--------------------------------------------
..เพลย์บอย..
..คุณคิดว่าเพลย์บอยเปนแบบไหน..
..เจ้าชู้..
..ทำตัวเรื่อยๆไปวันๆ..
..ชอบเที่ยว..
..ไม่จริงจังกับใคร..
..จะทำยังไง ..ถ้ามีคนบอกว่า
...คนรักของผม ..เป็นเพลย์บอย...
.
.
.
"ยูชอน..จะออกไปเที่ยวเหรอ" เสียงเล็กเอ่ยถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงประตูห้องนอนถูกปิดลง
ใบหน้าหวานละสายตาไปจากจอทีวีที่กำลังฉายละครเรื่องโปรด พลางหันหลังไปมองร่างสูงที่เดินเข้ามาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ
กลิ่นน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายจนร่างเล็กต้องแอบเบหน้า เสื้อเชิ๊ตสีดำดูหรูหราเข้ากับทรงผมที่จัดการเซทมาอย่างดี
มาพร้อมๆกับรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์ที่ทำเอาสาวๆหลายคนตกหลุมรักจนถอนตัวไม่ขึ้น ... ซึ่งอาจรวมไปถึงคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงนี้ด้วย
ร่างสูงคลี่ยิ้มบางๆเมื่อเห็นสีหน้ายามได้กลิ่นน้ำหอมของคนรัก ริมฝีปากหนาขยับยิ้มพลางเอื้อมมือไปโอบร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด
ดวงตาคมมองไล้ไปยังใบหน้าใสที่ไร้การแต่งแต้มใดๆ แก้มใสสีชมพู ริมฝีปากบางรูปเชอรี่
เพียงแค่นี้ สำหรับเขาแล้วช่างน่ารักซะเหลือเกิน .... จุนซู
"ไปด้วยกันมั้ย" เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น ก่อนจะโน้มลงไปหอมแก้มนิ่มๆของคนในอ้อมกอด ถึงแม้จะรู้คำตอบที่มันคงจะเหมือนทุกครั้ง
"ไม่เอาล่ะ..ยูชอนไปเถอะ" ริมฝีปากบางขยับยิ้มน่ารัก พลางเอ่ยตอบคำถามเหมือนที่เคยพูดทุกๆคืน
..จุนซูรู้ดีว่า ห้ามให้ยูชอนไปเที่ยวไม่ได้..แล้วเค้าเองก็ไม่อยากห้ามด้วย..
...สิ่งไหนที่ยูชอนทำแล้วมีความสุข...เค้าก็ควรจะให้ยูชอนทำไม่ใช่เหรอ...
"ผมอยากให้จุนซูไปด้วยจริงๆนะ..จะไม่ไปด้วยกันหน่อยเหรอ"
ร่างสูงทำเสียงออดอ้อนพลางกระชับอ้อมกอดแน่น ใบหน้าคมซุกไซร้ซอกคอขาวของคนตัวเล็กเล่นเบาๆ จนจุนซูหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ
"ถ้าผมไป..ยูชอนก็อดไปจีบสาวน่ะสิ" ร่างเล็กทำหน้าทะเล้นพูดแกมหยอกตอบกลับไปเรียกรอยยิ้มกว้างจากใบหน้าคมได้อีกครั้ง
"แล้วจุนซูไม่หึงเหรอเวลาผมไปจีบคนอื่น"
"ไม่หรอก..เพราะผมเชื่อว่ายูชอนรักผม..รักแต่ผมคนเดียว...ใช่มั้ย?" ดวงตาใสมองสบตาคนตรงหน้าเพื่อขอคำยืนยัน
"รักสิ..ผมรักจุนซู..ผมรักจุนซูคนเดียว" ริมฝีปากหนาประทับลงบนกลีบปากบางอย่างนุ่มนวลราวกับตอกคำพูดที่ได้เอ่ยออกไป
....รักจุนซู รักจุนซูที่เปนแบบนี้ ..จุนซูที่เข้าใจในตัวผม...ขอบคุณมากนะ....
.
.
.
