ทิ้งทวนก่อนจะหายเงียบ อิอิ อ่านทอล์กข้างล่างกันด้วยนะคับผม
.
.
[SF] Summer Beat (NC-18)
By ... Fz*FunkyBoyZ & sinssth
เริ่มแต่ง 2007/Feb/22 --- แต่งจบ 2008/June/16 (กร๊ากกก)
** ใครมีคลิปนี้แบบเต็มๆ PM มาบอกด่วน 555 **
Fz*Talk : มาแล้วคับ SF เอนซีเรื่องที่สามของผม สปอยไว้นานชาติเสด เป็นปีเลยทีเดียว
มันก็เป็นจุนซูกับปาร์กคาแรกเตอร์เดียวกับ SF NC สองเรื่องที่เคยเขียนไปนะคับ (เด๋วแปะลิงค์ไว้ข้างล่าง)
แต่สุดท้ายก็แต่งจนจบแหละน้า 555 ให้อภัยกันด้วยนะคับผม TT^TT~
ที่จริงมันคิดพลอตเรื่อง โครงเรื่อง คิดฉากไว้ทุกอย่างแล้ว แต่ .... เขียนเอนซี บรรยายเอนซีไม่ได้ 555
แล้วพอดีมีเด็กแถวนี้จิกทวง ก็เลยเสนอให้น้องมีนเขียนบรรยายช่วงที่เป็นฉาก NC ให้ซะเลย
ก็ออกมาหื่นอย่างที่เหนนี่ล่ะคับ 555 หวังว่าจะชอบกันน้า ~
sinssth ‘s : ดีใจจังที่ได้ร่วมงานเขียนกะป๋าอีกครั้ง T^T (เว่อได้อีก) คราวนี้เปนเรื่อง Summer Beat
ที่เคยอยากอ่านฉบับเต็มมากๆ เมื่อนานมาแล้ว (ซักสามชาติเศษได้ 5555555 + )
ก็อุส่าห์รอให้ป๋ามาต่อให้จบซักที (คือมันค้างค่ะเพ่ ! ) และในที่สุดก็มีโอกาสได้อ่านต่อจนจบ
ถึงแม้ว่าเรื่องนี้ป๋าไม่ได้แต่งเองหมดแต่ก็แทบทุกฉากก็มีป๋าบงการอยู่เบื้องหลัง ก๊ากกก ๆๆ
(ใครว่าฟังกี้บอยไม่หื่นคะพี่น้องง? 55) ยังไงก็ขอให้สนุกกะการอ่านน้าค้า~
- ขอพลังหื่นจงสถิตอยู่กับท่าน -
----------------------------
LINK SF NC 2 เรื่องที่แล้ว
IN THE CAR >>> http://funkyboyz.exteen.com/20061103/in-the-car-nc-17
SEX PHONE >>> http://funkyboyz.exteen.com/20061107/sex-phone-micxiah-nc-17
------------------------------------------
Summer Beat !!!!!!!!!!
.
.
“ซ่า...ซ่า...”
จุนซูในชุดเสื้อเชิ้ตขาวยาวจนเกือบมองไม่เห็นบ๊อกเซอร์ที่ใส่อยู่ข้างใน นั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้ากังวลใจ
สายตาเรียวจ้องไปยังประตูห้องน้ำที่มีเสียงน้ำไหลดังออกมาเรื่อยๆ
.....จะบอกยูชอนยังไงดีน้าาา.....
เจ้าตัวเล็กถอนหายใจเฮือกก่อนจะทิ้งตัวลงนอนกลิ้งไปมากับเตียงนุ่ม
พร้อมๆกับที่เสียงน้ำหยุดไหลและชายร่างสูงโปร่งเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี
ปาร์คยูชอนในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวที่มัดเอวไว้หลวมๆเดินพลางคลี่ผ้าขนหนูผืนเล็กซับหยดน้ำที่เกาะอยู่ตามร่างกาย
ดวงตาคมเหลือบมองไปยังร่างเล็กที่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงโดยที่ไม่รุ้ว่าร่างสูงออกมาจากห้องน้ำแล้ว
ต้นขาขาวเนียนโผล่พ้นชายกางเกงออกมา จากการกลิ้งไปมาของร่างเล็กที่กำลังจมอยู่กับความคิดตัวเอง
โดยที่ไม่รู้เลยว่า มันทำให้คนมองใจเต้นขนาดไหน...
..ฟุ่บ!!..
"อ๊ะ!!~" เสียงเล็กร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆร่างของใครคนหนึ่งทิ้งตัวลงบนตัวของเขา
"คิดอะไรอยู่หืมส์.." เสียงทุ้มกระซิบลงที่ข้างหูพร้อมๆกับที่ใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้กับลำคอขาวเบาๆ
"อ๋า!~ยูชอนเช็ดตัวก่อนสิ~~"
ร่างเล็กดิ้นขลุกขลัก เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นจากหยาดน้ำที่เกาะอยู่บนร่างกายของอีกฝ่าย
...ถึงจะเป็นหน้าร้อนก็เหอะ แต่ในห้องแอร์แบบนี้ มันหนาวน้า ยูชอน~~...
"จุนซูจะได้หายร้อนไง..ไม่ดีเหรอ หืมส์"
ร่างสูงพูดแกมหยอก พลางซุกไซร้กอดรัดฟัดเหวี่ยงคนตัวเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยว
"ฮะ..ฮะ..ฮะ...พอแล้ว~~ยูชอน~~ม่ายเอาแล้ว~~ฮะ ฮะ"
ร่างเล็กหัวเราะไม่หยุดเมื่ออีกฝ่ายเปลี่ยนจากการซุกไซร้มาจั๊กจี้ที่เอว
ยูชอนเมื่อเห็นอีกฝ่ายหัวเราะฝ่ายจะขาดใจก็หยุด
เพราะกลัวจุนซูจะเหนื่อยซะก่อน ที่จะได้ทำอะไรๆในคืนนี้ (???)
ร่างเล็กหอบหายใจแฮ่กๆ ใบหน้าหวานยังแดงก่ำ เป็นผลจากการหัวเราะเมื่อซักครู่
ดวงตาเรียวเหลือบไปยังอีกฝ่าย ที่เปลี่ยนมานอนตัวจ้องหน้าของตัวเค้าเองอยู่ข้างๆด้วยแววตาอ่อนโยน
....อารมณ์ดีแบบนี้ น่าจะขอได้แหละน่า ~~...
"ยูชอน~~~" คนตัวเล็กเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงอ่อนเสียงหวาน
พลางเขยิบเข้าไปกระแซะนอนพิงแขนแกร่งที่โอบกลับมาแบบอัตโนมัติ
ร่างสูงหันไปตามเสียงเรียกหวานๆ ก็พบเข้ากับใบหน้าของอีกฝ่ายที่มองมาด้วยสายตาอ้อนๆ
"มาอ้อนแบบนี้ จะขออะไรหืมส์.."
ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปกดจมูกลงเบาๆกับแก้มใส พลางคลี่ยิ้มบางๆ
ร่างเล็กเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าทางใจดีแบบนั้นก็ยิ้มอย่างดีใจ
จึงรีบกระแซะเข้าไปใกล้อีกพลางเอื้อมแขนบางกอดร่างสูงไว้แน่น...
"คือว่า..วันพรุ่งนี้..ชั้นขอไปเที่ยวทะเลกับฮยอคแจได้ม้าาา..."
"....."
"ก้อ..พรุ่งนี้พวกฮยอคแจจะไปเที่ยวทะเลกัน....
...ชั้นก็อยากไปด้วยนี่นา...วันๆอยุ่แต่ในบ้านน่าเบื่อจะตาย.."
ร่างเล็กเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปก็เริ่มออกอาการงอแง ใบหน้าหวานเริ่มงอเง้าด้วยความเอาแต่ใจ
"ก็ไม่ได้บอกว่า จะไม่ให้ไปซักหน่อย...ทำหน้างอทำไม หืมส์"
ร่างสูงที่เงียบไปซักพัก คลี่ยิ้มบางๆให้คนตัวเล็ก พลางเอามือบีบจมูกเด็กเอาแต่ใจเบาๆ
"ยูชอนจะให้ชั้นไปจิงๆน่ะเหรอ~~" คนตัวเล็กทำตาปิ๊งปั๊งด้วยแววตามีความหวัง
"แต่จุนซูจะต้องทำให้ผมพอใจก่อนนะ..ผมถึงจะอนุญาต.."
ร่างสูงทำหน้าเจ้าเล่ห์ พลางเอามือปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าของอีกฝ่ายออก
"แล้วจะให้ทำอะไรล่ะ~" ร่างเล็กทำหน้างง
แต่ซักพักก็เข้าใจ เมื่อร่างสูงดันตัวเขาให้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนท่อนล่างของตัวเอง
จุนซูเริ่มจะหน้าขึ้นสีด้วยความเขิน เมื่อสัมผัสได้ถึงแกนกลางลำตัวของอีกฝ่ายที่ถูกร่างของเค้าคร่อมอยู่
ยูชอนที่ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำจ้องมองมายังร่างเล็กด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
"พร้อมรึยังครับ คนสวย.."
รอยยิ้มเล็กผุดขึ้นที่มุมปากชมพูอ่อนนุ่ม เมื่อคนตัวเล็กรับรู้ความต้องการของอีกฝ่าย จุนซูก้อพร้อมจะสนองให้
เพื่อผลประโยชน์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต
สองแขนเรียวไต่ไปตามไหล่กว้างอย่างเชื่องช้าและเย้ายวน ผิวเนียนนุ่มแนบสนิทไปกับผิวกายชุ่มน้ำก่อนจะสอดเข้าไปโอบรอบลำคอร่างสูง ปลายนิ้วข้างหนึ่งของจุนซูลูบไล้ไปตามลำคอยูชอนก่อนจะเอียงใบหน้าเล็กๆให้ริมฝีปากคลอเคลียใบหูก่อนจะปัดป่ายริมฝีปากไปตามโครงหน้าด้านข้างของยูชอนอย่างยั่วเย้า เพียงไม่นานริมฝีปากเล็กก็วกเข้ามาไถไปตามแก้มนุ่ม ก่อนจะอ้าปากกัดริมฝีปากล่างของยูชอนเบาๆ
.
“ อะ อื้ม แผล็บ....” ลิ้นเล็กกว่าเลื้อยออกมาดูดรัดริมฝีปากล่างของยูชอนอย่างเอาแต่ใจ พร้อมกับที่ริมฝีปากนุ่มบดเบียดคลึงเคล้าเรียวปากอวบอิ่มร่วมกันไปเป็นจังหวะ ยูชอนลากลิ้นออกมากอดรัดเรียวลิ้นซุกซนของร่างเล็กที่เอาแต่รังแกริมฝีปากล่างของเขาไม่หยุดอย่างไม่มีใครยอมใคร มือใหญ่ลูบไล้เรียวขาเนียนระบายความอยากก่อนจะไต่ไล้ขึ้นมาจนถึงโคนขาทำเอาชายเสื้อและขากางเกงบอกเซอร์ตัวบางเลิกขึ้นมาเผยให้เห็นผิวเนื้อนวลเนียนของร่างเล็ก ในขณะที่นิ้วเรียวที่โอบรอบลำคอร่างสูงเกี่ยวคอเสื้อคลุมอาบน้ำลงมาจนสุดช่วงตัว...
“ ถอดออกเร็วๆเถอะ ผมอยากเห็นจุนซูของผมเปลือยจนทนแทบไม่ไหวแล้ว .... ” ยูชอนครางในขณะที่มัวเมากับการแลกลิ้นที่เผ็ดร้อนกับร่างเล็ก กลิ่นกายเย้ายวนของจุนซูบวกกับสัมผัสนุ่มนิ่มจากกายเล็กที่บดเบียดไปมาอยู่บนตัวเขาทำเอายูชอนแทบคลั่ง... จุนซูตาปรอยด้วยความเขินอายจากประโยคร้อนแรงที่ยูชอนกระซิบพรอดออกมาเบาๆ น้ำเสียงทุ้มรื่นหูนั่นร้อนแรงเสียจนคนฟังขนลุกซู่.....ดวงตากลมใสรื้นน้ำตาด้วยความอยากที่ถูกปลุกขึ้นมาเรื่อยๆ...
“ ยูชอนบ้า ~ ” กระซิบเสียงกระเส่าก่อนจะเลื่อนกายออกจากริมฝีปากอิ่มตึง ตามมุมปากและเรียวปากแดงฉ่ำไปด้วยคราบน้ำสีใสดูแวววาว จุนซูปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตนออกทีละเม็ดๆ ร่างสูงซุกไซร้ปลายจมูกไปตามซอกคอนุ่มเนียนแล้วไถไล้ลงมาตามมือเล็กที่ปลดประดุมเสื้อออกจนคนตัวเล็กต้องครางออกมาระบายอารมณ์วาบหวิว มือใหญ่อีกข้างถอดเสื้อเชิ้ตของจุนซูลงตามอย่างรู้งาน ริมฝีปากอิ่มระดมจูบไซร้ไปตามผิวเนียนนุ่มอย่างมัวเมา ลุ่มหลงกับกลิ่นกายและความหอมละมุนของจุนซูจนประสาทสัมผัสทุกอย่างรับรู้เพียงตัวเขาและจุนซูเพียงสองคนเท่านั้น...
ความเสียวซ่านที่รุมเร้ากระตุ้นให้ยอดอกอิ่มตูมชูชันขึ้นท้าทายสายตาร่างสูงถูกเรียวลิ้นอุ่นร้อนดูดดึงอย่างกระหายสลับกับบีบคลึงอีกข้างกระตุ้นปลายประสาทสัมผัสให้เร่าร้อนกว่าเก่า จุนซูแอ่นร่างกายขึ้นตามอารมณ์เสียวกระสัน ครางเสียงสั่นอย่างพอใจ พลางสอดนิ้วเข้าไปขยุ้มกลุ่มผมหนาอย่างวาบหวิว
“ ฮ้า... อืออ.. ดูดแรงๆหน่อยยูชอน อะอื้ม .. อาา..”
ยูชอนตวัดปลายลิ้นอย่างเชี่ยวชาญจนร่างเล็กครางไม่เป็นภาษา เสื้อตัวบางถูกสะบัดทิ้งออกจากร่างสวยอย่างไม่ใยดี พร้อมๆกับบ็อกเซอร์ที่หลุดออกไปตามทำให้ตอนนี้ยูชอนสามารถเชยชมเรือนร่างเปลือยของจุนซูได้ชัดเจนเต็มๆตา...
“ อาา... จุนซูของผมน่ารักเซ็กซี่เกินไปแล้วนะ ..... ” เสียงทุ้มคราง หลังจากที่ละออกมาจากยอดอกบวมอิ่มนุ่มลิ้นของคนรัก ไล้สายตาโลมเลียไปทั่วร่างกายของคนรัก ... ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าร้อนฉ่า ริมฝีปากบวมแดงแวววาวอิ่มบวม ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการระคนเรียกร้องไปในตัว... ทุกส่วนของร่างกายเล็กๆนี้กำลังสั่นเร่าไปด้วยความต้องการ ...พอๆกับคลื่นอารมณ์เสียวสะท้านที่พุ่งลงมาขมวดที่ส่วนกลางลำตัวของยูชอนอย่างรวดเร็ว. “ ยูชอน.... ชั้น... ”
พูดได้เพียงแค่นั้นก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาที่ส่วนกลางลำตัวของยูชอนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แท่งใหญ่ยาวกำลังขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆต่อหน้าต่อตาจุนซู ดวงตากลมมองมันด้วยความกระหายอยากจนแทบจะร้องไห้ อารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมาในรอบนี้ท่าทางจะรุนแรงกว่าหลายครั้งที่แล้วๆมา ... เพราะอะไรกันนะ .... “อา... จุนซู อมสิ อมเข้าไป .... ” เมื่อเห็นคนรักเอาแต่นิ่งค้างตาปรอยอยู่อย่างนั้นเป็นยูชอนที่ทนไม่ไหวเสียเองมากกว่า.. อารมณ์ที่รุมเร้าเข้ามาขมวดอยู่ที่กลางลำตัวเพียงแค่เห็นใบหน้าของจุนซูทำเอาเขาแทบคลั่งตาย...
