมองสองสาวเล่นน้ำก็เริ่มเบื่อๆ
จุนซูจึงลุกขึ้นออกไปเดินเล่นคนเดียวตามลำพัง โดยที่แจจุงกับฮีชอลก็ไม่ทันได้สังเกตว่าร่างเล็กหายไป...
สองขาเรียวเดินทอดน่องมาตามชายหาดสีขาวเรื่อยๆ พลางชื่นชมธรรมชาติและความงามของชายหาดอันเงียบสงบ
บริเวณนี้เป็นรีสอร์ทที่มีแขกมาพักไม่มากนัก อีกทั้งเป็นช่วงโลซีซั่น ทำให้มองแทบจะไม่เห็นบุคคลอื่นนอกจากพวกเขา....
ร่างเล็กกางแขนออกกว้างพลางสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างสดชื่นให้กับความสวยงามของท้องทะเล
ดวงตาเรียวเล็กกวาดมองบรรยากาศรอบตัวอย่างร่าเริง ... ก่อนที่จะไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่างที่อยู่บริเวณโขดหิน
.... วัตถุสีขาวใส เป็นเมือกลื่นๆ ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มากนัก นอนแน่นิ่งอยู่ที่ริมโขดหิน ...
ร่างเล็กที่เกิดมาก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้จึงก้มลงดูด้วยความสนอกสนใจ นิ้วเรียวเผลอยื่นเข้าไปแตะวัตถุประหลาดนั้นอย่างไม่รู้ตัว
"โอ๊ย!!!!" ฉับพลันความรู้สึกเจ็บแปลบ ปวดแสบปวดร้อนก็แล่นเข้ามาสู่มือเล็ก ...
"เป็นอะไรรึเปล่าครับ..."
เสียงทุ้มดังขึ้นมาจากด้านหลัง ชายหนุ่มหน้าตาดีคนนึงรีบวิ่งเข้ามาดูคนตัวเล็กที่นั่งกุมมือร้องโอดโอยอยู่ข้างโขดหิน
ร่างเล็กที่เจ็บจนน้ำตาคลอเงยหน้าขึ้นสบตากับคนแปลกหน้า ...
ใบหน้าหวานที่แสดงถึงความเจ็บปวดแต่ก็ยังคงน่ารักจนทำให้คนจ้องมองถึงกับตะลึง....
"ผมเจ็บ.....ฮึกก....." จุนซูที่เจ็บจนทนไม่ไหว ร้องไห้โฮออกมาทันที จนทำให้อีกฝ่ายถึงกับอึ้งจนต้องรีบเข้าไปปลอบ
"ไม่เป็นไรหรอกครับ...แค่แมงกะพรุนเท่านั้นเอง....เดี๋ยวผมพาคุณไปทำแผลนะ"
ชายหนุ่มค่อยๆพยุงตัวร่างเล็กที่ตอนนี้เจ็บซะจนไม่สนใจว่าใครจะพาไปไหน ให้ลุกขึ้นพาเดินไปอีกด้านหนึ่งของชายหาด
.
.
.
"ฮ้าาา~~เล่นน้ำทะเลนี่มันสดชื่นจิงๆเลยเน้ .. จิงมะซิน" แจจุงที่กำลังเดินขึ้นจากน้ำหันไปพยักเพยิดกับเพื่อนสาว
"อื้อ...ไม่เสียแรงที่เราแอบอู้งานตามเจ้าพวกชมรมคาราเต้มาเที่ยวนะเนี่ย" ฮีชอลพูดพลางหัวเราะคิกคัก
ทั้งสองเดินขึ้นมาจนถึงบริเวณที่ปูเสื่อกางร่มไว้ แต่ก็ต้องตกใจ เมื่อไม่เห็นจุนซูนั่งอยู่ที่นั่น ...
"จุนซูหายไปไหนเน้~~เมื่อกี้ก็ยังเห็นอยู่เลยนี่นา" ร่างบางหันไปถามเพื่อนรักด้วยสีหน้าตกใจ
"อย่าตื่นเต้นไปหน่อยเลยน่าแจจุง....เจ้ายูชอนคงนึกขึ้นได้ แล้วมาลากกลับไปล่ะมั้ง~~"
ฮีชอลที่กวาดตามองไปรอบๆแต่ก็ไม่พบร่างเล็ก จึงตั้งข้อสันนิษฐานขึ้น ....