ชายร่างสูงยิ้มโปรยเสน่ห์ให้แก่บรรดาสาวๆที่ยืนเต้นรายล้อมอย่างแนบชิด พลางขยับร่างกายไปตามเสียงเพลงกลางฟลอร์เล็กๆในบาร์แห่งหนึ่ง
ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มอย่างถูกใจเมื่อเห็นสาวสวยคนหนึ่งในชุดซีทรูสุดเซกซี่เต้นเข้ามาใกล้ก่อนที่จะถือโอกาสลูบไล้ไปตามตัวเขาอย่างถือสิทธิ์
วงแขนแกร่งเอื้อมไปโอบเอวบางเข้ามาใกล้ ก่อนจะส่งสายตาหวานละลายใจไปยังอีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะเคลิ้มจนตาลอย
หญิงสาวเอื้อมแขนไปรั้งใบหน้าคมเข้ามาใกล้ ..ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสดกระซิบเบาๆที่ข้างหู
"คืนนี้ไปกับชั้นนะคะ"
.
.
.
อีกด้านหนึ่ง..ร่างเล็กนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงพลางเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง
แสงสียามราตรีของร้านรวงต่างๆยามค่ำคืนส่องแสงแข่งกันระยิบระยับ
...ที่ๆยูชอนอยู่ .. โลกของยูชอน ...
จุนซูยิ้มบางๆกับตัวเอง ก่อนจะล้มตัวลงนอน ดวงตาเรียวเล็กจ้องมองไปยังเพดานสีขาวก่อนจะเลื่อนลงมายังที่ว่างข้างๆตัว
มือเล็กลูบลงไปบนเตียงอย่างช้าๆ ...กี่คืนแล้วนะที่ไม่มียูชอนเข้านอนพร้อมกัน
แต่ก็สุขใจทุกครั้ง...ที่ตื่นขึ้นมาแล้วรับรู้ว่า ตัวเขากลับไปอยู่ในอ้อมแขนของร่างสูงที่หลับไม่ได้สติทั้งที่ยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์หลงเหลืออยู่
...สุดท้าย ยูชอนก็กลับมา...
....เขาเชื่ออย่างนั้น....
...แต่มันจะเป็นอย่างนี้ได้อีกนานแค่ไหนกันนะ...
.
.
.
.
.
ร่างเล็กขยับตัวเล็กไปมาบนเตียงเมื่อรู้สึกถึงแสงแดดที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่าง พลางลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆพร้อมความรู้สึกบางอย่างที่แล่นเข้ามา
...อะไรบางอย่างหายไป...
ดวงตาเรียวหันกลับไปยังที่ว่างข้างกาย ...ที่ๆทุกเช้าจะเห็นคนขี้เซานอนหลับอยู่
...แต่วันนี้ไม่มี...
จุนซูลุกขึ้นเดินออกไปดูข้างนอกห้อง ..ร่างเล็กที่เดินหาทั่วทุกห้องแล้วแต่ก็ไม่พบ กลับมาทรุดตัวลงนั่งกับเตียง
มือเรียวคว้าโทรศัพท์ออกมากดเบอร์โทรโดยที่ไม่ต้องค้นหาในรายชื่อ
...ติดต่อไม่ได้...
ความกังวลต่างๆนานาแล่นเข้ามาในความรู้สึกของคนตัวเล็ก
..ยูชอนไปไหน..
..ไปกับใคร..
...สุดท้ายแล้ว ในที่สุดยูชอนก็ไม่กลับมา...
ร่างเล็กยกเข่าขึ้นมากอดพลางกดโทรศัพท์ซ้ำไปมาด้วยความกังวล แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้
มือเล็กวางโทรศัพท์ลงข้างเตียงอย่างอ่อนแรง .. ใบหน้าหวานซบลงกับเข่าอย่างช้าๆ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย
..กลัวทุกครั้งที่ยูชอนออกไปข้างนอก..
..ถึงกลัวแต่ก็ไม่อยากรั้ง..
..ความสุขของยูชอน จุนซูไม่อยากขัดขวาง..
...แต่สุดท้าย สิ่งที่เขากลัวก็ได้เกิดขึ้นแล้ว...
.
.
.
.
.