จุนซูทำตามคำสั่งของยูชอนอย่างว่าง่ายด้วยการไล้ใบหน้าไปตามแกนยาวนั่นก่อนจะ อ้าปากออกรูดแกนยาวของยู
ชอนเข้าไปในปาก “ อ้า ... จุนซู... ” ยูชอนสะดุ้งก่อนจะปล่อยให้จุนซูได้เล่นสนุกกับแกนกายของตนเองด้วยการรูดไล้ขึ้นลง จุนซูตัวสั่นสะท้านด้วยความยินดีและพอใจกับสิ่งที่อยู่ในปากสวยตอนนี้มากมายจนต้องอมเข้าไปจนลึกกว่าเดิม ดูดดื่มท่อนเนื้อที่คับอยู่เต็มปากพลางโยกศรีษะปลุกเร้าร่างสูงสวนกับการกระดกสะโพกรับกับจังหวะนั้นเป็นระยะๆของยูชอน ยูชอนครางต่ำในลำคออย่างบ้าคลั่งเมื่อความรู้สึกกระสันซ่านที่ประดังเข้ามาในกายอย่างร้อนแรงไม่หยุด จุนซูดูสนุกสนานกับการปรนเปรอแกนยาวนั่นถูกคลื่นอารมณ์โหมกระหน่ำอย่างรุนแรง.. ทนไม่ไหวจนต้องผละออกมา... หอบหายใจได้ไม่นานก็ถูกมือใหญ่คว้าเอวบางเข้าไปรับจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหาของยูชอนเต็มที่...
“ อื้มมม อ๊ะ อื้ออ ... ” สองแขนกอดรัดแผ่นหลังชื้นเหงื่อของร่างสูงในขณะที่ยังคงสอดพันลิ้นเล็กสู้กับยูชอนอยู่ไม่ห่าง
ยูชอนพรมจูบไปตามร่างกายของจุนซูอย่างลุ่มหลงก่อนจะจับร่างเล็กคว่ำหน้าลงกับที่นอน.. มือใหญ่ฟ่อนเฟ้นไปตามสันหลังแอ่นโค้งจนมาถึงเนินเนื้ออวบตึงท้ายสะโพกของจุนซู วาดนิ้วยาวเรียวแยกเนื้อเนียนออกจากกันพลางฝังปลายลิ้นลงไปกดกระชากทลายผนังบางๆภายในช่องคับแคบอ่อนนุ่มนั้นไปทีละชั้นๆ ปลายลิ้นร้อนๆแตะหยอกเย้ากับเนื้ออ่อนจนเจ้าของร่างที่กำลังถูกรังแกต้องแอ่นสะโพกขึ้นด้วยความพึงใจปนเสียวซ่าน ....
“ อ ย่ าเล่นอย่างนั้นซี่ ... อ๊า.. อ๊าา....” ร่อนสะโพกรับจังหวะการสอดใส่ของนิ้วเรียวที่เพิ่งสอดใส่เข้ามาอย่างกระสัน . ยูชอนเปลี่ยนจากใช้ปากมาเป็นนิ้วที่แทรกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันของจุนซูข้างในอย่างเอาใจ ร่างสูงยิ้มมุมปากอย่างพึงใจในขณะที่สายตาก็ยังคงจับจ้องร่างเปลือยเปล่าที่เต้นเร่าบิดส่ายไปมาดูพลิ้วไหวราวผีเสื้อของคนตรงหน้า... “ อา อา...อืมมม ตรงนั้น .... ย้ำอีก... อ๊างง.. ~ .” เสียงหวานครางสั่งในสิ่งที่ตนต้องการแม้สติจะไม่ค่อยอยู่กับตัวเท่าไหร่นัก ยูชอนยิ่งยิ้มอย่างนึกสนุกมากกว่าเดิม...มือเรียวถอดถอนออกจากช่องร้อนที่กระตุกบีบรัดเข้าหากันอย่างกระหาย จุนซูร้องเสียงหลง....
“ อ๊าา า ... อา . ..... อย่าเพิ่ อะ อ๊า.. ง เอ า ..ออก ซี่ ... ....”
“ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้... ว่าคืนนี้ต้องเป็นจุนซูไม่ใช่เหรอที่ต้องบริการผมน่ะ ~ หืมม์ ~ ” กระซิบก่อนงับริมหูเนียนเล่นๆพลางลากปลายลิ้นหยอกเย้าทำเอาคนตัวเล็กวาบหวิวไปทั้งร่าง เลือดสูบฉีดไปทั่วใบหน้าหวานๆอย่างน่ารัก ชายสายตามองยูชอนอย่างซุกซนปนยั่วยวนไปในตัว..
“ นั่นซีน้า ~ ” ว่าพลางแนบร่างชื้นเหงื่อหอมๆเสียดสีไปตามร่างกายสมส่วนของยูชอนอย่างเย้ายวน พลิ้วสะโพกบดเบียดไปตามหน้าท้องแกร่ง ผละลงมาจุมพิตลงบนส่วนหัวของท่อนกายใหญ่ยาวที่พร้อมรับศึกของคนใต้ร่างอีกครั้งก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าใบหน้าเจ้าเล่ห์ของยูชอนมาจูบเล็มเบาๆพร้อมกับที่อ้าขาลงซ้อนทาบทับรวมแกนกายของร่างสูงเข้าไปฝังอยู่ในร่างอย่างรวดเร็วไม่พูดพร่ำทำเพลง จุนซูกัดริมฝีปากล่างด้วยความพึงพอใจกับขนาดความร้อนแรงของยูชอนที่เข้ามาเติมเต็มความคับแคบในร่างอย่างแนบสนิท ร่างเล็กพยายามส่ายสะโพกลงให้แกนยาวเข้าไปให้ลึกสุด ผนังด้านในกระตุกตัวบีบรัดยูชอนอย่างคุ้นเคยเรียกรอยยิ้มพึงใจจากยูชอนได้เป็นอย่างดี
“อาาาา.... อา ดี อย่างงั้น ” ครางต่ำในลำคออย่างคนเหนือกว่าทั้งๆที่เรียวปากยังคงคลอเคลียอยู่ตามซอกคอเนียน มือเรียวลูบไล้ตามเส้นโค้งแอ่นของเอวพลางกระดกสะโพกของตนให้เข้าไปในตัวจุนซูเป็นจังหวะเล่นๆ เป็นเชิงให้จุนซูรีบขยับ.. ร่างเล็กหัวเราะเบาๆอย่างรู้ทันก่อนจะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงทาบทับหน้าตักยูชอนเป็นจังหวะ ความใหญ่โตของยูชอนทำเอาคนตัวเล็กสั่นไปทั้งกายด้วยความต้องการ “ อ๊า.. อาา... มันน วันนี้มัน ใหญ่ดีจังเลย.... อ๊า ยูชอ น... ”
“ อืมมมม .. จุน..ซู ...... ” ยูชอนหอบ ... ร่างเล็กบนตัวเขายกสะโพกขึ้นลงบดเบียดสะโพกที่คับเต็มไปด้วยแกนยาวของเขาเป็นจังหวะที่เริ่มจะร้อนแรงขึ้นทุกที... กายบอบบางของจุนซูพลิ้วไหวล้อแสงไฟภายในห้องดูสวยงามราวผีเสื้อตัวน้อยๆ ทว่ากลับร้อนเร่ายามที่ควงสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะที่รุนแรงตอบสนองความกระสันที่อัดแน่นอยู่ภายในกาย... ช่องทางเล็กๆกลืนกิน ..ตอดรัดแนบแน่นซ้ำยังดูดกลืนความเป็นชายเข้าไปลึกสุดจนยูชอนต้องร้องครางออกมาอย่างสุขสมราวกับควบคุมตัวเองไม่ได้ ...จนต้องกระดกสะโพกร่วมจังหวะรักที่จุนซูกำลังควบคุมอยู่ไปด้วยกันอย่างบ้าคลั่ง....
“ อ๊า..จุนซู....โอออ อืมมมม. .... ที่รักกกก อาาาา...! . ”
“ ยูชอ น. .... อ๊า. .. ” จุนซูขย่มพลางพลิ้วสะโพกและร่างกายเสียดสีกับยูชอนที่เคลื่อนกายประสานกับเขาอย่างไร้สติ ดวงตาหวานฉ่ำรื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความพึงใจและความต้องการที่อัดแน่นอยู่ภายในกาย ... ยามที่ท่อนกายใหญ่ยาวในกายถูกดูดเข้ามาแล้วบดขยี้ลงบนจุดกระสันมันถึงใจจนจนซูกระสันซ่านไปทั้งกาย ร่างเล็กขยุ้มเส้นผมชื้นเหงื่อของยูชอนกระชากขึ้นมารับจูบของตนเพื่อระบายความกระสัน....ปัดป่ายเรียวลิ้นกระหวัดรัดกันอยู่อย่างนั้นจนพอใจแล้วต้องครางเสียงหลงทันทีที่ร่างสูงพลิกกายของเขาลงบนที่นอน..
“อ๊ะ ... ยู ช อน . ... อ๊าาา อ๊า.. ” ร่างสูงใช้มือยกขาเรียวพาดขึ้นสูงก่อนจะกระแทกกายเข้าไปให้ลึกกว่าเก่า จุนซูแอ่นสะโพกขึ้นเกร็งจิกปลายเท้ากับที่นอนด้วยความเสียวซ่าน... เรียวปากชุ่มฉ่ำอ้าค้างร้องครางแทบสติหลุดพลางพร่ำเพ้ออย่างไร้สติไม่ต่างจากร่างสูง .... “ ยูชอนน ยูชอน..อา ยูชอน ... ยูชอน.... อ๊า อีก อ๊า ยูชอน ยูชอน . . . .~ ” ยูชอนครางในลำคออย่างบ้าคลั่งปนพึงใจเมื่อได้ยินจุนซูครางเป็นชื่อของเขา.. สะโพกแกร่งสอดลึกเข้าออกบดขยี้จุดกระสันภายในมากกว่าเก่าพลางถ่างขาจุนซูออกกว้างขึ้นกว่าเก่า...
“ จุนซู อา จุนซู จุนซู จุนซู . .. .. อา อืมมมม จุน..ซู ” ยูชอนครางเสียงสั่นเมื่อร่างของทั้งคู่สอดประสานจังหวะการร่วมรักไปด้วยกันอย่างเร่าร้อน ปัดป่ายร่างกายเกี้ยวพันกันราวกับจะหลอมรวมเป็นคนๆเดียวกัน ภาพทุกอย่างในสายตาของทั้งคู่ดูขาวโพลนเมื่อขีดสุดของอารมณ์พุ่งทะยานขึ้นสูงสุด จุนซูกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับที่ยูชอนร้องครางราวกับคนไร้สติ...
“ อ้าาา า าา าาา .... !!!~ ”
“อ๊าาาา า ~~!!! ”
ทั้งคู่เกร็งร่างก่อนจะปลดปล่อยความใคร่ออกมาจนหมด หลับตาซึมซับอารมณ์สุดยอดไว้ครู่ใหญ่ก่อนจะกอดก่ายกันไปมาและเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด
.
.
.
“เดี๋ยวยกไปไว้ท้ายรถเลยนะ แล้วก็เข้ามาเอากระเป๋าอีกใบที่ห้องชั้นด้วย”
“เอาครีมกันแดดที่อยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งใส่กระเป๋าจุนซูไปด้วยนะ”
“เอาชุดว่ายน้ำของคุณจุนซูไปด้วยมั้ยคะ”
“อ่ะ..ไม่ต้อง”
เสียงเอะอะของผู้คนมากมายจากภายนอกที่ดังเข้ามา
ทำให้ร่างเล็กที่กำลังหลับใหลด้วยความเหนื่อยอ่อนต้องตื่นขึ้นมา พร้อมๆกับที่ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้องพอดี
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอจุนซู ทำไมไม่นอนต่อล่ะหืมส์”
ยูชอนเดินเข้าไปนั่งข้างคนตัวเล็กที่นั่งบิดขี้เกียจไปมาอยู่บนเตียงอย่างน่ารัก
“จะนอนเข้าไปได้ยังไงล่ะ เสียงดังหนวกหูจะตาย โวยวายอะไรกันนักหนา~”
คนตัวเล็กที่กำลังหงุดหงิดเพราะนอนไม่พอ บ่นเสียงกระเง้ากระงอด เรียกรอยยิ้มกว้างจากร่างสูงด้วยความเอ็นดู
“ก็กำลังเตรียมกระเป๋าให้จุนซูไปเที่ยวทะเลไง”
ดวงตาเรียวเล็กเบิกกว้างอย่างตื่นเต้นดีใจ จุนซูโถมเข้ากอดอีกฝ่าย พลางคลี่ยิ้มกว้าง
“จริงน่ะ!!~ ยูชอนใจดีที่สุดเลย~ ร้ากยูชอนที่ซู้ดดดด ~”
ร่างเล็กก้มลงหอมแก้มคนรักซ้ายทีขวาทีด้วยความดีใจสุดขีด
ยูชอนหัวเราะเบาๆ พลางดึงร่างเล็กที่กำลังระดมหอมแก้มเขาไปมาจนแทบช้ำ ให้ถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อสบตา
“ถ้างั้นก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วล่ะ ผมให้คนจัดกระเป๋าไว้ให้หมดแล้ว”
จุนซูคลี่ยิ้มอย่างดีใจ ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักเหมือนเด็กๆ แล้วทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำไป
แต่ก็หันกลับมาเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้ จนร่างสูงต้องถาม “ทำไมยังไม่อาบน้ำอีก ลืมอะไรเหรอ”
“ชั้นยังไม่ได้โทรบอกฮยอกแจเลย เดี๋ยวหมอนั่นออกไปก่อน แล้วไม่รอชั้นจะทำยังไง”
มือเล็กเตรียมจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรเพื่อนรัก แต่ร่างสูงจับเอาไว้ซะก่อน
“ไม่ต้องหรอก ผมบอกเค้าให้แล้ว เดี๋ยวจุนซูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วลงไปรอข้างล่างเลยนะ เตรียมรถไว้ให้แล้วล่ะ”
ร่างสูงบอกอย่างใจดี ซึ่งจุนซุก็ไม่ได้เฉลียวใจเลยว่ามันออกจะใจดีผิดปกติไปซักหน่อย
คนตัวเล็กยิ้มรับคำก่อนจะเขย่งขึ้นจูบริมฝีปากหนาเบาๆเป็นการขอบคุณและรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป
.
.
.
“นี่มันอะไรกันน่ะยูชอน !!~”
เสียงเล็กร้องโวยวาย เมื่อลงมาถึงหน้าบ้านก็พบเข้ากับกระเป๋าเดินทางสองใบใหญ่ๆ
ซึ่งเขาจำได้ว่าอีกใบที่ไม่ใช่ของเขานั้นเป็นกระเป๋าเดินทางของยูชอน
“ก็ไปเที่ยวทะเลไงล่ะครับที่รัก จุนซูอยากไปทะเลที่ไหน เดี๋ยวผมจะพาไปทุกที่เลย”
ร่างสูงในชุดที่เหมาะสำหรับเดินเที่ยวที่ชายหาดยืนยิ้ม ไม่สะท้านสะท้านกับเสียงโวยวายของคนรัก
“ไม่เอาอ่ะ ชั้นจะไปกับฮยอกแจ ~ ยูชอนสัญญาแล้วนี่ว่าจะให้ไป แล้วทำไมทำอย่างงี้ล่ะ” ใบหน้าหวานงอง้ำอย่างเอาแต่ใจ
... เรื่องอะไรจะไปกับยูชอนล่ะ เดี๋ยวก็ห้ามนู่นห้ามนี่ .. ห้ามใส่กางเกงขาสั้นบ้างล่ะ ห้ามตากแดดบ้างล่ะ ห้ามไปซะทุกอย่าง ... จุนซูไม่ชอบ T3T
“จุนซูไม่อยากไปกับผมเหรอ ผมแคนเซิลงานหมดทั้งอาทิตย์เพื่อพาจุนซูไปเที่ยวเลยนะ ...