"ถ้าอย่างงั้นเรากลับที่พักกันเลยดีกว่าเน้...ชั้นชักเป็นห่วงเจ้าตัวเล็กแล้วสิเน้"
ทั้งสองจัดการกวาดข้าวของทั้งหมดใส่ตะกร้า ก่อนจะพากันเดินกลับที่พักอย่างเร่งรีบ...
.
.
"อ้าวพวกนาย!!กลับกันมาแล้วเหรอ แล้วจุนซูอ่ะ ...."
คังอินที่กำลังยืดเส้นยืดสายระหว่างพักจากการซ้อมเอ่ยถามสองสาวที่เพิ่งเดินมาถึง
"อ้าว....จุนซูยังไม่กลับมาที่นี่อีกเหรอ..." ฮีชอลทำหน้างง
"อื้อ...ยังไม่เห็นเลย ... นี่ไอ่มิกกี้ก็บ่นหาใหญ่ .... น่ารำคาญชะมัด"
คังอินทำหน้าเบื่อๆ เมื่อนึกไปถึงร่างสูงที่ออกอาการบ่นซะยืดยาว เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนออกไปเล่นน้ำกันนานผิดปกติ
......... ซวยแล้วไงคราวนี้ ..........
"พวกแกกลับมาแล้วเหรอ!แล้วจุนซูล่ะอยู่ไหน"
ยูชอนที่เพิ่งเดินกลับมาห้องน้ำเอ่ยถาม เมื่อไม่เห็นคนรักอยู่ข้างๆสองสาวที่ตลอดนี้หน้าซีดเหลือสองนิ้ว
"เอ่อ...คือว่า......................"
"อะไรนะ!!!!!!!!!!!! จุนซูหายไป !! พวกแกทำไมไม่ดูแลจุนซูหะ!!!!!!!!! หายไป !!!! หายไปได้ยังไง !!!!!!!!!!!"
ร่างสูงตะโกนลั่นด้วยความโมโหเมื่อฟังที่ทั้งสองเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟังจนจบ ....
....... แล้วนี่เจ้าตัวเล็กไปอยู่ซะที่ไหน .... แถมยังใส่เสื้อผ้าแบบนั้น ..... โว้ย ..... อะไรกันวะเนี่ย !!!! .....
"...พวกชั้นขอโทษเน้ .... พวกชั้นเองก็ไม่รู้ว่าจุนซูหายไปได้ยังไงเน้ .... พวกชั้นไม่ได้ตั้งใจเน้ "
แจจุงที่ตอนนี้อยู่ในอาการจ๋อยสนิท เอ่ยขึ้นด้วยความรู้สึกผิด ......... เขาเองก็ผิดที่เอาแต่เล่นน้ำจนลืมจุนซู
"แกจะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจเหรอ!!! จุนซูหายไปแบบนี้!! ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ !!! ไอ่บ้าเอ๊ย!!!"
ยูชอนที่โกรธซะจนแทบจะถลาไปต่อยหน้าร่างบางทั้งสอง แต่ยังดีที่ฮุคแจกับคังอินเข้ามาดึงตัวไว้ซะก่อน
"แกใจเย็นๆดิวะ ไอ่มิกกี้!!! แกโมโหอย่างงี้ก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมาหรอก !!!" ฮุคแจดึงเพื่อนรักให้มานั่งสงบสติอารมณ์
"แกจะให้ชั้นใจเย็นได้ไงวะ!! จุนซูหายไปคนเดียวแบบนั้น!! แกก็รู้ จุนซูเคยรู้เรื่องอะไรกับเค้าที่ไหน!!!"
ยิ่งคิดก็ยิ่งเป็นห่วง .... จุนซูที่ไม่เคยมาทะเล ... จุนซูที่ซื่อซะจนกลัวว่าใครต่อใครจะหลอกเอาได้ง่ายๆ .....
...... นี่เจ้าตัวเล็กหายไปไหนกันนะ ....... ร่างสูงก้มหน้าเอามือกุมหัวด้วยความกังวล
"เอาเหอะๆ ชั้นว่า พวกเราลองแยกย้ายกันออกตามหาดีกว่า เดี๋ยวให้เจ้าพวกนี้ช่วยตามหาด้วยอีกแรง"
คังอินตบไหล่เพื่อนรักเพื่อปลอบใจ พลางตะโกนเรียกเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ให้มารวมกัน
แล้วสั่งให้ทุกคนออกแยกย้ายตามหาจุนซูตามบริเวณต่างๆของเกาะ....
"คอยดูนะ...ถ้าจุนซูเป็นอะไรไป ชั้นไม่เอาพวกแกสองคนไว้แน่!!!"