"จุนซู...จุนซู..." เสียงทุ้มดังแว่วเข้ามาในโสตประสาท พร้อมๆกับไออุ่นที่สามารถสัมผัสได้
ร่างเล็กลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ก็พบเข้ากับสายตาคมที่จ้องมองมาอย่างห่วงใย
"จุนซู เปนอะไร ร้องไห้ทำไม หือ" มือหนาเช็ดน้ำตาให้คนในอ้อมแขนอย่างเบามือ
ยูชอนที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะจุนซูที่นอนร้องไห้อยู่ในอ้อมแขนเขาทั้งๆที่ยังหลับ ทำเอาร่างสูงเปนห่วงจนต้องปลุกให้ตื่น
"ฮึกก..ยูชอน.." ร่างเล็กซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งพลางกอดคนตรงหน้า ...ยูชอนอยู่ที่นี่ อยู่ตรงนี้
"จุนซู เปนอะไร บอกผมสิ ฝันร้ายเหรอ" ร่างสูงโอบเอวบางเข้ามาใกล้ พลางลูบหลังเบาๆอย่างอ่อนโยน
"ฮึกก..ผมฝันว่า ยูชอนจะไม่กลับมา..ผมตื่นมาแล้วยูชอนไม่อยู่..ฮึกก..ผมกลัว..ฮือออ"
คนตัวเล็กเริ่มร้องไห้ออกมาอีกครั้ง ทำให้ร่างสูงต้องเพิ่มแรงกอดให้แน่นมากเข้าไปอีก
"ผมอยู่นี่แล้วไง..มันก็แค่ฝันนะ..ผมกลับมาหาจุนซูแล้วไง..ผมไม่ได้ไปไหนเลย..เห็นมั้ย"
ร่างเล็กพยักหน้าขึ้นลงเบาๆกับอกแกร่งทั้งที่ยังร้องไห้ ยูชอนจึงดันตัวอีกฝ่ายให้เงยขึ้นมาสบตาแบบชัดๆ
"จุนซูกลัวว่าผมจะไม่กลับมาเหรอ...ทุกครั้งที่ผมออกไปเที่ยว จุนซูกลัวตลอดเลยใช่มั้ย"
ร่างเล็กพยักหน้าเบาๆ พลางก้มลงมองข้างล่างแบบหลบสายตา
"แล้วทำไมจุนซูไม่บอกผม หือ.." เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน พลางยกมือขึ้นลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ
"ผมไม่อยากให้ยุชอนกังวล..เดี๋ยวยูชอนจะไปเที่ยวไม่สนุก.."
คนตัวเล็กก้มหน้าก้มตาพูดแบบไม่สบตาเหมือนคนรู้สึกผิด ทำให้ยูชอนต้องยิ้มออกมา
"แต่ผมจะเสียใจนะ ถ้ารู้ว่าทุกครั้งที่ผมออกไป .. คนที่ผมรักจะต้องกังวลมากมายจนเก็บเอาไปฝันแบบนี้"
"ไม่ใช่นะยูชอน.."
ร่างเล็กส่ายหัวทำท่าเหมือนจะพูดแย้งอะไรออกมา แต่ก็ต้องเงียบไปเมื่อถูกนิ้วเรียวแตะเบาๆที่ริมฝีปาก
"ถ้าผมจะมีความสุข นั่นก็เพราะผมเห็นจุนซูมีความสุขต่างหากล่ะ.."
"ความสุขของผมก็คือคุณนะ ... ผมรักจุนซูมากนะ รู้มั้ย"
"ผมก็รักยูชอน"
#############END#############
สั้นไปนิดเนอะ ^^" แต่ว่าแต่งต่อไม่ได้แล้ว 555+
มีคนบอกผมว่า เพลย์บอยจะมีคนที่รักมากที่สุดเพียงคนเดียว
ซึ่งมันก็ตรงกับเรื่องนี้พอดีเนอะ .... ปาร์กรักน้อง >////< ~~~
.
.
อีกเรื่องที่ลืมไม่ได้เรยคือ ทุกคำอวยพรที่มอบให้ผม
..... ขอบคุณมากมายจิงๆคับ ....... (โค้งงามๆ+แอบปาดน้ำตา)
ทั้งในบลอก บอร์ดฟิกบอร์ดยูซู ในเอมก็ด้วย ... ขอบคุณมากๆจิงๆ
มันทำให้วันเกิดของผมปีนี้พิเศษมากๆเลยจริงๆคับ .... ขอบคุณมากน้า ~~~
สัญญาว่าจะรักยูซูและแต่งฟิกยูซูเพื่อยูซูต่อไปนะคับ .... รักทุกๆคนเรย >O<
(วันนี้แอบโดนเค้กป้ายหน้าด้วย -*- ทำให้เข้าใจความรู้สึกนู๋เซียอย่างแรง 555+)
ขอบคุณมากๆคับผม ^O^
.
.
.