ผมไม่รู้ว่าจุนซูจะไม่อยากไปกับผมถึงขนาดนี้ ผมขอโทษจริงๆ”
ยูชอนตีหน้าเศร้า พูดอย่างซึมๆ ทำให้ร่างเล็กที่กำลังโวยวายอยู่ต้องชะงัก ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายพลางปลอบโยน
“มะ..ไม่ใช่อย่างนั้นนะยูชอน ... คือชั้น ... ชั้นไม่ได้ไม่อยากไปกับยูชอนนะ ... แต่ว่า ... โถ่ ยูชอนอย่าทำหน้าอย่างงี้สิ”
จุนซูที่รู้สึกผิดเมื่อเห็นคนรักซึมไป รีบเข้ามาเกาะแขนคลอเคลียเพื่อง้ออีกฝ่าย
เพราะยูชอนเองก็อุตส่าห์แคนเซิลงานทั้งหมดเพื่อจะพาเขาไปเที่ยว และมันคงดูงี่เง่าไปหน่อยถ้าเค้าจะมางอแงแบบนี้
อีกอย่างเขาเองก็อยากไปเที่ยวกับยูชอนเหมือนกัน แต่ติดที่ว่าไม่ชอบให้ร่างสูงห้ามนู่นห้ามนี่ต่างหาก
“ไม่เป็นไรหรอก ถ้ายังไงเดี๋ยวผมไปส่งจุนซูที่บ้านฮยอกแจก็แล้วกัน”
ร่างสูงขืนตัวออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย ก่อนจะเดินหันหลังเดินอ้อมไปอีกฝั่งของรถ อย่างเศร้าๆ
..ฟุ่บ!!..
“ยูชอนอย่างอนสิ ~ ก็ได้ๆ ชั้นจะไปทะเลกับยูชอน อย่างอนกันแบบนี้เลยนะ”
วงแขนเล็กกอดรัดเอวหนาจากด้านหลัง พลางซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างเป็นการง้อ
เรียกรอยยิ้มแห่งชัยชนะให้ปรากฏบนใบหน้าคมที่เพิ่งจะตีหน้าเศร้าไปเมื่อซักครู่นี้
.. เรื่องอะไรจะให้จุนซูไปกับฮยอกแจล่ะ หมอนั่นเอาจุนซูอยู่ซะที่ไหน ตามใจไปซะทุกอย่างแบบนั้น
เดี๋ยวก็ต้องถูกจุนซูลากไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ แล้วยิ่งไปอยู่ไกลหูไกลตาเค้า เดี๋ยวก็แต่งตัวโป๊ โปรยเสน่ห์ให้หนุ่มๆอีก ..
... เพราะงั้น ไปกับปาร์กยูชอนนี่ล่ะ ดีที่สุดแล้วเบบี๋ ~ หึหึหึ ...
.
.
.
“ว้าว~สวยจังเลยย”
เสียงเล็กเผลอหวีดร้องออกมาอย่างดีใจ เมื่อได้เข้าไปในห้องพักส่วนตัวของยูชอนบนโรงแรมหรูระดับห้าดาว
ที่ตรงระเบียงประตูและหน้าต่างเป็นกระจกใสบานใหญ่ สามารถมองเห็นท้องทะเลสีฟ้าครามได้อย่างชัดเจน
“ชอบรึเปล่า หืมส์”
ร่างสูงยิ้มเอ็นดูกับอาการตื่นเต้นเป็นเด็กๆของคนรัก พลางเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็กไว้จากทางด้านหลัง
“อื้ออ ชอบสิ ชอบมากๆเลย”
จุนซูหันมาคลี่ยิ้มกว้างให้คนรัก ก่อนจะหันมาจุ๊บแก้มอีกฝ่ายเบาๆเป็นการให้รางวัล “ขอบคุณมากๆน้า~ยูชอน”
“แค่นี้เองเหรอ?”
เสียงทุ้มกระซิบลงข้างหู พลางเลื่อนมือหนาเข้าไปในเสื้อยืดตัวบาง ลูบไล้หน้าท้องแบนราบของอีกฝ่ายให้เสียวเล่น
นัยต์ตาคมส่องประกายวิบวับบ่งบอกความต้องการอย่างเต็มที่ ทำเอาจุนซูต้องเบ้หน้า
“เมื่อคืนก็เล่นไปทั้งคืนแล้วนี่นา... ไม่เอาอ่ะ ชั้นจะไปเล่นน้ำ ไม่อยู่เล่นกะยูชอนหรอก”
มือเล็กรีบแกะแขนปลาหมึกที่โอบรอบเอวของตนออก เมื่อรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะคลืบคลานมา
แต่ก้อคงช้ากว่ายูชอนที่จัดการพลิกตัวอีกฝ่ายเข้ามาประจันหน้า
ก่อนจะดันร่างเล็กให้แผ่นหลังแนบชิดกับกระจกใสที่สะท้อนภาพท้องทะเลอันสวยงามเบื้องหน้า
“อื้ออ...ไม่เอานะยูชอน ชะ ชั้น..จะไปเล่นน้ำอ่ะ” เสียงหวานร้องประท้วงอย่างติดๆขัดๆ เมื่อถูกลมหายใจร้อนผ่าวของคนรักรดลงที่ซอกคอบาง พร้อมกับที่มือหนาเอื้อมไปลูบไล้จุดอ่อนไหวส่วนล่างเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ของคนตัวเล็ก
“อย่าดื้อสิครับที่รัก..”
ริมฝีปากร้อนกระซิบเสียงกระเส่า ก่อนกดจูบร้อนแรงมอบให้กับคนตรงหน้าที่อ่อนระทวยไปกับสัมผัสหวาบหวาม
รั้งร่างเล็กไปที่เตียงแล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่ขวางกั้นระหว่างตัวเขากับจุนซูออกจนหมด..
“ยูชอนใจร้าย~ อื้มมมม ....” ตัดพ้อเล็กๆก่อนจะครางต่ำในลำคออย่างลืมตัว รสสัมผัสรุ่มร้อนเต็มไปด้วยความต้องการที่คุ้นเคยโถมเข้าสู่ร่างของจุนซูอีกครั้งจนยากที่จะถอนตัว....
จะกี่ครั้งๆ คิมจุนซูก็ยังแพ้ลีลาของปาร์กยูชอนอยู่วันยังค่ำ ~
.
.
.
.
“ อื้อ .... อ๊า .. อ๊าา ! อ๊า ! ” กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เสียงครางลื่นหูของคนตัวเล็กยังคงดังก้องอยู่ในห้องพักหรูหราจนกระทั่งดวงอาทิตย์เริ่มจะลับขอบฟ้า.... แสงสีม่วงลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านอาบไล้ร่างสองร่างที่ทำรักกันบนเตียงไม่มีหยุดหย่อน... จวบจนการเคลื่อนไหวสิ้นสุดลง เพียงไม่นาน การเคลื่อนไหวแบบเดิมก็เริ่มขึ้นอีกพร้อมกับเสียงครางประท้วงกึ่งตัดพ้อของร่างเล็กอยู่ร่ำไป.....
“ ยูชอนใจร้ายยย ..... อ๊า.. อื้ม ... นิสัยม่า .. อ๊าา .. ดี .... ”
“ว่ายังไงนะเบบี๋ ดีอย่างงั้นเหรอ งั้นขออีกรอบเลยละกัน .... ” เสียงทุ้มปนขันๆเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย...ซ้ำยังสนุกที่ได้แกล้งคนตัวเล็กให้ขัดใจเล่น... ก็หน้าหวานๆน่ารักๆนี่เวลาขัดใจมันก็เร้าใจไปอีกแบบนะ >//< !
“ ยูชอนอ้ะ ! ”
.
.
.
“อรุณซา.....”
“ จุ๊บ ~ ” ริมฝีปากอุ่นเลื่อนลงมาจูบเบาๆที่ริมฝีปากเล็กก่อนที่ร่างเล็กจะได้พูดจบ ใบหน้าน่ารักที่ยังสะลึมสะลือเนื่องจากเพิ่งตื่นซับสีเลือดมากกว่าที่เคยพลางซุกใบหน้ากับอกอุ่นอย่างเขินอาย... ยูชอนบ้า !~ มาทำให้เขินแต่เช้าเลยนะ ~>//<
“มอร์นิ่งคิสไงคับที่รักก ~ รึจะเอามอร์นิ่งดีพคิสเป็นของแถมดีล่ะหืมม์ ?” ปากว่ามือถึงทันทีโดยที่ร่างเล็กไม่ทันได้ตั้งตัว...จูบล้ำลึกเต็มไปด้วยความเสน่หาก็เข้ามาแทนที่ความอ่อนโยนเมื่อครู่ไม่เหลือเค้าเดิม
“ยูชอนบ้า ~ ไม่เอาแล้วน้า ~ เค้าเหนื่อย....อื้ออออ... ” ไฉนเลยผู้ชายโรคหื่นลิซซึ่มซึมลึกเข้ากระดูกดำอย่างยูชอนจะยอมฟัง ท่าทีขัดขืนของจุนซูรังแต่จะปลุกปั่นอารมณ์ของยูชอนให้ลุกโชนมากขึ้นเท่านั้น....
แล้วบทรักยามเช้าที่ฝ่ายหญิง(?)ดูไม่ค่อยจะยินยอมเท่าไหร่นักก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง .... ท่ามกลางบรรยากาศท้องทะเลยามเช้าอันสวยงาม....
.
.
.
“ ยูชอนนนนน~ ”
“ หืมม์ ว่าไงครับเบบี๋? ”
เสียงใสเอ่ยอย่างอ้อนๆในช่วงเช้าของวันที่สาม (ที่ยังไม่มีใครได้ลุกออกจากเตียง -__-“ ) ทำเอายูชอนที่นอนสะลึมสะลืออยู่ต้องหันหน้ามากระตุกยิ้มมุมปากทำเท่ให้เบาๆเป็นเชิงคำถาม....
“คือ..เค้าอยากลงไปเล่นน้ำอ้ะ ! เรามากันตั้งสามวันแล้วนะ ! นี่วันๆยูชอนก็เอาแต่ทำๆๆ เค้าทั้งวันทั้งคืน จะไม่ปล่อยให้เค้าลงไปเล่นน้ำเลยเหรอ? “ เสียงหวานที่เริ่มแรกใส่อารมณ์หงุดหงิดเต็มที่แต่กลับออดอ้อนในตอนท้ายของประโยคเล่นเอายูชอนปรับอารมณ์ตามแทบไม่ทัน ...
“ ก็ผมหวงจุนซูนี่ อยู่บนนี้เวลาที่เราสองคนมีอะไรกันจุนซูก็เห็นวิวทะเลที่จุนซูชอบอยู่ไม่ใช่เหรอ? ” ยูชอนตอบหน้าตาเฉย ทำเอาจุนซูเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาบ้าง
“ โธ่ !! ยูชอนนน เหนแต่วิวแต่สัมผัสไม่ได้มันจะไปมีประโยชน์อะไรเล่า เค้าอยากเล่นน้ำๆๆๆๆ !! อื้ออออ..... ” เสียงแหลมๆที่เคยแว๊ดใส่ร่างสูงถูกปิดด้วยริมฝีปากร้อนที่ไม่ว่าคราใดที่ได้สัมผัสร่างเล็กเป็นต้องระทวยไปเสียทุกครั้ง....
ยูชอนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ สายตาคมเปรยมองร่างเล็กที่อ่อนระทวยอยู่เบื้องหน้าอย่างมีอารมณ์ ร่างกายโค้งเว้าเต่งตึงอวบอั๋น ..ใบหน้าเย้ายวนขึ้นสีระเรื่อ... ริมฝีปากชุ่มฉ่ำเผยอขึ้นอย่างเชิญชวนโดยไม่รู้ตัว ไหนจะท่านอนที่ทอดกายรอให้เขาเข้ามากระแทกแทรกกายเข้าไปนี่อีก น่ารักซะขนาดนี้จะยอมปล่อยไปให้ใครต่อใครหันมามองได้ยังไง ~
ร่างสูงใหญ่โถมกายเข้าหาร่างเล็กอย่างเร่าร้อน ซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอหอมหวานอย่างลุ่มหลงมัวเมา ทว่าครั้งนี้ร่างเล็กกลับตอบสนองเขาเป็นอย่างดีไม่มีท่าทีขัดขืนเลยแม้แต่น้อย ยูชอนยกยิ้มอย่างพอใจ....
โดยไม่เฉลียวใจเลยว่า เด็กดีว่าง่ายที่เขากำลังกกกอดในตอนนี้กำลังลอบยิ้มชั่วร้ายอยู่ในใจ...
.
.
.
.
แสงอาทิตย์ร้อนแรงในช่วงบ่ายปลุกให้ร่างเล็กที่สลบไสลอยู่ในอ้อมกอดแกร่งต้องตื่นขึ้นจากฝันหวาน มุมปากเล็กยิ้มอย่างผู้ชนะทันทีที่เห็นว่าร่างสูงยังคงหลับเป็นตาย... คนตัวเล็กเคลื่อนกายออกจากอกหนาช้าๆ ก่อนจะกรีดร้องในใจอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นว่ายูชอนไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาแม้แต่น้อย...
จุนซูรีบควานหาเชือกผ้าเส้นใหญ่อย่างรวดเร็ว เมื่อได้แล้วจึงจัดการมัดข้อมือข้อเท้าของยูชอนไว้กับมุมเตียง ซึ่งกว่าจะสำเร็จได้นั้นทำเอาร่างเล็กเหนื่อยจนหอบ เหงื่อซึมกันเลยทีเดียว....
“ยูชอนนะยูชอน ผู้ชายอะไรตัวหนักเปนบ้า ~ >[]< ” จุนซูบ่นอุบ มือน้อยๆปาดเหงื่อออกจากไรผมดูน่ารักน่าหยิกไม่น้อย... ว่าแล้วพลางคลี่ยิ้มชั่วร้ายก่อนจะเดินตัวปลิวเข้าห้องน้ำไป....
.
.
.
ร่างเล็กที่คลุมตัวด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีชมพูอ่อนนุ่มขมวดคิ้วอย่างขัดใจเมื่อเห็นเสื้อผ้าในกระเป๋าสัมภาระ ของตนที่ยูชอนจัดไว้ให้... นี่อะไร !! กางเกงขาสั้นก็ไม่มี เสื้อกล้ามก็ไม่มี ! จะมีก็แต่เสื้อยืดตัวโคร่งๆ กางเกงเลขายาวลากพื้น ... โอ๊ยยย แล้วจะให้ใส่อะไรลงไปเล่นน้ำล่ะเนี่ยย ~~~!!!
และแล้วก็เป็นฮยอกแจที่ต้องถ่อสังขารหอบเอาเสื้อผ้าชิ้นน้อยมาจากห้างดังริมชายหาดใกล้กันนั้นตามคำสั่งของจุนซูที่งอแงว่ายังไงก็จะใส่กางเกงขาสั้นให้ได้...
“ นี่สรุปว่าชั้นเป็นเพื่อนหรือคนใช้ของนายกันฮะ? จุนซู ~ ” เสียงฮยอกแจบ่นกระปอดกระแปดมาตามสายโทรศัพท์ ก่อนจะวางสายไปเมื่อพบร่างเล็กที่นั่งไขว่ห้างอ่านนิตยสารแฟชั่นรออยู่ที่ลอบบี้ของโรงแรม...
จุนซูยิ้มร่าเมื่อเพื่อนรักเดินเข้ามาหาพร้อมกับถุงใส่เสื้อผ้าแบรนด์ดังในมือ ร่างเล็กรีบลุกขึ้นออเซาะเพื่อนรักหัวแหลมอย่างเอาใจ “ ขอบคุณน้า~ ฮยอกแจเพื่อนรักของชั้นน~ >___< ~ ”
“ นี่ๆๆๆ ให้มันน้อยๆหน่อยคิมจุนซู ~ ที่ใช้ล่ะใช้ได้ใช้เอายังกะทาส คราวหลังจะไม่ตามใจอีกแล้วนะ ” ไม่ว่าครั้งไหนๆก็พูดแต่แบบเนี้ย แต่สุดท้ายก็แพ้ลูกอ้อนของเพื่อนตัวเล็กนี่ทุกครั้งไปสิน่า~ ฮยอกล่ะเหนื่อยใจ ....