ยูชอนหันมาพูดกับสองสาวที่ยืนหน้าจ๋อยอยู่ด้วยสีหน้าอาฆาตก่อนจะเดินออกไปตามหาร่างเล็ก.....
...... หวังว่านายยังคงปลอดภัยนะ จุนซู ........
.
.
.
อีกด้านหนึ่งของเกาะ...บริเวณลานกว้างในสวนหน้าบ้านพักขนาดย่อมหลังหนึ่ง
ปรากฏร่างของชายสองคนนั่งพูดคุยกันอย่างออกรส ขณะกำลังนั่งจิบชาไปด้วย ...
"ไม่น่าเชื่อเลยนะคับ ว่าคุณอีริคจะอายุตั้ง 35 แล้ว ... ยังดูหนุ่มอยู่เลยนะคับ"
จุนซูที่มือข้างซ้ายถูกพันได้ด้วยผ้าบางๆสีขาวหลายชั้น ชวนอีกฝ่ายคุยอย่างร่าเริงตามประสา...
"ใครๆก็ว่าอย่างงั้นแหละครับ...จุนซูเชื่อรึปล่าว ผมน่ะมีลูกชายอายุรุ่นราวคราวเดียวกับหนูเลยนะ"
ชายหนุ่มเอ่ยพลางขยับยิ้ม เมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นของคนตรงหน้า ...
"พอดีผมแต่งงานเร็วน่ะ...ก็เลยมีลูกชายโตทันใช้....
แต่ว่านะ เจ้าลูกชายคนนี้ไม่ค่อยจะได้เรื่องเท่าไหร่ มีแต่ก่อเรื่องวุ่นวายให้ผมไม่หยุดไม่หย่อน.."
"แล้วลูกชายคุณอีริคไปไหนล่ะครับเนี่ย...ไม่เห็นเลย"
ร่างเล็กเอ่ยถาม เมื่อไม่เห็นว่าที่นี่จะมีคนอื่นนอกจากเขาทั้งสองและคนดูแลบ้านอีกสองคน
"เอ่อ....ท่านครับ มีโทรศัพท์ด่วนถึงท่านครับ"
คนดูแลบ้านคนหนึ่งเดินมาส่งโทรศัพท์มือถือให้ชายหนุ่ม พลางก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างที่ข้างหู
อีริคพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพูดกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่อีกด้าน ...
"เดี๋ยวผมขอตัวซักครู่นะครับจุนซู..."
ร่างสูงคลี่ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าบ้านไป ทิ้งให้คนตัวเล็กนั่งกินเค้กกับน้ำชารออยู่ที่โต๊ะในสวน...
.
.
ภายในบ้านพักของชายคนนั้น ปรากฏร่างชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำสิบกว่าคนยืนประจำอยู่ตามมุมต่างๆของบ้าน
"อย่ากังวลไปหน่อยเลยน่าจุนจิน...เจ้าพวกนั้นจะตามมาถึงนี่ได้ยังไงกัน"
อีริคที่ถือโทรศัพท์เดินคุยเข้ามาในบ้านทรุดตัวลงนั่งกับโซฟา โดยมีชายใส่สูทสีดำจุดซิกก้ายื่นส่งให้...
"แกไม่ต้องเป็นห่วงหรอก...ที่นี่ชั้นก็มีเจ้าพวกนี้คอยคุ้มกันอยู่...แกเองก็ดูแลบ่อนให้ดีๆละกัน"
"อือ...ชั้นคงยังไม่กลับหรอก อยู่ที่นี่มีของสวยๆงามๆให้ชื่นชมตั้งเยอะแยะ"
ชายหนุ่มหัวเราะหึหึในลำคอ พลางเหลือบตามองออกไปด้านนอกที่คนตัวเล็กนั่งอยู่..
"บางทีไอ่นู๋อาจจะได้แม่เลี้ยงคนใหม่ก็คราวนี้ล่ะมั้ง..."
.
.
"รอนานมั้ยครับจุนซู" อีริคทรุดตัวลงนั่งข้างๆร่างเล็กที่กำลังตักเค้กชิ้นสุดท้ายใส่ปากพอดี...
"อร่อยมั้ยครับ....เอาอีกมั้ย...เดี๋ยวผมให้เด็กไปเอาให้..." ชายหนุ่มคลี่ยิ้มให้คนตัวเล็กอย่างใจดี
"ไม่เป็นไรหรอกคับ ผมอิ่มแล้ว .... อร่อยมากๆเลย"
ร่างเล็กยิ้มน่ารัก พลางคิดในใจว่า คนๆนี้ใจดีเหมือนยูชอนเลยนะเนี่ย ...