“ไม่รู้ล่ะ จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล่ว อ้อ ... แล้วนายต้องอยู่เล่นเปนเพื่อนชั้นด้วย !” จุนซูกำชับเพื่อนหัวแหลมแถมด้วยการจิกตาใส่เหมือนเชิงบังคับกลายๆ ทำเอาคนโดนจิกที่กำลังจะหันหลังกลับต้องชะงักทันทีทันใดก่อนจะนั่งรอร่างเล็กเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่อย่างปลงๆ
ได้ข่าวว่ามากับคุณยูชอน แล้วทำไมไม่ได้อยู่ด้วยกัน? แถมท่าทางเริงร่าซะขนาดนั้น ....
กลิ่นอายความซวยเริ่มลอยมาแต่ไกลเลยฮยอกแจเอ๋ย.....T T.
.
.
.
“ วู้ววววว~ สดชื่นเป็นบ้าเล้ยยย ~” ร่างเล็กในชุดเสื้อกล้ามสีขาวตัวบางเข้าชุดกันกับกางเกงขาสั้นเอวต่ำสีเดียวกับเสื้อดูสว่างไสวเริงร่ารับยามบ่ายที่อากาศดีแสนดี แม้แดดจะแรงไปบ้างแต่ก็ไม่เป็นปัญหา เมื่อเทียบกับการที่ได้อยู่ในร่มแล้วถูกคนตัวสูงรังแกทั้งวันทั้งคืน ...จุนซูยอมตากแดดดีกว่า~
ขาเรียวสวยพาร่างเล็กๆวิ่งไปตามชายหาดอย่างเริงร่า จุนซูฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารักพลางวิ่งเล่นแกว่งตะกร้าปิกนิกกับเสื่อไปมาหาโลเคชั่นดีๆในการปักร่มปูเสื่อปิกนิค ท่ามกลางสายตาเคลิบเคลิ้มของชายหนุ่มทั่วทั้งหาดที่มองตามแทบทุกย่างก้าว ....
แม่เจ้าโว้ยยยย บ่ายนี้มีของสวยๆงามๆให้ได้กระชุ่มกระชวยแล้วคร๊าบบ บ บบ ~~
“ ฮยอกแจ ๆ ทางนี้ ~ ” ร่างเล็กโบกไม้โบกมือให้ฮยอกแจที่ถือร่มชายหาดวิ่งตามมาในสภาพร่อแร่เต็มที เมื่อถึงที่หมายแล้วจึงจัดการปักร่มพลางปูเสื่อปิกนิกกันอย่างสบายใจ... (หมดเวรหมดกรรมของตูแล้วใช่ม๊ายยยย ? T T : ฮยอก)
“ ลั่นล้า~ ทะเลสีคราม อากาศบริสุทธิ์ ~ ลมเย็นๆ ต้นมะพร้าวแสนสวย~ ” คนตัวเล็กฮัมเปนเพลงเบาๆอย่างอารมดี จะมีใครสุขเท่าคิมจุนซูในตอนนี้คงไม่มี~ ร่างเล็กเอนกายลงแผ่หลาลงบนเสื่ออย่างสบายใจ ก่อนจะกระเด้งตัวขึ้นมาอย่างนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้...
“อ๊า~ ฮยอกแจ ชั้นลืมเอาครีมกันแดดมาอ่ะ ไปซื้อให้หน่อยสิ ~”
จุนซูหันหน้าไปทำตาแป๋ว อ้อนเพื่อนรักที่เพิ่งจะหย่อนก้นลงบนเสื่อข้างๆ ทำเอาอีกฝ่ายต้องหันมาทำตาโตอย่างไม่เชื่อหู
เพราะตั้งแต่ได้เจอจุนซู เค้าก็วิ่งไปนั่นมานี่ ซื้อของประเคนตามคำสั่งของคุณนาย เพิ่งจะได้นั่งพักก็เมื่อกี้นี่เองนะ !!
“นายจะบ้ารึไงจุนซู ชั้นวิ่งไปซื้อของให้นายมาทั้งวันแล้วนะ นี่ยังจะใช้ชั้นอีกเหรอ ~”
ชายหนุ่มร้องโอดครวญ หวังให้เพื่อนตัวเล็กเห็นใจ แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเสียงและอาการอ้อนแบบคอมโบที่ทำเอาต้องใจอ่อน
“น้าาา~ ฮยอกแจน้า .. ก้อชั้นไปซ้อเองคนเดียวไม่ถูกนี่นา แล้วถ้าชั้นหลงทาง โดนจับตัวเรียกค่าไถ่จะทำยังไงล่ะ~”
จุนซูเกาะแขนเพื่อนรักทำตาวิ้งๆ อ้อนได้อย่างน่ารักน่าฟัด เรียกสายตาอิจฉาให้พุ่งมองมายังฮยอกแจจากผู้ชายทั้งหาด
“เออๆๆไปซื้อให้ก้อได้ ... อย่ามาเกาะอย่างงี้ดิ๊ เดี๋ยวคุณยูชอนมาเห็น เอาชั้นตายเลยนะนั่น ! ... ว่าแต่ ไหนว่ามากับคุณยูชอน แล้วเค้าหายไปไหนซะล่ะ” ฮยอกแจมองคนตัวเล็กที่พอได้ยินคำถามก็ผละออก แล้วยักไหล่ แถมยังทำตัวเฉไฉไม่รู้เรื่อง ... อย่างงี้มันน่าสงสัยแฮะ
“เอ้า ~ มองอยู่นั่นแหละ ไปซื้อครีมกันแดดมาได้แล้ว เร็วๆๆๆ~” จุนซูที่ทนทำเป็นหยิบนั่นหยิบนี่หลบสายตาของฮยอกแจไม่ไหว จึงโวยวายเร่งให้อีกฝ่ายลุกไปเร็วๆ เรียกค้อนวงเบ้อเร่อจากเพื่อนซี้ด้วยความหมั่นไส้
“คร๊าบๆๆ จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ คุณเพื่อนบังเกิดเกล้า !!!!”
.
.
... เผลอหน่อยเดียว ทำกันอย่างงี้เลยนะจุนซู ...
ร่างสูงที่เสียเวลากับการปลดพันธนาการที่ถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา เดินกระแทกส้นปังๆไปทั่วเกาะ พลางสอดส่ายสายตามองหา เจ้าตัวแสบที่อยากจะหนีเที่ยวจนถึงกับต้องมัดเขาไว้กับเตียง
... พลั่ก !!! ...
เพราะมัวแต่มองหาคนรักจนแทบจะเดินไม่ดูทาง ทำให้ยูชอนไม่ทันได้ระวังตัว จนเผลอเดินชนเข้ากับร่างของชายคนหนึ่งที่เพิ่งจะเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อ
“โอ๊ะ! ขอโทษครับ ... เฮ้ !! ฮยอกแจ !!! นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ !”
ร่างสูงเอ่ยอย่างตกใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทของคนรัก ที่ไม่น่าจะมาอยู่แถวนี้ได้ในเวลานี้ .. มือหนาคว้าแขนอีกฝ่ายที่ทำท่าจะชิ่งหนีไว้แน่น ด้วยลางสังหรณ์อะไรบางอย่าง เรียกอาการขวัญหนีดีฝ่อจากฮยอกแจที่หน้าซีดราวกับจะโดนเชือด
“จุนซูอยู่ที่ไหน ??”
.
.
.
“ จุนซู ! คิมจุนซู !! ” เสียงทุ้มลอดมาตามอากาศอย่างไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง เมื่อสายตาคมเห็นภาพคนรักที่กำลังโปรยเสน่ห์ใส่บรรดาหนุ่มๆที่รุมล้อมร่างเล็กอยู่ในน้ำทะเลใกล้ชายฝั่งโดยการแกล้งวักน้ำใส่แถมด้วยการยั่วยวนโดยการแกล้งปล่อยสายเสื้อกล้ามให้ตกจากไหล่เล็กเผยให้เห็นเนินอกนวลเนียนส่วนหนึ่งโผล่มาทักทายอย่างสดชื่น เรียกน้ำลายและเลือดจากหนุ่มๆที่เข้ามารุมล้อมร่างเล็กกันสลอนทันที...
ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความหึงหวงและอารมณ์โกรธที่พุ่งสูงพอๆกัน มือใหญ่กำเข้าหากันแน่นพลางรีบสาวเม้าไปยังร่างเล็กที่โดนสายตานับร้อยโลมเลียจนแทบสึก ทว่ายังคงหัวเราะคิกคักอย่างพึงพอใจ... โดยไม่ได้เฉลียวใจเลยว่ามีใครคนหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาหาด้วยอาการหึงเลือดขึ้นหน้า จะมากไปแล้วนะจุนซู !!
“ แหม... ก็ ....~ อ๊ะ !!! ยูชอน !!! ” ดวงตากลมเบิกกว้างทันทีอย่างประหลาดใจระคนตกใจ ทว่าแปลกใจได้ไม่ทันไรร่างเล็กก็ถูกกระชากตัวขึ้นเหนือน้ำแล้วถูกยูชอนแบกร่างทั้งร่างเดินฉับๆไปตามชายหาดอย่างรวดเร็วโดยไม่พูดไม่จา ...
“ ยูชอน ! จะทำอะไร !! ปล่อยเค้าลงเดี๋ยวนี้น้า ~ มันเจบบบ อื้ออ.... ” ดิ้นได้ซักพักร่างเล็กก็ถูกยูชอนเหวี่ยงลงมารับจูบที่แสนร้อนแรงดับอารมณ์โกรธทันที.... มือน้อยๆในตอนแรกที่ทุบตีร่างสูงกลับอ่อนแรงลงพลางตวัดปลายลิ้นตอบรับร่างสูงอย่างรุ่มร้อนไม่แพ้กัน.... แขนเรียวโอบรอบลำคอพลางโอบเรียวขากระหวัดรัดเอวแกร่งไว้แล้วไล้ลงบดเบียดส่วนล่างของตนกับของยูชอนอย่างยั่วเย้า....
“ อ่ะ แฮ่ก ... อื้ม ” จูบกันอย่างดูดดื่มซักพักก่อนจะผละออกมาจากกันอย่างเสียดาย จุนซูแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตนก่อนจะแลบเลียริมฝีปากของอีกฝ่ายอย่างเอาใจ ถามเสียงกระเส่าปนขันๆ...
“ หาตัวฉันเจอได้ยังไงเนี่ย.. ดูสิยูชอนหึงหน้าแดงเลย ~ คิกๆ ” หัวเราะเบาๆน่ารักเสียจนคนมองอดใจไม่ไหวก้มลงซุกไซร้ซอกคอเนียนนุ่มอย่างอดไม่ไหว กลิ่นกายของจุนซูลอยมายิ่งปลุกเร้าความต้องการร่างเล็กตรงหน้านี่เข้าไปอีกเท่าตัว.... ร่างสูงที่ยังคงตีหน้าเครียดช้อนร่างเล็กขึ้นแนบอกพลางมุ่งหน้าเดินต่อโดยที่ยังคงกอดกระหวัดนัวเนียอยู่กับจุนซูไม่ยอมหยุด ...
“ อื้มมม อืออ... ” มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แผ่นหลังบางกระทบลงแตะกับเบาะสีขาวนุ่มของเรือยอร์ชส่วนตัวของยูชอนที่ติดเครื่องรออยู่ตรงท่าเรือริมชายหาด ยูชอนผละออกมาก่อนจะส่งสายตาตำหนิร่างเล็กอย่างรุนแรง.... นี่ยังไม่หายโกรธอีกรึไงนะ ?
“ สนุกไหมละ ? หืมม์ ตัวเล็ก .... ” สุ้มเสียงเย็นเยียบหาได้มีแววหฤหรรษ์เจือปนอยู่ในน้ำเสียงไม่ทำเอาจุนซูแอบเสียวสันหลัง.... มือใหญ่จัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากร่างของจุนซูอย่างง่ายดาย ทำให้ร่างเล็กหัวเราะคิกคักพลางบิดกายอย่างยั่วยวนให้ยูชอนได้ใจอ่อนเล่น ... ยอมเหนื่อยนิดหน่อย เอาใจยูชอน ดีกว่าโดนโกรธใส่เป็นไหนๆ
ดวงตากลมใสรื้นน้ำตาจ้องมองมายังยูชอนอย่างยั่วเย้า... ร่างสูงก้มลงระดมจูบปัดป่ายริมฝีปากไปตามร่างกายนุ่มนิ่มพร้อมตีตราแสดงความเป็นเจ้าของไว้แทบทุกตารางนิ้ว ดั่งนัยว่าคนคนนี้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว...
“คราวหน้าคราวหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ จุนซูก็รู้นี่ว่าผมหึง...” คำพูดตัดพ้อทำเอาร่างเล็กยิ้มมุมปากอย่างซุกซน แขนเรียวโอบรอบลำคอเรียวอย่างเอาใจ พลางกระซิบเสียงกระเส่าริมใบหู...
“ แล้วยูชอนจะลงโทษผมแบบไหนกันน้า ..อยากรู้จัง ...” ยูชอนไม่ตอบ เพียงแต่พลิกร่างเล็กลงแนบกับเบาะนุ่มแล้วยกสะโพกอวบอิ่มของจุนซูขึ้นสูง ริมฝีปากอิ่มดูดรัดปากทางเข้าที่กระตุกตอบรับอย่างกระหาย ก่อนจะลูบไล้ทั้งฝ่ามือและร่างกายของตนแนบไปกับร่างกายแสนยั่วยวนของจุนซูอย่างเร่าร้อน ท่อนกายใหญ่ยาวสอดเข้าไปอย่างไม่มีอารัมภบทพร้อมกับขยับโยกไปเป็นจังหวะเรียกเสียงหวีดร้องอย่างพึงใจจากร่างเล็กเป็นอย่างดี ...
“ อา...อ๊าา... ดี ..... ฮ๊าา อา ดี ยูชอน .... อ๊ะ อ๊า...” ยูชอนขมวดคิ้วด้วยความพึงใจจากแรงตอดรัดอย่างเร่งเร้าจากภายในกายของจุนซู กระดกสะโพกโยกเข้าโยกออกอย่างเมามันส์ จุนซูร้องครางอย่างพึงใจเมื่อจังหวะการโยกของยูชอนเริ่มถี่รัวและเพิ่มความร้อนแรงขึ้นทุกที ดวงตาปรือด้วยความสุขสมพร้อมทั้งยักย้ายส่ายสะโพกประสานกับจังหวะของยูชอนอย่างหฤหรรษ์ ....
“ อืออออ อืมมมมม ..... อา ... จุนซู .. .. ”
“ อ๊า.. อ๊าาาาาา....”
.
.
.
“แม่ฮะ !! ~ ทำไมวันนี้คลื่นแรงจังเลยอ่าคับ”
เด็กชายตัวน้อยที่เล่นก่อกองทรายอยู่ริมชายหาดติดกับท่าเรือบ่นเสียงดังกับยูจู คุณแม่ยังสาวที่กำลังนอนอาบแดดอยู่ใกล้ๆ
ระลอกคลื่นขนาดย่อมๆที่พัดกระทบฝั่งรุนแรงและต่อเนื่องอย่างผิดสังเกต เรียกให้หญิงสาวต้องลุกขึ้นมาดูอย่างแปลกใจ
แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรออกมานั้น เสียงร้องอย่างตกใจของลูกน้อยที่ดังขึ้นมาอีกครั้ง ต้องทำให้เธอเหลียวมองตาม
“แม่ฮะ!! เรือลำนั้นสั่นด้วยแหละ !!~”
มือน้อยชี้ไปยังเรือเล็กลำหนึ่งที่กำลังแล่นออกไปไม่ไกลนัก .. เสากระโดงและตัวเรือที่ดูจะสั่นสะเทือนโคลงเคลงจนดูเหมือนจะล่มนั่น สร้างความตื่นตะหนกให้กับหญิงสาวที่พาลคิดไปไกลว่า นี่อาจจะกำลังเริ่มต้นเกิดเหตุการณ์สึนามิ
อันเป็นที่สะเทือนขวัญไปทั่วโลก
ยูจูหวีดร้องออกมาเสียงดังลั่น พลางลุกขึ้นหอบข้าวของรวมไปถึงลูกน้อยที่ยืนงงอยู่
ก่อนจะวิ่งหน้าตั้งด้วยสปีดอย่างเร็วที่สุด ตรงไปยังหอเตือนภัยสึนามิที่อยู่ใกล้ๆ
... และหลังจากนั้นไม่นาน เสียงออดเตือนภัยสึนามิและประกาศสภาวะฉุกเฉินก็ได้ดังลั่นขึ้นทั่วเกาะ
พร้อมๆกับที่ผู้คนนับร้อยวิ่งหอบข้าวของหนีตายไปยังยอดเขาสูงอย่างสับสนอลหม่าน ...
... เว้นก็แต่เพียง คนสองคนในเรือไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ ...
“อืออ... ได้ยินเสียงอะไรรึเปล่ายูชอน”
คนตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่ใต้ร่างอีกฝ่าย เอ่ยถามคนรัก เมื่อได้ยินเสียงดังแว่วๆมาจากเกาะที่พวกเขาเพิ่งจากมา
“ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย ... ผมได้ยินแต่เสียงหัวใจของจุนซู”
ร่างสูงตอบหน้าตายพลางซุกหน้าลงกับแผ่นอกเนียน จูบย้ำซ้ำรอยเดิมอย่างเพลิดเพลิน
เรียกอารมณ์หมั่นไส้จากร่างเล็กจนต้องยกมือขึ้นฟาดผัวะไปที่ไหล่แกร่งแรงๆซักที
“คนบ้า!! .... นี่ ~ พอได้แล้วนะยูชอน ชั้นไม่มีแรงแล้วนะ จะทำไปถึงไหนกัน”
จุนซูร้องโวยวายเมื่อรู้สึกได้ว่ากำลังจะถูกรุกอีกครั้ง เพราะคนตัวโตกว่าเริ่มจะซุกไซร้ลูบคลำลึกไปถึงไหนต่อไหน
“จุนซูไม่มีแรงก็นอนเฉยๆสิครับ เดี๋ยวผมทำเอง”
ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะประกบจูบลงกับกลีบปากบางเพื่อหยุดยั้งเสียงประท้วงให้กลายเป็นเสียงครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ
พร้อมๆกับแรงสั่นสะเทือนจากเรือลำน้อย สร้างระลอกคลื่นกระทบฝั่ง สร้างความตื่นตระหนกในผู้คนบนเกาะอีกครั้ง
.
.
จบเถอะ !!!
.
.
ENDING TALK
sinssth ‘s ,, โอ๊ยยย ขำ (กุมขมับอย่างอ่อนใจ) ขำสองแม่ลูก เปนเรื่องใหญ่กันเลยทีเดียว
ทำไปได้เนอะคนเรา 55 ปารกเรื่องนี้อย่างหื่นเลย(กอดน้องซะยังกะจะไม่มีพรุ่งนี้-“-)
คงจะสมใจคุณผู้อ่าน (รวมไปถึงผู้ใหญ่หื่นๆบางคนแถวนี้ อุอุ) กันบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ
ถ้าไม่หื่นก็ขออภัย แรงงานเด็กแผนกแต่งเรททำได้เท่านี้จิงๆค่ะ T T
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณพี่โปที่ได้มาร่วมยูเนี่ยนงานเขียนกันอีกครั้งน้าก๊าบ ~
Fz*Talk :
ถามว่า มาทะเลห้าวัน น้องได้เหยียบน้ำทะเลกี่นาที !! 555
ปาร์กมันหื่นเนอะ -*- แถมยังจบด้วยมุขแป้กๆเหมือนเคย เป็นการรักษาคอนเซปต์ อิอิ
หวังว่าคงจะชอบกันนะคับผม ... ขอบคุณน้องมีนมากๆ สำหรับบทบรรยายสุดหื่น 555
หลังจากเรื่องนี้ขอหายตัวไปนานเลยนะคับ
ขออนุญาตดองทุกเรื่องอย่างเป็นทางการเลยแล้วกัน (จากที่เคยดองมาตลอดแบบไม่เปนทางการ 55)
เพราะว่าไม่มีเวลาว่างแล้วจริงๆ คราวนี้คอขาดบาดตายจริงๆ
เพราะเทอมนี้ต้องส่งโปรเจกจบแบบไฟนอลแล้ว แถมยังต้องเร่งทำเรื่องฝึกงานอีก
คงไม่มีเวลามานั่งบิ้วอารมณ์เป็นวันๆเพื่อแต่งฟิกเหมือนตอนปิดเทอมแน่ๆ TT^TT
ตอนนี้ก็กำลังเร่งปั่นโปรเจคลับกับสมาชิก loef(?) ที่จะเปิดตัวในเร็วๆนี้เป็นการทิ้งทวนนะคับ
เมื่อถึงเวลานั้นก็สนับสนุนกันด้วยนะค้าบผม ทุกคนต้องชอบกันแน่ๆ รับรองเลย
สำหรับหนังสือ something as sweetest ขอบคุณทุกคนที่ช่วยสนับสนุนมากๆคับ
กล่องคอมเม้นต์แปะไว้ในบลอกน้า ไปโพสกันได้เลย
ส่วนคนที่โอนไม่ทันก็หาซื้อได้ที่ร้านมดดำนะคับ หรือว่าจะสั่งกับผมโดยตรงก็ได้ ยังไงก็เมลล์มาละกันเนอะ
LINK กล่องคอมเม้น +รายละเอียดสำหรับคนโอนไม่ทัน
By ... Fz*FunkyBoyZ & sinssth
เริ่มแต่ง 2007/Feb/22 --- แต่งจบ 2008/June/16 (กร๊ากกก)
** ใครมีคลิปนี้แบบเต็มๆ PM มาบอกด่วน 555 **
Fz*Talk : มาแล้วคับ SF เอนซีเรื่องที่สามของผม สปอยไว้นานชาติเสด เป็นปีเลยทีเดียว
มันก็เป็นจุนซูกับปาร์กคาแรกเตอร์เดียวกับ SF NC สองเรื่องที่เคยเขียนไปนะคับ (เด๋วแปะลิงค์ไว้ข้างล่าง)
แต่สุดท้ายก็แต่งจนจบแหละน้า 555 ให้อภัยกันด้วยนะคับผม TT^TT~
ที่จริงมันคิดพลอตเรื่อง โครงเรื่อง คิดฉากไว้ทุกอย่างแล้ว แต่ .... เขียนเอนซี บรรยายเอนซีไม่ได้ 555
แล้วพอดีมีเด็กแถวนี้จิกทวง ก็เลยเสนอให้น้องมีนเขียนบรรยายช่วงที่เป็นฉาก NC ให้ซะเลย
ก็ออกมาหื่นอย่างที่เหนนี่ล่ะคับ 555 หวังว่าจะชอบกันน้า ~
sinssth ‘s : ดีใจจังที่ได้ร่วมงานเขียนกะป๋าอีกครั้ง T^T (เว่อได้อีก) คราวนี้เปนเรื่อง Summer Beat
ที่เคยอยากอ่านฉบับเต็มมากๆ เมื่อนานมาแล้ว (ซักสามชาติเศษได้ 5555555 + )
ก็อุส่าห์รอให้ป๋ามาต่อให้จบซักที (คือมันค้างค่ะเพ่ ! ) และในที่สุดก็มีโอกาสได้อ่านต่อจนจบ
ถึงแม้ว่าเรื่องนี้ป๋าไม่ได้แต่งเองหมดแต่ก็แทบทุกฉากก็มีป๋าบงการอยู่เบื้องหลัง ก๊ากกก ๆๆ
(ใครว่าฟังกี้บอยไม่หื่นคะพี่น้องง? 55) ยังไงก็ขอให้สนุกกะการอ่านน้าค้า~
- ขอพลังหื่นจงสถิตอยู่กับท่าน -
----------------------------
LINK SF NC 2 เรื่องที่แล้ว
IN THE CAR >>> http://funkyboyz.exteen.com/20061103/in-the-car-nc-17
SEX PHONE >>> http://funkyboyz.exteen.com/20061107/sex-phone-micxiah-nc-17
------------------------------------------
Summer Beat !!!!!!!!!!
.
.
“ซ่า...ซ่า...”
จุนซูในชุดเสื้อเชิ้ตขาวยาวจนเกือบมองไม่เห็นบ๊อกเซอร์ที่ใส่อยู่ข้างใน นั่งอยู่บนเตียงด้วยสีหน้ากังวลใจ
สายตาเรียวจ้องไปยังประตูห้องน้ำที่มีเสียงน้ำไหลดังออกมาเรื่อยๆ
.....จะบอกยูชอนยังไงดีน้าาา.....
เจ้าตัวเล็กถอนหายใจเฮือกก่อนจะทิ้งตัวลงนอนกลิ้งไปมากับเตียงนุ่ม
พร้อมๆกับที่เสียงน้ำหยุดไหลและชายร่างสูงโปร่งเดินออกมาจากห้องน้ำพอดี
ปาร์คยูชอนในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวที่มัดเอวไว้หลวมๆเดินพลางคลี่ผ้าขนหนูผืนเล็กซับหยดน้ำที่เกาะอยู่ตามร่างกาย
ดวงตาคมเหลือบมองไปยังร่างเล็กที่นอนกลิ้งไปมาบนเตียงโดยที่ไม่รุ้ว่าร่างสูงออกมาจากห้องน้ำแล้ว
ต้นขาขาวเนียนโผล่พ้นชายกางเกงออกมา จากการกลิ้งไปมาของร่างเล็กที่กำลังจมอยู่กับความคิดตัวเอง
โดยที่ไม่รู้เลยว่า มันทำให้คนมองใจเต้นขนาดไหน...
..ฟุ่บ!!..
"อ๊ะ!!~" เสียงเล็กร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อจู่ๆร่างของใครคนหนึ่งทิ้งตัวลงบนตัวของเขา
"คิดอะไรอยู่หืมส์.." เสียงทุ้มกระซิบลงที่ข้างหูพร้อมๆกับที่ใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้กับลำคอขาวเบาๆ
"อ๋า!~ยูชอนเช็ดตัวก่อนสิ~~"
ร่างเล็กดิ้นขลุกขลัก เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นจากหยาดน้ำที่เกาะอยู่บนร่างกายของอีกฝ่าย
...ถึงจะเป็นหน้าร้อนก็เหอะ แต่ในห้องแอร์แบบนี้ มันหนาวน้า ยูชอน~~...
"จุนซูจะได้หายร้อนไง..ไม่ดีเหรอ หืมส์"
ร่างสูงพูดแกมหยอก พลางซุกไซร้กอดรัดฟัดเหวี่ยงคนตัวเล็กด้วยความหมั่นเขี้ยว
"ฮะ..ฮะ..ฮะ...พอแล้ว~~ยูชอน~~ม่ายเอาแล้ว~~ฮะ ฮะ"
ร่างเล็กหัวเราะไม่หยุดเมื่ออีกฝ่ายเปลี่ยนจากการซุกไซร้มาจั๊กจี้ที่เอว
ยูชอนเมื่อเห็นอีกฝ่ายหัวเราะฝ่ายจะขาดใจก็หยุด
เพราะกลัวจุนซูจะเหนื่อยซะก่อน ที่จะได้ทำอะไรๆในคืนนี้ (???)
ร่างเล็กหอบหายใจแฮ่กๆ ใบหน้าหวานยังแดงก่ำ เป็นผลจากการหัวเราะเมื่อซักครู่
ดวงตาเรียวเหลือบไปยังอีกฝ่าย ที่เปลี่ยนมานอนตัวจ้องหน้าของตัวเค้าเองอยู่ข้างๆด้วยแววตาอ่อนโยน
....อารมณ์ดีแบบนี้ น่าจะขอได้แหละน่า ~~...
"ยูชอน~~~" คนตัวเล็กเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงอ่อนเสียงหวาน
พลางเขยิบเข้าไปกระแซะนอนพิงแขนแกร่งที่โอบกลับมาแบบอัตโนมัติ
ร่างสูงหันไปตามเสียงเรียกหวานๆ ก็พบเข้ากับใบหน้าของอีกฝ่ายที่มองมาด้วยสายตาอ้อนๆ
"มาอ้อนแบบนี้ จะขออะไรหืมส์.."
ชายหนุ่มโน้มตัวลงไปกดจมูกลงเบาๆกับแก้มใส พลางคลี่ยิ้มบางๆ
ร่างเล็กเมื่อเห็นอีกฝ่ายทำท่าทางใจดีแบบนั้นก็ยิ้มอย่างดีใจ
จึงรีบกระแซะเข้าไปใกล้อีกพลางเอื้อมแขนบางกอดร่างสูงไว้แน่น...
"คือว่า..วันพรุ่งนี้..ชั้นขอไปเที่ยวทะเลกับฮยอคแจได้ม้าาา..."
"....."
"ก้อ..พรุ่งนี้พวกฮยอคแจจะไปเที่ยวทะเลกัน....
...ชั้นก็อยากไปด้วยนี่นา...วันๆอยุ่แต่ในบ้านน่าเบื่อจะตาย.."
ร่างเล็กเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปก็เริ่มออกอาการงอแง ใบหน้าหวานเริ่มงอเง้าด้วยความเอาแต่ใจ
"ก็ไม่ได้บอกว่า จะไม่ให้ไปซักหน่อย...ทำหน้างอทำไม หืมส์"
ร่างสูงที่เงียบไปซักพัก คลี่ยิ้มบางๆให้คนตัวเล็ก พลางเอามือบีบจมูกเด็กเอาแต่ใจเบาๆ
"ยูชอนจะให้ชั้นไปจิงๆน่ะเหรอ~~" คนตัวเล็กทำตาปิ๊งปั๊งด้วยแววตามีความหวัง
"แต่จุนซูจะต้องทำให้ผมพอใจก่อนนะ..ผมถึงจะอนุญาต.."
ร่างสูงทำหน้าเจ้าเล่ห์ พลางเอามือปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าของอีกฝ่ายออก
"แล้วจะให้ทำอะไรล่ะ~" ร่างเล็กทำหน้างง
แต่ซักพักก็เข้าใจ เมื่อร่างสูงดันตัวเขาให้ขึ้นไปนั่งคร่อมบนท่อนล่างของตัวเอง
จุนซูเริ่มจะหน้าขึ้นสีด้วยความเขิน เมื่อสัมผัสได้ถึงแกนกลางลำตัวของอีกฝ่ายที่ถูกร่างของเค้าคร่อมอยู่
ยูชอนที่ยังอยู่ในชุดคลุมอาบน้ำจ้องมองมายังร่างเล็กด้วยสายตาเจ้าเล่ห์
"พร้อมรึยังครับ คนสวย.."
รอยยิ้มเล็กผุดขึ้นที่มุมปากชมพูอ่อนนุ่ม เมื่อคนตัวเล็กรับรู้ความต้องการของอีกฝ่าย จุนซูก้อพร้อมจะสนองให้
เพื่อผลประโยชน์ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต
สองแขนเรียวไต่ไปตามไหล่กว้างอย่างเชื่องช้าและเย้ายวน ผิวเนียนนุ่มแนบสนิทไปกับผิวกายชุ่มน้ำก่อนจะสอดเข้าไปโอบรอบลำคอร่างสูง ปลายนิ้วข้างหนึ่งของจุนซูลูบไล้ไปตามลำคอยูชอนก่อนจะเอียงใบหน้าเล็กๆให้ริมฝีปากคลอเคลียใบหูก่อนจะปัดป่ายริมฝีปากไปตามโครงหน้าด้านข้างของยูชอนอย่างยั่วเย้า เพียงไม่นานริมฝีปากเล็กก็วกเข้ามาไถไปตามแก้มนุ่ม ก่อนจะอ้าปากกัดริมฝีปากล่างของยูชอนเบาๆ
.