"อืม...ท่างั้น เราไปเดินยืดเส้นยืดสายกันหน่อยดีมั้ยครับ ... แถวนี้มีน้ำตกเล็กๆด้วยนะ จุนซูอยากไปดูรึป่าว"
"อ๊าาา ...จริงเหรอคับเนี่ย ... ไปคับ ผมอยากเห็นน้ำตก ...."
จุนซูที่ตื่นเต้นเอามากๆตอบรับคำชวนของอีกฝ่ายด้วยท่าทางดีใจ
ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปกับชายหนุ่มเข้าไปในป่าลึกที่อยู่ด้านหลังของเกาะ พร้อมกับผู้ติดตามอีก 2-3 คน
.
.
"ให้ตายสิ ! ไปอยู่ที่ไหนนะ" ยูชอนสบถอย่างหัวเสียเมื่อออกตามหาเท่าไหร่แต่ก็ไม่พบตัวร่างเล็ก...
"เอาไงดีวะ ไอ่มิกกี้ นี่ก็หาจนเกือบจะทั่วเกาะแล้วนะ ยังไม่เห็นจุนซูเลย"
คังอินกับฮุคแจที่เดินมาสมทบเอ่ยถาม ........ นี่เจ้าพวกเด็กที่ชมรมหาก็ไม่เจอ ... ทำไงดีวะเนี่ย
"ชั้นว่าเราแจ้งตำรวจดีไหมเน้ ... จะได้ช่วยกันหาอีกแรงเน้" แจจุงเสนอความคิดเห็นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"ยังหายไม่ครบ 24 ชั่วโมงเลย เค้าไปรับแจ้งความหรอก" ฮีชอลที่หน้าเครียดไม่แพ้กันเอ่ยตอบ
"โธ่เอ๊ย!!ถ้าจุนซูเป็นอะไรขึ้นมา...." ร่างสูงทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง
.... ยูชอนในตอนนี้เป็นห่วงร่างเล็กจนแทบขาดใจ ถ้าจุนซูเป็นอะไรขึ้นมา เค้าจะทำยังไง ....
"มันคงไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกน่า" คังอินตบบ่าเพื่อเบาๆเพื่อปลอบใจ
.... ปัง !!!!!!!! ....
เสียงปืนดังลั่นจากป่าด้านหลังส่งเสียงสะท้อนก้องไปทั่วเกาะ ทำให้คนทั้งห้าต่างหันมามองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย
"จุนซู!!!!!!!"
.
.
"ว้าว!!~~สวยจังเลยนะครับ"
เสียงเล็กเอ่ยออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นน้ำตกเล็กๆที่สวยสมกับที่อุตส่าห์เดินอย่างลำบากลำบนเข้ามาในป่า
... เสียงน้ำกระทบหินดังก้อง สายน้ำใสไหลลงมาอย่างไม่ขาดตอนราวกับเส้นไหมสีขาว ....
..... สวยจังเลย .....
"ผมลงไปเล่นน้ำได้มั้ยคับ" จุนซูหันมาถามร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ ซึ่งก็อีริคเองก็พยักหน้าอนุญาตด้วยท่าทางยิ้มๆ
.......... ไร้เดียงสา น่ารักชะมัดเลย ............
เท้าเล็กค่อยๆก้าวลงไปในน้ำอย่างระวัง โดยมีมือขวาคอยเกาะโขดหินเล็กๆไว้เพื่อทรงตัว
ร่างเล็กคลี่ยิ้มอย่างสดชื่น ก่อนจะนั่งลงบนโขดหินก้อนใหญ่และเอาเท้าตีน้ำเล่นเบาๆอย่างสนุกสนาน (เหมือนในvacation^^)
ภาพที่ทำเอาคนมองตามต้องยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู ...
อีริคเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆร่างเล็กที่กำลังมองไปรอบๆด้วยความสนใจ...
ใบหน้าคมโน้มลงสูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากกลุ่มผมนิ่มของคนตัวเล็กที่กำลังจ้องแมลงตัวเล็กที่กระโดดไปมาอยู่ที่ผิวน้ำ
"ไอ่นั่นมันตัวอะไรเหรอคับ.....อ๊ะ!!!..."
ร่างเล็กที่หันหัวกลมๆมาถามอีกฝ่ายสะดุ้งสุดตัว เมื่อหันมาเจอเข้ากับใบหน้าของอีกฝ่ายที่ห่างกันแค่คืบ...
ดวงตาใสฉายแววตระหนกเล็กน้อย ก่อนจะเขยิบตัวออกห่างอย่างอัตโนมัติ ทำให้อีริคต้องรีบแก้สถานการณ์
"อืม....จุนซูเจ็บแผลบ้างรึป่าวครับ .... ผมน่าจะพันผ้าแน่นกว่านี้นะเนี่ย"
ชายหนุ่มยกมือของร่างเล็กที่พันผ้าเอาไว้หลวมๆมาดูอย่างอ่อนโยน ...... และนี่ก็เป็นอีกครั้งที่ทำให้จุนซูนึกถึงยูชอน
.... พูดถึงยูชอน ......... ป่านนี้แล้ว ยูชอนคงเป็นห่วงแย่ ..... มาเที่ยวซะเพลิน กลับไปต้องโดนดุแน่ๆเลย ....
"คุณอีริคคับ.....ผมต้องกลับแล้วล่ะ....เดี๋ยวยูชอนจะเป็นห่วง.." ร่างเล็กลุกขึ้นยืนพลางพูดกับอีกฝ่าย
"ยูชอน...." อีริคทำหน้าแปลกใจ แต่ก็ยังไม่ทันได้ถามอะไร...
.... ปัง !!!!! ...
เสียงปืนดังขึ้นกึกก้องไปทั่วป่า ทำให้อีริคต้องรีบดึงร่างเล็กมาหลบไว้ด้านหลังตามสัญชาตญาน
"เสียงอะไรน่ะคับ คุณอีริค" จุนซูที่ตกใจจนตัวสั่นเพราะเสียงปืนเมื่อซักครู่เอ่ยถามอีกฝ่ายที่ยืนบังเขาอยู่
"ผมไม่มีเวลาอธิบายตอนนี้ ... เรโน่ โทรเรียกกำลังเสริม ... ซัลเฟอร์ สควอช คุ้มกันชั้นกับจุนซูด้วย"
อีริคที่มีสีหน้าเปลี่ยนไปจากเดิมตอบร่างเล็ก ก่อนจะหันไปตะโกนสั่งลูกน้องที่อยู่ห่างออกไป...
กระสุนห่าใหญ่ถูกยิงสาดเข้ามาอีกระลอก พร้อมกับการปรากฏร่างของกลุ่มชายฉจรรค์อีกกลุ่ม
อีริคตัดสินใจพาจุนซูวิ่งหนีไปหลบอยู่หลังหินก้อนใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ โดยมีสควอชกับซัลเฟอร์คอยคุ้มกันอยู่
"พวกไอ่มินวูครับนาย.....ผมว่าครั้งนี้มันเอาจริงแน่..." สควอชที่ถือปืนระวังอยู่ด้านหน้าพูดพลางทำหน้าเครียด
"ซัลเฟอร์ นายพาจุนซูหลบไปก่อน ... จุนซู เดี๋ยวหนูไปกับลูกน้องผมนะ ผมจะอยู่จัดการทางนี้เอง"
อีริคสั่งลูกน้อง ก่อนหันไปลูบหัวร่างเล็กที่กำลังตื่นกลัวอยู่ เพื่อปลอบโยน ...
"แต่ว่า..."
"มากับผมเถอะครับ คุณหนู" ก่อนที่ร่างเล็กจะได้พูดอะไรนั้น ก็ถูกซัลเฟอร์หนึ่งในผู้ติดตามของอีริคดึงตัวไปซะก่อน
.
.
เสียงยิงต่อสู้ดังมาจากทางด้านหลังอีกระลอก ทำให้ร่างเล็กที่กำลังเดินหนีไปกับซัลเฟอร์อีกทางต้องหันไปดูด้วยความตกใจ
"เราจะไม่ไปช่วยคุณอีริคเหรอคับ"
"ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับคุณหนู ... อีกเดี๋ยวคนของเราก็จะมาช่วย ... นายไม่เป็นอะไรหรอกครับ"
ชายหนุ่มพูดโดยไม่หันกลับมามอง พลางเร่งฝีเท้าพาจุนซูเดินมุ่งหน้าออกจากป่า..
...ปัง!!!....