“ อะ อื้ม แผล็บ....” ลิ้นเล็กกว่าเลื้อยออกมาดูดรัดริมฝีปากล่างของยูชอนอย่างเอาแต่ใจ พร้อมกับที่ริมฝีปากนุ่มบดเบียดคลึงเคล้าเรียวปากอวบอิ่มร่วมกันไปเป็นจังหวะ ยูชอนลากลิ้นออกมากอดรัดเรียวลิ้นซุกซนของร่างเล็กที่เอาแต่รังแกริมฝีปากล่างของเขาไม่หยุดอย่างไม่มีใครยอมใคร มือใหญ่ลูบไล้เรียวขาเนียนระบายความอยากก่อนจะไต่ไล้ขึ้นมาจนถึงโคนขาทำเอาชายเสื้อและขากางเกงบอกเซอร์ตัวบางเลิกขึ้นมาเผยให้เห็นผิวเนื้อนวลเนียนของร่างเล็ก ในขณะที่นิ้วเรียวที่โอบรอบลำคอร่างสูงเกี่ยวคอเสื้อคลุมอาบน้ำลงมาจนสุดช่วงตัว...
“ ถอดออกเร็วๆเถอะ ผมอยากเห็นจุนซูของผมเปลือยจนทนแทบไม่ไหวแล้ว .... ” ยูชอนครางในขณะที่มัวเมากับการแลกลิ้นที่เผ็ดร้อนกับร่างเล็ก กลิ่นกายเย้ายวนของจุนซูบวกกับสัมผัสนุ่มนิ่มจากกายเล็กที่บดเบียดไปมาอยู่บนตัวเขาทำเอายูชอนแทบคลั่ง... จุนซูตาปรอยด้วยความเขินอายจากประโยคร้อนแรงที่ยูชอนกระซิบพรอดออกมาเบาๆ น้ำเสียงทุ้มรื่นหูนั่นร้อนแรงเสียจนคนฟังขนลุกซู่.....ดวงตากลมใสรื้นน้ำตาด้วยความอยากที่ถูกปลุกขึ้นมาเรื่อยๆ...
“ ยูชอนบ้า ~ ” กระซิบเสียงกระเส่าก่อนจะเลื่อนกายออกจากริมฝีปากอิ่มตึง ตามมุมปากและเรียวปากแดงฉ่ำไปด้วยคราบน้ำสีใสดูแวววาว จุนซูปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตนออกทีละเม็ดๆ ร่างสูงซุกไซร้ปลายจมูกไปตามซอกคอนุ่มเนียนแล้วไถไล้ลงมาตามมือเล็กที่ปลดประดุมเสื้อออกจนคนตัวเล็กต้องครางออกมาระบายอารมณ์วาบหวิว มือใหญ่อีกข้างถอดเสื้อเชิ้ตของจุนซูลงตามอย่างรู้งาน ริมฝีปากอิ่มระดมจูบไซร้ไปตามผิวเนียนนุ่มอย่างมัวเมา ลุ่มหลงกับกลิ่นกายและความหอมละมุนของจุนซูจนประสาทสัมผัสทุกอย่างรับรู้เพียงตัวเขาและจุนซูเพียงสองคนเท่านั้น...
ความเสียวซ่านที่รุมเร้ากระตุ้นให้ยอดอกอิ่มตูมชูชันขึ้นท้าทายสายตาร่างสูงถูกเรียวลิ้นอุ่นร้อนดูดดึงอย่างกระหายสลับกับบีบคลึงอีกข้างกระตุ้นปลายประสาทสัมผัสให้เร่าร้อนกว่าเก่า จุนซูแอ่นร่างกายขึ้นตามอารมณ์เสียวกระสัน ครางเสียงสั่นอย่างพอใจ พลางสอดนิ้วเข้าไปขยุ้มกลุ่มผมหนาอย่างวาบหวิว
“ ฮ้า... อืออ.. ดูดแรงๆหน่อยยูชอน อะอื้ม .. อาา..”
ยูชอนตวัดปลายลิ้นอย่างเชี่ยวชาญจนร่างเล็กครางไม่เป็นภาษา เสื้อตัวบางถูกสะบัดทิ้งออกจากร่างสวยอย่างไม่ใยดี พร้อมๆกับบ็อกเซอร์ที่หลุดออกไปตามทำให้ตอนนี้ยูชอนสามารถเชยชมเรือนร่างเปลือยของจุนซูได้ชัดเจนเต็มๆตา...
“ อาา... จุนซูของผมน่ารักเซ็กซี่เกินไปแล้วนะ ..... ” เสียงทุ้มคราง หลังจากที่ละออกมาจากยอดอกบวมอิ่มนุ่มลิ้นของคนรัก ไล้สายตาโลมเลียไปทั่วร่างกายของคนรัก ... ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าร้อนฉ่า ริมฝีปากบวมแดงแวววาวอิ่มบวม ดวงตาฉ่ำเยิ้มด้วยความต้องการระคนเรียกร้องไปในตัว... ทุกส่วนของร่างกายเล็กๆนี้กำลังสั่นเร่าไปด้วยความต้องการ ...พอๆกับคลื่นอารมณ์เสียวสะท้านที่พุ่งลงมาขมวดที่ส่วนกลางลำตัวของยูชอนอย่างรวดเร็ว. “ ยูชอน.... ชั้น... ”
พูดได้เพียงแค่นั้นก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงมาที่ส่วนกลางลำตัวของยูชอนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แท่งใหญ่ยาวกำลังขยายขนาดขึ้นเรื่อยๆต่อหน้าต่อตาจุนซู ดวงตากลมมองมันด้วยความกระหายอยากจนแทบจะร้องไห้ อารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้นมาในรอบนี้ท่าทางจะรุนแรงกว่าหลายครั้งที่แล้วๆมา ... เพราะอะไรกันนะ .... “อา... จุนซู อมสิ อมเข้าไป .... ” เมื่อเห็นคนรักเอาแต่นิ่งค้างตาปรอยอยู่อย่างนั้นเป็นยูชอนที่ทนไม่ไหวเสียเองมากกว่า.. อารมณ์ที่รุมเร้าเข้ามาขมวดอยู่ที่กลางลำตัวเพียงแค่เห็นใบหน้าของจุนซูทำเอาเขาแทบคลั่งตาย...
จุนซูทำตามคำสั่งของยูชอนอย่างว่าง่ายด้วยการไล้ใบหน้าไปตามแกนยาวนั่นก่อนจะ อ้าปากออกรูดแกนยาวของยู
ชอนเข้าไปในปาก “ อ้า ... จุนซู... ” ยูชอนสะดุ้งก่อนจะปล่อยให้จุนซูได้เล่นสนุกกับแกนกายของตนเองด้วยการรูดไล้ขึ้นลง จุนซูตัวสั่นสะท้านด้วยความยินดีและพอใจกับสิ่งที่อยู่ในปากสวยตอนนี้มากมายจนต้องอมเข้าไปจนลึกกว่าเดิม ดูดดื่มท่อนเนื้อที่คับอยู่เต็มปากพลางโยกศรีษะปลุกเร้าร่างสูงสวนกับการกระดกสะโพกรับกับจังหวะนั้นเป็นระยะๆของยูชอน ยูชอนครางต่ำในลำคออย่างบ้าคลั่งเมื่อความรู้สึกกระสันซ่านที่ประดังเข้ามาในกายอย่างร้อนแรงไม่หยุด จุนซูดูสนุกสนานกับการปรนเปรอแกนยาวนั่นถูกคลื่นอารมณ์โหมกระหน่ำอย่างรุนแรง.. ทนไม่ไหวจนต้องผละออกมา... หอบหายใจได้ไม่นานก็ถูกมือใหญ่คว้าเอวบางเข้าไปรับจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหาของยูชอนเต็มที่...
“ อื้มมม อ๊ะ อื้ออ ... ” สองแขนกอดรัดแผ่นหลังชื้นเหงื่อของร่างสูงในขณะที่ยังคงสอดพันลิ้นเล็กสู้กับยูชอนอยู่ไม่ห่าง
ยูชอนพรมจูบไปตามร่างกายของจุนซูอย่างลุ่มหลงก่อนจะจับร่างเล็กคว่ำหน้าลงกับที่นอน.. มือใหญ่ฟ่อนเฟ้นไปตามสันหลังแอ่นโค้งจนมาถึงเนินเนื้ออวบตึงท้ายสะโพกของจุนซู วาดนิ้วยาวเรียวแยกเนื้อเนียนออกจากกันพลางฝังปลายลิ้นลงไปกดกระชากทลายผนังบางๆภายในช่องคับแคบอ่อนนุ่มนั้นไปทีละชั้นๆ ปลายลิ้นร้อนๆแตะหยอกเย้ากับเนื้ออ่อนจนเจ้าของร่างที่กำลังถูกรังแกต้องแอ่นสะโพกขึ้นด้วยความพึงใจปนเสียวซ่าน ....
“ อ ย่ าเล่นอย่างนั้นซี่ ... อ๊า.. อ๊าา....” ร่อนสะโพกรับจังหวะการสอดใส่ของนิ้วเรียวที่เพิ่งสอดใส่เข้ามาอย่างกระสัน . ยูชอนเปลี่ยนจากใช้ปากมาเป็นนิ้วที่แทรกเข้าไปบดขยี้จุดกระสันของจุนซูข้างในอย่างเอาใจ ร่างสูงยิ้มมุมปากอย่างพึงใจในขณะที่สายตาก็ยังคงจับจ้องร่างเปลือยเปล่าที่เต้นเร่าบิดส่ายไปมาดูพลิ้วไหวราวผีเสื้อของคนตรงหน้า... “ อา อา...อืมมม ตรงนั้น .... ย้ำอีก... อ๊างง.. ~ .” เสียงหวานครางสั่งในสิ่งที่ตนต้องการแม้สติจะไม่ค่อยอยู่กับตัวเท่าไหร่นัก ยูชอนยิ่งยิ้มอย่างนึกสนุกมากกว่าเดิม...มือเรียวถอดถอนออกจากช่องร้อนที่กระตุกบีบรัดเข้าหากันอย่างกระหาย จุนซูร้องเสียงหลง....
“ อ๊าา า ... อา . ..... อย่าเพิ่ อะ อ๊า.. ง เอ า ..ออก ซี่ ... ....”
“ ผมเพิ่งนึกขึ้นได้... ว่าคืนนี้ต้องเป็นจุนซูไม่ใช่เหรอที่ต้องบริการผมน่ะ ~ หืมม์ ~ ” กระซิบก่อนงับริมหูเนียนเล่นๆพลางลากปลายลิ้นหยอกเย้าทำเอาคนตัวเล็กวาบหวิวไปทั้งร่าง เลือดสูบฉีดไปทั่วใบหน้าหวานๆอย่างน่ารัก ชายสายตามองยูชอนอย่างซุกซนปนยั่วยวนไปในตัว..
“ นั่นซีน้า ~ ” ว่าพลางแนบร่างชื้นเหงื่อหอมๆเสียดสีไปตามร่างกายสมส่วนของยูชอนอย่างเย้ายวน พลิ้วสะโพกบดเบียดไปตามหน้าท้องแกร่ง ผละลงมาจุมพิตลงบนส่วนหัวของท่อนกายใหญ่ยาวที่พร้อมรับศึกของคนใต้ร่างอีกครั้งก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าใบหน้าเจ้าเล่ห์ของยูชอนมาจูบเล็มเบาๆพร้อมกับที่อ้าขาลงซ้อนทาบทับรวมแกนกายของร่างสูงเข้าไปฝังอยู่ในร่างอย่างรวดเร็วไม่พูดพร่ำทำเพลง จุนซูกัดริมฝีปากล่างด้วยความพึงพอใจกับขนาดความร้อนแรงของยูชอนที่เข้ามาเติมเต็มความคับแคบในร่างอย่างแนบสนิท ร่างเล็กพยายามส่ายสะโพกลงให้แกนยาวเข้าไปให้ลึกสุด ผนังด้านในกระตุกตัวบีบรัดยูชอนอย่างคุ้นเคยเรียกรอยยิ้มพึงใจจากยูชอนได้เป็นอย่างดี
“อาาาา.... อา ดี อย่างงั้น ” ครางต่ำในลำคออย่างคนเหนือกว่าทั้งๆที่เรียวปากยังคงคลอเคลียอยู่ตามซอกคอเนียน มือเรียวลูบไล้ตามเส้นโค้งแอ่นของเอวพลางกระดกสะโพกของตนให้เข้าไปในตัวจุนซูเป็นจังหวะเล่นๆ เป็นเชิงให้จุนซูรีบขยับ.. ร่างเล็กหัวเราะเบาๆอย่างรู้ทันก่อนจะเริ่มขยับสะโพกขึ้นลงทาบทับหน้าตักยูชอนเป็นจังหวะ ความใหญ่โตของยูชอนทำเอาคนตัวเล็กสั่นไปทั้งกายด้วยความต้องการ “ อ๊า.. อาา... มันน วันนี้มัน ใหญ่ดีจังเลย.... อ๊า ยูชอ น... ”
“ อืมมมม .. จุน..ซู ...... ” ยูชอนหอบ ... ร่างเล็กบนตัวเขายกสะโพกขึ้นลงบดเบียดสะโพกที่คับเต็มไปด้วยแกนยาวของเขาเป็นจังหวะที่เริ่มจะร้อนแรงขึ้นทุกที... กายบอบบางของจุนซูพลิ้วไหวล้อแสงไฟภายในห้องดูสวยงามราวผีเสื้อตัวน้อยๆ ทว่ากลับร้อนเร่ายามที่ควงสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะที่รุนแรงตอบสนองความกระสันที่อัดแน่นอยู่ภายในกาย... ช่องทางเล็กๆกลืนกิน ..ตอดรัดแนบแน่นซ้ำยังดูดกลืนความเป็นชายเข้าไปลึกสุดจนยูชอนต้องร้องครางออกมาอย่างสุขสมราวกับควบคุมตัวเองไม่ได้ ...จนต้องกระดกสะโพกร่วมจังหวะรักที่จุนซูกำลังควบคุมอยู่ไปด้วยกันอย่างบ้าคลั่ง....
“ อ๊า..จุนซู....โอออ อืมมมม. .... ที่รักกกก อาาาา...! . ”
“ ยูชอ น. .... อ๊า. .. ” จุนซูขย่มพลางพลิ้วสะโพกและร่างกายเสียดสีกับยูชอนที่เคลื่อนกายประสานกับเขาอย่างไร้สติ ดวงตาหวานฉ่ำรื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความพึงใจและความต้องการที่อัดแน่นอยู่ภายในกาย ... ยามที่ท่อนกายใหญ่ยาวในกายถูกดูดเข้ามาแล้วบดขยี้ลงบนจุดกระสันมันถึงใจจนจนซูกระสันซ่านไปทั้งกาย ร่างเล็กขยุ้มเส้นผมชื้นเหงื่อของยูชอนกระชากขึ้นมารับจูบของตนเพื่อระบายความกระสัน....ปัดป่ายเรียวลิ้นกระหวัดรัดกันอยู่อย่างนั้นจนพอใจแล้วต้องครางเสียงหลงทันทีที่ร่างสูงพลิกกายของเขาลงบนที่นอน..
“อ๊ะ ... ยู ช อน . ... อ๊าาา อ๊า.. ” ร่างสูงใช้มือยกขาเรียวพาดขึ้นสูงก่อนจะกระแทกกายเข้าไปให้ลึกกว่าเก่า จุนซูแอ่นสะโพกขึ้นเกร็งจิกปลายเท้ากับที่นอนด้วยความเสียวซ่าน... เรียวปากชุ่มฉ่ำอ้าค้างร้องครางแทบสติหลุดพลางพร่ำเพ้ออย่างไร้สติไม่ต่างจากร่างสูง .... “ ยูชอนน ยูชอน..อา ยูชอน ... ยูชอน.... อ๊า อีก อ๊า ยูชอน ยูชอน . . . .~ ” ยูชอนครางในลำคออย่างบ้าคลั่งปนพึงใจเมื่อได้ยินจุนซูครางเป็นชื่อของเขา.. สะโพกแกร่งสอดลึกเข้าออกบดขยี้จุดกระสันภายในมากกว่าเก่าพลางถ่างขาจุนซูออกกว้างขึ้นกว่าเก่า...