เสียงปืนดังไล่หลังมาทำให้ซัลเฟอร์ต้องรีบดึงร่างเล็กเข้ามาหลบที่พุ่มไม้ด้านข้าง
ดวงตาเรียวเบิกออกกว้างเมื่อเห็นร่างของชายแปลกหน้าฝ่ายตรงข้ามถือปืนเดินผ่านมายังพุ่มไม้ที่เขาซ่อนตัวอยู่
.... เปาะ!!!....
ร่างเล็กที่เผลอขยับตัวถอยหลังมาด้วยความกลัว เหยียบเข้ากับกิ่งไม้แห้งจนเกิดเสียงดัง ...
"อยู่ตรงนี้นะครับ.."
ชั่ววินาทีนั้น ซัลเฟอร์ตัดสินใจพุ่งตัวออกไปข้างหน้าแล้ววิ่งล่อฝ่ายตรงข้ามไปอีกทั้งเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ
ทิ้งให้ร่างเล็กที่กลัวจนแทบจะร้องไห้นั่งกอดเข่าอยู่หลังพุ่มไม้เพียงลำพัง....
.... เสียงปืนจากการต่อสู้ดังขึ้นในทิศทางที่ซัลเฟอร์วิ่งออกไป พร้อมกับเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดดังขึ้น....
จุนซูกอดเข่าตัวเองแน่นเข้ามาอีก ... หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามด้วยความตื่นกลัว
ใบหน้าหวานซบลงร้องไห้กับหัวเข่า พลางพร่ำเรียกหาคนรักที่คอยอยู่เคียงข้างเขาอยู่ตลอดเวลา....
.... ยูชอน~ .... มาช่วยผมด้วย ... ฮือออ ..... ยูชอน ~~.......
.... เสียงฝีเท้าย่ำลงบนเศษไม้แห้งดังเข้ามาใกล้จุดที่ร่างเล็กนั่งอยู่เข้าไปทุกที ....
จุนซูตัวสั่นด้วยความกลัวพลางกลั้นเสียงสะอื้น ... ดวงตเรียวเล็กกวาดตามองไปรอบๆอย่างหวาดระแวง
ก่อนที่ร่างเล็กจะสะดุ้งสุดตัว เมื่อร่างของคนสองคนพุ่งเข้ามาตรงที่เขานั่งอย่างรวดเร็ว ....
"จุนซู!!/จุนซู!!!!"
"ไอ่นู๋!!!!"
"ป๊า!!!!!!!"
######################## TBC
ฮ่าๆๆ กะลังงงอยู่ใช่มั้ยคับ ว่ากดมาผิดเรื่องรึป่าว .... ยิงกันสนั่นมอนิเตอร์กันเลยทีเดียว
ผมก็งงเหมือนกันคับ เหอะๆ ... แบบว่าแต่งไปแต่งมาก็ออกมาเป็นเช่นนี้ ^^"
สงสัยช่วงนี้จะดูหนังแอกชั่นมากไป หลังจากพาร์ทที่แล้วแต่งหลังจากอ่านสแลมดังค์ 555+
พาร์ทนี้ก็มีตัวละครใหม่เนอะ ... อีริค มูน แห่งชินหวานั่นเองคับผม (ยกกันมาทั้งวงเลยทีเดียว)
อันที่จิงอีริคก็อายุแค่ 27-28 เอง ... แต่ผมก็เปลี่ยนเป็น 35 ละกันเนอะ ... ไม่งั้นมีลูกตอนอายุ 10 ขวบ คงแปลกน่าดู ="=
เรื่องรวมเล่มก็จะรวมคับผม ^^ จะรวมทุกเรื่องเท่าที่จะยัดลงไปได้ แล้วก็ตอนพิเศษแน่นอน
ชื่อหนังสือที่ตั้งไว้ก็ " With love ... With Yoosu~ " คับผม ^O^
ถ้ายังไงอะไรเข้าที่เข้าทางแล้วจะมาบอกอีกทีนะคับผม ... ขอบคุณมากเลยที่อยากได้รวมเล่มฟิกของผมกัน TT^TT
ของแถมที่คิดไว้ก็จะเป็น cd รวมคลิป yoosu อ่าคับ พวกเอมวียูซู แฟนแคมอะไรอย่างงี้
ส่วนฟิกเดือนนี้ขอเอา Alterable กับ High time ให้จบก่อนนะคับ แล้วก็ white lie..my baby ก็ด้วย
เพราะฉะนั้น The choosey lover กับ Destiny of our love ขอเอาไว้ก่อนละกานน้า (ทำตาปริบๆ)
ขอบคุณที่ติดตามเสมอมาคับ ~~ รักคนอ่านนะค้าบ ^^