“ จุนซู อา จุนซู จุนซู จุนซู . .. .. อา อืมมมม จุน..ซู ” ยูชอนครางเสียงสั่นเมื่อร่างของทั้งคู่สอดประสานจังหวะการร่วมรักไปด้วยกันอย่างเร่าร้อน ปัดป่ายร่างกายเกี้ยวพันกันราวกับจะหลอมรวมเป็นคนๆเดียวกัน ภาพทุกอย่างในสายตาของทั้งคู่ดูขาวโพลนเมื่อขีดสุดของอารมณ์พุ่งทะยานขึ้นสูงสุด จุนซูกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับที่ยูชอนร้องครางราวกับคนไร้สติ...
“ อ้าาา า าา าาา .... !!!~ ”
“อ๊าาาา า ~~!!! ”
ทั้งคู่เกร็งร่างก่อนจะปลดปล่อยความใคร่ออกมาจนหมด หลับตาซึมซับอารมณ์สุดยอดไว้ครู่ใหญ่ก่อนจะกอดก่ายกันไปมาและเข้าสู่ห้วงนิทราไปในที่สุด
.
.
.
“เดี๋ยวยกไปไว้ท้ายรถเลยนะ แล้วก็เข้ามาเอากระเป๋าอีกใบที่ห้องชั้นด้วย”
“เอาครีมกันแดดที่อยู่บนโต๊ะเครื่องแป้งใส่กระเป๋าจุนซูไปด้วยนะ”
“เอาชุดว่ายน้ำของคุณจุนซูไปด้วยมั้ยคะ”
“อ่ะ..ไม่ต้อง”
เสียงเอะอะของผู้คนมากมายจากภายนอกที่ดังเข้ามา
ทำให้ร่างเล็กที่กำลังหลับใหลด้วยความเหนื่อยอ่อนต้องตื่นขึ้นมา พร้อมๆกับที่ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้องพอดี
“อ้าว ตื่นแล้วเหรอจุนซู ทำไมไม่นอนต่อล่ะหืมส์”
ยูชอนเดินเข้าไปนั่งข้างคนตัวเล็กที่นั่งบิดขี้เกียจไปมาอยู่บนเตียงอย่างน่ารัก
“จะนอนเข้าไปได้ยังไงล่ะ เสียงดังหนวกหูจะตาย โวยวายอะไรกันนักหนา~”
คนตัวเล็กที่กำลังหงุดหงิดเพราะนอนไม่พอ บ่นเสียงกระเง้ากระงอด เรียกรอยยิ้มกว้างจากร่างสูงด้วยความเอ็นดู
“ก็กำลังเตรียมกระเป๋าให้จุนซูไปเที่ยวทะเลไง”
ดวงตาเรียวเล็กเบิกกว้างอย่างตื่นเต้นดีใจ จุนซูโถมเข้ากอดอีกฝ่าย พลางคลี่ยิ้มกว้าง
“จริงน่ะ!!~ ยูชอนใจดีที่สุดเลย~ ร้ากยูชอนที่ซู้ดดดด ~”
ร่างเล็กก้มลงหอมแก้มคนรักซ้ายทีขวาทีด้วยความดีใจสุดขีด
ยูชอนหัวเราะเบาๆ พลางดึงร่างเล็กที่กำลังระดมหอมแก้มเขาไปมาจนแทบช้ำ ให้ถอยออกมาเล็กน้อยเพื่อสบตา
“ถ้างั้นก็รีบไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วล่ะ ผมให้คนจัดกระเป๋าไว้ให้หมดแล้ว”
จุนซูคลี่ยิ้มอย่างดีใจ ก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักเหมือนเด็กๆ แล้วทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำไป
แต่ก็หันกลับมาเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้ จนร่างสูงต้องถาม “ทำไมยังไม่อาบน้ำอีก ลืมอะไรเหรอ”
“ชั้นยังไม่ได้โทรบอกฮยอกแจเลย เดี๋ยวหมอนั่นออกไปก่อน แล้วไม่รอชั้นจะทำยังไง”
มือเล็กเตรียมจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทรเพื่อนรัก แต่ร่างสูงจับเอาไว้ซะก่อน
“ไม่ต้องหรอก ผมบอกเค้าให้แล้ว เดี๋ยวจุนซูอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วลงไปรอข้างล่างเลยนะ เตรียมรถไว้ให้แล้วล่ะ”
ร่างสูงบอกอย่างใจดี ซึ่งจุนซุก็ไม่ได้เฉลียวใจเลยว่ามันออกจะใจดีผิดปกติไปซักหน่อย
คนตัวเล็กยิ้มรับคำก่อนจะเขย่งขึ้นจูบริมฝีปากหนาเบาๆเป็นการขอบคุณและรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป
.
.
.
“นี่มันอะไรกันน่ะยูชอน !!~”
เสียงเล็กร้องโวยวาย เมื่อลงมาถึงหน้าบ้านก็พบเข้ากับกระเป๋าเดินทางสองใบใหญ่ๆ
ซึ่งเขาจำได้ว่าอีกใบที่ไม่ใช่ของเขานั้นเป็นกระเป๋าเดินทางของยูชอน
“ก็ไปเที่ยวทะเลไงล่ะครับที่รัก จุนซูอยากไปทะเลที่ไหน เดี๋ยวผมจะพาไปทุกที่เลย”
ร่างสูงในชุดที่เหมาะสำหรับเดินเที่ยวที่ชายหาดยืนยิ้ม ไม่สะท้านสะท้านกับเสียงโวยวายของคนรัก
“ไม่เอาอ่ะ ชั้นจะไปกับฮยอกแจ ~ ยูชอนสัญญาแล้วนี่ว่าจะให้ไป แล้วทำไมทำอย่างงี้ล่ะ” ใบหน้าหวานงอง้ำอย่างเอาแต่ใจ
... เรื่องอะไรจะไปกับยูชอนล่ะ เดี๋ยวก็ห้ามนู่นห้ามนี่ .. ห้ามใส่กางเกงขาสั้นบ้างล่ะ ห้ามตากแดดบ้างล่ะ ห้ามไปซะทุกอย่าง ... จุนซูไม่ชอบ T3T
“จุนซูไม่อยากไปกับผมเหรอ ผมแคนเซิลงานหมดทั้งอาทิตย์เพื่อพาจุนซูไปเที่ยวเลยนะ ...
ผมไม่รู้ว่าจุนซูจะไม่อยากไปกับผมถึงขนาดนี้ ผมขอโทษจริงๆ”
ยูชอนตีหน้าเศร้า พูดอย่างซึมๆ ทำให้ร่างเล็กที่กำลังโวยวายอยู่ต้องชะงัก ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่ายพลางปลอบโยน
“มะ..ไม่ใช่อย่างนั้นนะยูชอน ... คือชั้น ... ชั้นไม่ได้ไม่อยากไปกับยูชอนนะ ... แต่ว่า ... โถ่ ยูชอนอย่าทำหน้าอย่างงี้สิ”
จุนซูที่รู้สึกผิดเมื่อเห็นคนรักซึมไป รีบเข้ามาเกาะแขนคลอเคลียเพื่อง้ออีกฝ่าย
เพราะยูชอนเองก็อุตส่าห์แคนเซิลงานทั้งหมดเพื่อจะพาเขาไปเที่ยว และมันคงดูงี่เง่าไปหน่อยถ้าเค้าจะมางอแงแบบนี้
อีกอย่างเขาเองก็อยากไปเที่ยวกับยูชอนเหมือนกัน แต่ติดที่ว่าไม่ชอบให้ร่างสูงห้ามนู่นห้ามนี่ต่างหาก
“ไม่เป็นไรหรอก ถ้ายังไงเดี๋ยวผมไปส่งจุนซูที่บ้านฮยอกแจก็แล้วกัน”
ร่างสูงขืนตัวออกจากการเกาะกุมของอีกฝ่าย ก่อนจะเดินหันหลังเดินอ้อมไปอีกฝั่งของรถ อย่างเศร้าๆ
..ฟุ่บ!!..
“ยูชอนอย่างอนสิ ~ ก็ได้ๆ ชั้นจะไปทะเลกับยูชอน อย่างอนกันแบบนี้เลยนะ”
วงแขนเล็กกอดรัดเอวหนาจากด้านหลัง พลางซบหน้าลงกับแผ่นหลังกว้างเป็นการง้อ
เรียกรอยยิ้มแห่งชัยชนะให้ปรากฏบนใบหน้าคมที่เพิ่งจะตีหน้าเศร้าไปเมื่อซักครู่นี้
.. เรื่องอะไรจะให้จุนซูไปกับฮยอกแจล่ะ หมอนั่นเอาจุนซูอยู่ซะที่ไหน ตามใจไปซะทุกอย่างแบบนั้น
เดี๋ยวก็ต้องถูกจุนซูลากไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ แล้วยิ่งไปอยู่ไกลหูไกลตาเค้า เดี๋ยวก็แต่งตัวโป๊ โปรยเสน่ห์ให้หนุ่มๆอีก ..
... เพราะงั้น ไปกับปาร์กยูชอนนี่ล่ะ ดีที่สุดแล้วเบบี๋ ~ หึหึหึ ...
.
.
.
“ว้าว~สวยจังเลยย”
เสียงเล็กเผลอหวีดร้องออกมาอย่างดีใจ เมื่อได้เข้าไปในห้องพักส่วนตัวของยูชอนบนโรงแรมหรูระดับห้าดาว
ที่ตรงระเบียงประตูและหน้าต่างเป็นกระจกใสบานใหญ่ สามารถมองเห็นท้องทะเลสีฟ้าครามได้อย่างชัดเจน
“ชอบรึเปล่า หืมส์”
ร่างสูงยิ้มเอ็นดูกับอาการตื่นเต้นเป็นเด็กๆของคนรัก พลางเดินเข้าไปกอดคนตัวเล็กไว้จากทางด้านหลัง
“อื้ออ ชอบสิ ชอบมากๆเลย”
จุนซูหันมาคลี่ยิ้มกว้างให้คนรัก ก่อนจะหันมาจุ๊บแก้มอีกฝ่ายเบาๆเป็นการให้รางวัล “ขอบคุณมากๆน้า~ยูชอน”
“แค่นี้เองเหรอ?”
เสียงทุ้มกระซิบลงข้างหู พลางเลื่อนมือหนาเข้าไปในเสื้อยืดตัวบาง ลูบไล้หน้าท้องแบนราบของอีกฝ่ายให้เสียวเล่น
นัยต์ตาคมส่องประกายวิบวับบ่งบอกความต้องการอย่างเต็มที่ ทำเอาจุนซูต้องเบ้หน้า
“เมื่อคืนก็เล่นไปทั้งคืนแล้วนี่นา... ไม่เอาอ่ะ ชั้นจะไปเล่นน้ำ ไม่อยู่เล่นกะยูชอนหรอก”
มือเล็กรีบแกะแขนปลาหมึกที่โอบรอบเอวของตนออก เมื่อรับรู้ถึงอันตรายที่กำลังจะคลืบคลานมา
แต่ก้อคงช้ากว่ายูชอนที่จัดการพลิกตัวอีกฝ่ายเข้ามาประจันหน้า
ก่อนจะดันร่างเล็กให้แผ่นหลังแนบชิดกับกระจกใสที่สะท้อนภาพท้องทะเลอันสวยงามเบื้องหน้า
“อื้ออ...ไม่เอานะยูชอน ชะ ชั้น..จะไปเล่นน้ำอ่ะ” เสียงหวานร้องประท้วงอย่างติดๆขัดๆ เมื่อถูกลมหายใจร้อนผ่าวของคนรักรดลงที่ซอกคอบาง พร้อมกับที่มือหนาเอื้อมไปลูบไล้จุดอ่อนไหวส่วนล่างเพื่อปลุกปั่นอารมณ์ของคนตัวเล็ก
“อย่าดื้อสิครับที่รัก..”
ริมฝีปากร้อนกระซิบเสียงกระเส่า ก่อนกดจูบร้อนแรงมอบให้กับคนตรงหน้าที่อ่อนระทวยไปกับสัมผัสหวาบหวาม
รั้งร่างเล็กไปที่เตียงแล้วจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าที่ขวางกั้นระหว่างตัวเขากับจุนซูออกจนหมด..
“ยูชอนใจร้าย~ อื้มมมม ....” ตัดพ้อเล็กๆก่อนจะครางต่ำในลำคออย่างลืมตัว รสสัมผัสรุ่มร้อนเต็มไปด้วยความต้องการที่คุ้นเคยโถมเข้าสู่ร่างของจุนซูอีกครั้งจนยากที่จะถอนตัว....
จะกี่ครั้งๆ คิมจุนซูก็ยังแพ้ลีลาของปาร์กยูชอนอยู่วันยังค่ำ ~
.
.
.
.
“ อื้อ .... อ๊า .. อ๊าา ! อ๊า ! ” กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่เสียงครางลื่นหูของคนตัวเล็กยังคงดังก้องอยู่ในห้องพักหรูหราจนกระทั่งดวงอาทิตย์เริ่มจะลับขอบฟ้า.... แสงสีม่วงลอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านอาบไล้ร่างสองร่างที่ทำรักกันบนเตียงไม่มีหยุดหย่อน... จวบจนการเคลื่อนไหวสิ้นสุดลง เพียงไม่นาน การเคลื่อนไหวแบบเดิมก็เริ่มขึ้นอีกพร้อมกับเสียงครางประท้วงกึ่งตัดพ้อของร่างเล็กอยู่ร่ำไป.....
“ ยูชอนใจร้ายยย ..... อ๊า.. อื้ม ... นิสัยม่า .. อ๊าา .. ดี .... ”
“ว่ายังไงนะเบบี๋ ดีอย่างงั้นเหรอ งั้นขออีกรอบเลยละกัน .... ” เสียงทุ้มปนขันๆเอ่ยขึ้นอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย...ซ้ำยังสนุกที่ได้แกล้งคนตัวเล็กให้ขัดใจเล่น... ก็หน้าหวานๆน่ารักๆนี่เวลาขัดใจมันก็เร้าใจไปอีกแบบนะ >//< !
“ ยูชอนอ้ะ ! ”
.
.
.
“อรุณซา.....”
“ จุ๊บ ~ ” ริมฝีปากอุ่นเลื่อนลงมาจูบเบาๆที่ริมฝีปากเล็กก่อนที่ร่างเล็กจะได้พูดจบ ใบหน้าน่ารักที่ยังสะลึมสะลือเนื่องจากเพิ่งตื่นซับสีเลือดมากกว่าที่เคยพลางซุกใบหน้ากับอกอุ่นอย่างเขินอาย... ยูชอนบ้า !~ มาทำให้เขินแต่เช้าเลยนะ ~>//<
“มอร์นิ่งคิสไงคับที่รักก ~ รึจะเอามอร์นิ่งดีพคิสเป็นของแถมดีล่ะหืมม์ ?” ปากว่ามือถึงทันทีโดยที่ร่างเล็กไม่ทันได้ตั้งตัว...จูบล้ำลึกเต็มไปด้วยความเสน่หาก็เข้ามาแทนที่ความอ่อนโยนเมื่อครู่ไม่เหลือเค้าเดิม
“ยูชอนบ้า ~ ไม่เอาแล้วน้า ~ เค้าเหนื่อย....อื้ออออ... ” ไฉนเลยผู้ชายโรคหื่นลิซซึ่มซึมลึกเข้ากระดูกดำอย่างยูชอนจะยอมฟัง ท่าทีขัดขืนของจุนซูรังแต่จะปลุกปั่นอารมณ์ของยูชอนให้ลุกโชนมากขึ้นเท่านั้น....
แล้วบทรักยามเช้าที่ฝ่ายหญิง(?)ดูไม่ค่อยจะยินยอมเท่าไหร่นักก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง .... ท่ามกลางบรรยากาศท้องทะเลยามเช้าอันสวยงาม....
.
.
.
“ ยูชอนนนนน~ ”
“ หืมม์ ว่าไงครับเบบี๋? ”
เสียงใสเอ่ยอย่างอ้อนๆในช่วงเช้าของวันที่สาม (ที่ยังไม่มีใครได้ลุกออกจากเตียง -__-“ ) ทำเอายูชอนที่นอนสะลึมสะลืออยู่ต้องหันหน้ามากระตุกยิ้มมุมปากทำเท่ให้เบาๆเป็นเชิงคำถาม....
“คือ..เค้าอยากลงไปเล่นน้ำอ้ะ ! เรามากันตั้งสามวันแล้วนะ ! นี่วันๆยูชอนก็เอาแต่ทำๆๆ เค้าทั้งวันทั้งคืน จะไม่ปล่อยให้เค้าลงไปเล่นน้ำเลยเหรอ? “ เสียงหวานที่เริ่มแรกใส่อารมณ์หงุดหงิดเต็มที่แต่กลับออดอ้อนในตอนท้ายของประโยคเล่นเอายูชอนปรับอารมณ์ตามแทบไม่ทัน ...
“ ก็ผมหวงจุนซูนี่ อยู่บนนี้เวลาที่เราสองคนมีอะไรกันจุนซูก็เห็นวิวทะเลที่จุนซูชอบอยู่ไม่ใช่เหรอ? ” ยูชอนตอบหน้าตาเฉย ทำเอาจุนซูเริ่มมีอารมณ์ขึ้นมาบ้าง
“ โธ่ !! ยูชอนนน เหนแต่วิวแต่สัมผัสไม่ได้มันจะไปมีประโยชน์อะไรเล่า เค้าอยากเล่นน้ำๆๆๆๆ !! อื้ออออ..... ” เสียงแหลมๆที่เคยแว๊ดใส่ร่างสูงถูกปิดด้วยริมฝีปากร้อนที่ไม่ว่าคราใดที่ได้สัมผัสร่างเล็กเป็นต้องระทวยไปเสียทุกครั้ง....
ยูชอนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ สายตาคมเปรยมองร่างเล็กที่อ่อนระทวยอยู่เบื้องหน้าอย่างมีอารมณ์ ร่างกายโค้งเว้าเต่งตึงอวบอั๋น ..ใบหน้าเย้ายวนขึ้นสีระเรื่อ... ริมฝีปากชุ่มฉ่ำเผยอขึ้นอย่างเชิญชวนโดยไม่รู้ตัว ไหนจะท่านอนที่ทอดกายรอให้เขาเข้ามากระแทกแทรกกายเข้าไปนี่อีก น่ารักซะขนาดนี้จะยอมปล่อยไปให้ใครต่อใครหันมามองได้ยังไง ~
ร่างสูงใหญ่โถมกายเข้าหาร่างเล็กอย่างเร่าร้อน ซุกใบหน้าเข้ากับซอกคอหอมหวานอย่างลุ่มหลงมัวเมา ทว่าครั้งนี้ร่างเล็กกลับตอบสนองเขาเป็นอย่างดีไม่มีท่าทีขัดขืนเลยแม้แต่น้อย ยูชอนยกยิ้มอย่างพอใจ....
โดยไม่เฉลียวใจเลยว่า เด็กดีว่าง่ายที่เขากำลังกกกอดในตอนนี้กำลังลอบยิ้มชั่วร้ายอยู่ในใจ...
.
.
.
.
แสงอาทิตย์ร้อนแรงในช่วงบ่ายปลุกให้ร่างเล็กที่สลบไสลอยู่ในอ้อมกอดแกร่งต้องตื่นขึ้นจากฝันหวาน มุมปากเล็กยิ้มอย่างผู้ชนะทันทีที่เห็นว่าร่างสูงยังคงหลับเป็นตาย... คนตัวเล็กเคลื่อนกายออกจากอกหนาช้าๆ ก่อนจะกรีดร้องในใจอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นว่ายูชอนไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาแม้แต่น้อย...
จุนซูรีบควานหาเชือกผ้าเส้นใหญ่อย่างรวดเร็ว เมื่อได้แล้วจึงจัดการมัดข้อมือข้อเท้าของยูชอนไว้กับมุมเตียง ซึ่งกว่าจะสำเร็จได้นั้นทำเอาร่างเล็กเหนื่อยจนหอบ เหงื่อซึมกันเลยทีเดียว....
“ยูชอนนะยูชอน ผู้ชายอะไรตัวหนักเปนบ้า ~ >[]< ” จุนซูบ่นอุบ มือน้อยๆปาดเหงื่อออกจากไรผมดูน่ารักน่าหยิกไม่น้อย... ว่าแล้วพลางคลี่ยิ้มชั่วร้ายก่อนจะเดินตัวปลิวเข้าห้องน้ำไป....
.
.
.
ร่างเล็กที่คลุมตัวด้วยชุดคลุมอาบน้ำสีชมพูอ่อนนุ่มขมวดคิ้วอย่างขัดใจเมื่อเห็นเสื้อผ้าในกระเป๋าสัมภาระ ของตนที่ยูชอนจัดไว้ให้... นี่อะไร !! กางเกงขาสั้นก็ไม่มี เสื้อกล้ามก็ไม่มี ! จะมีก็แต่เสื้อยืดตัวโคร่งๆ กางเกงเลขายาวลากพื้น ... โอ๊ยยย แล้วจะให้ใส่อะไรลงไปเล่นน้ำล่ะเนี่ยย ~~~!!!
และแล้วก็เป็นฮยอกแจที่ต้องถ่อสังขารหอบเอาเสื้อผ้าชิ้นน้อยมาจากห้างดังริมชายหาดใกล้กันนั้นตามคำสั่งของจุนซูที่งอแงว่ายังไงก็จะใส่กางเกงขาสั้นให้ได้...
“ นี่สรุปว่าชั้นเป็นเพื่อนหรือคนใช้ของนายกันฮะ? จุนซู ~ ” เสียงฮยอกแจบ่นกระปอดกระแปดมาตามสายโทรศัพท์ ก่อนจะวางสายไปเมื่อพบร่างเล็กที่นั่งไขว่ห้างอ่านนิตยสารแฟชั่นรออยู่ที่ลอบบี้ของโรงแรม...
จุนซูยิ้มร่าเมื่อเพื่อนรักเดินเข้ามาหาพร้อมกับถุงใส่เสื้อผ้าแบรนด์ดังในมือ ร่างเล็กรีบลุกขึ้นออเซาะเพื่อนรักหัวแหลมอย่างเอาใจ “ ขอบคุณน้า~ ฮยอกแจเพื่อนรักของชั้นน~ >___< ~ ”
“ นี่ๆๆๆ ให้มันน้อยๆหน่อยคิมจุนซู ~ ที่ใช้ล่ะใช้ได้ใช้เอายังกะทาส คราวหลังจะไม่ตามใจอีกแล้วนะ ” ไม่ว่าครั้งไหนๆก็พูดแต่แบบเนี้ย แต่สุดท้ายก็แพ้ลูกอ้อนของเพื่อนตัวเล็กนี่ทุกครั้งไปสิน่า~ ฮยอกล่ะเหนื่อยใจ ....
“ไม่รู้ล่ะ จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล่ว อ้อ ... แล้วนายต้องอยู่เล่นเปนเพื่อนชั้นด้วย !” จุนซูกำชับเพื่อนหัวแหลมแถมด้วยการจิกตาใส่เหมือนเชิงบังคับกลายๆ ทำเอาคนโดนจิกที่กำลังจะหันหลังกลับต้องชะงักทันทีทันใดก่อนจะนั่งรอร่างเล็กเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่อย่างปลงๆ
ได้ข่าวว่ามากับคุณยูชอน แล้วทำไมไม่ได้อยู่ด้วยกัน? แถมท่าทางเริงร่าซะขนาดนั้น ....
กลิ่นอายความซวยเริ่มลอยมาแต่ไกลเลยฮยอกแจเอ๋ย.....T T.
.
.
.
“ วู้ววววว~ สดชื่นเป็นบ้าเล้ยยย ~” ร่างเล็กในชุดเสื้อกล้ามสีขาวตัวบางเข้าชุดกันกับกางเกงขาสั้นเอวต่ำสีเดียวกับเสื้อดูสว่างไสวเริงร่ารับยามบ่ายที่อากาศดีแสนดี แม้แดดจะแรงไปบ้างแต่ก็ไม่เป็นปัญหา เมื่อเทียบกับการที่ได้อยู่ในร่มแล้วถูกคนตัวสูงรังแกทั้งวันทั้งคืน ...จุนซูยอมตากแดดดีกว่า~
ขาเรียวสวยพาร่างเล็กๆวิ่งไปตามชายหาดอย่างเริงร่า จุนซูฉีกยิ้มกว้างอย่างน่ารักพลางวิ่งเล่นแกว่งตะกร้าปิกนิกกับเสื่อไปมาหาโลเคชั่นดีๆในการปักร่มปูเสื่อปิกนิค ท่ามกลางสายตาเคลิบเคลิ้มของชายหนุ่มทั่วทั้งหาดที่มองตามแทบทุกย่างก้าว ....
แม่เจ้าโว้ยยยย บ่ายนี้มีของสวยๆงามๆให้ได้กระชุ่มกระชวยแล้วคร๊าบบ บ บบ ~~
“ ฮยอกแจ ๆ ทางนี้ ~ ” ร่างเล็กโบกไม้โบกมือให้ฮยอกแจที่ถือร่มชายหาดวิ่งตามมาในสภาพร่อแร่เต็มที เมื่อถึงที่หมายแล้วจึงจัดการปักร่มพลางปูเสื่อปิกนิกกันอย่างสบายใจ... (หมดเวรหมดกรรมของตูแล้วใช่ม๊ายยยย ? T T : ฮยอก)
“ ลั่นล้า~ ทะเลสีคราม อากาศบริสุทธิ์ ~ ลมเย็นๆ ต้นมะพร้าวแสนสวย~ ” คนตัวเล็กฮัมเปนเพลงเบาๆอย่างอารมดี จะมีใครสุขเท่าคิมจุนซูในตอนนี้คงไม่มี~ ร่างเล็กเอนกายลงแผ่หลาลงบนเสื่ออย่างสบายใจ ก่อนจะกระเด้งตัวขึ้นมาอย่างนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้...
“อ๊า~ ฮยอกแจ ชั้นลืมเอาครีมกันแดดมาอ่ะ ไปซื้อให้หน่อยสิ ~”
จุนซูหันหน้าไปทำตาแป๋ว อ้อนเพื่อนรักที่เพิ่งจะหย่อนก้นลงบนเสื่อข้างๆ ทำเอาอีกฝ่ายต้องหันมาทำตาโตอย่างไม่เชื่อหู
เพราะตั้งแต่ได้เจอจุนซู เค้าก็วิ่งไปนั่นมานี่ ซื้อของประเคนตามคำสั่งของคุณนาย เพิ่งจะได้นั่งพักก็เมื่อกี้นี่เองนะ !!
“นายจะบ้ารึไงจุนซู ชั้นวิ่งไปซื้อของให้นายมาทั้งวันแล้วนะ นี่ยังจะใช้ชั้นอีกเหรอ ~”
ชายหนุ่มร้องโอดครวญ หวังให้เพื่อนตัวเล็กเห็นใจ แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเสียงและอาการอ้อนแบบคอมโบที่ทำเอาต้องใจอ่อน
“น้าาา~ ฮยอกแจน้า .. ก้อชั้นไปซ้อเองคนเดียวไม่ถูกนี่นา แล้วถ้าชั้นหลงทาง โดนจับตัวเรียกค่าไถ่จะทำยังไงล่ะ~”
จุนซูเกาะแขนเพื่อนรักทำตาวิ้งๆ อ้อนได้อย่างน่ารักน่าฟัด เรียกสายตาอิจฉาให้พุ่งมองมายังฮยอกแจจากผู้ชายทั้งหาด
“เออๆๆไปซื้อให้ก้อได้ ... อย่ามาเกาะอย่างงี้ดิ๊ เดี๋ยวคุณยูชอนมาเห็น เอาชั้นตายเลยนะนั่น ! ... ว่าแต่ ไหนว่ามากับคุณยูชอน แล้วเค้าหายไปไหนซะล่ะ” ฮยอกแจมองคนตัวเล็กที่พอได้ยินคำถามก็ผละออก แล้วยักไหล่ แถมยังทำตัวเฉไฉไม่รู้เรื่อง ... อย่างงี้มันน่าสงสัยแฮะ
“เอ้า ~ มองอยู่นั่นแหละ ไปซื้อครีมกันแดดมาได้แล้ว เร็วๆๆๆ~” จุนซูที่ทนทำเป็นหยิบนั่นหยิบนี่หลบสายตาของฮยอกแจไม่ไหว จึงโวยวายเร่งให้อีกฝ่ายลุกไปเร็วๆ เรียกค้อนวงเบ้อเร่อจากเพื่อนซี้ด้วยความหมั่นไส้
“คร๊าบๆๆ จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ คุณเพื่อนบังเกิดเกล้า !!!!”
.
.
... เผลอหน่อยเดียว ทำกันอย่างงี้เลยนะจุนซู ...
ร่างสูงที่เสียเวลากับการปลดพันธนาการที่ถูกมัดไว้อย่างแน่นหนา เดินกระแทกส้นปังๆไปทั่วเกาะ พลางสอดส่ายสายตามองหา เจ้าตัวแสบที่อยากจะหนีเที่ยวจนถึงกับต้องมัดเขาไว้กับเตียง
... พลั่ก !!! ...
เพราะมัวแต่มองหาคนรักจนแทบจะเดินไม่ดูทาง ทำให้ยูชอนไม่ทันได้ระวังตัว จนเผลอเดินชนเข้ากับร่างของชายคนหนึ่งที่เพิ่งจะเดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อ
“โอ๊ะ! ขอโทษครับ ... เฮ้ !! ฮยอกแจ !!! นายมาทำอะไรที่นี่น่ะ !”
ร่างสูงเอ่ยอย่างตกใจเมื่อเห็นเพื่อนสนิทของคนรัก ที่ไม่น่าจะมาอยู่แถวนี้ได้ในเวลานี้ .. มือหนาคว้าแขนอีกฝ่ายที่ทำท่าจะชิ่งหนีไว้แน่น ด้วยลางสังหรณ์อะไรบางอย่าง เรียกอาการขวัญหนีดีฝ่อจากฮยอกแจที่หน้าซีดราวกับจะโดนเชือด
“จุนซูอยู่ที่ไหน ??”
.
.
.
“ จุนซู ! คิมจุนซู !! ” เสียงทุ้มลอดมาตามอากาศอย่างไม่สบอารมณ์อย่างรุนแรง เมื่อสายตาคมเห็นภาพคนรักที่กำลังโปรยเสน่ห์ใส่บรรดาหนุ่มๆที่รุมล้อมร่างเล็กอยู่ในน้ำทะเลใกล้ชายฝั่งโดยการแกล้งวักน้ำใส่แถมด้วยการยั่วยวนโดยการแกล้งปล่อยสายเสื้อกล้ามให้ตกจากไหล่เล็กเผยให้เห็นเนินอกนวลเนียนส่วนหนึ่งโผล่มาทักทายอย่างสดชื่น เรียกน้ำลายและเลือดจากหนุ่มๆที่เข้ามารุมล้อมร่างเล็กกันสลอนทันที...
ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความหึงหวงและอารมณ์โกรธที่พุ่งสูงพอๆกัน มือใหญ่กำเข้าหากันแน่นพลางรีบสาวเม้าไปยังร่างเล็กที่โดนสายตานับร้อยโลมเลียจนแทบสึก ทว่ายังคงหัวเราะคิกคักอย่างพึงพอใจ... โดยไม่ได้เฉลียวใจเลยว่ามีใครคนหนึ่งกำลังพุ่งเข้ามาหาด้วยอาการหึงเลือดขึ้นหน้า จะมากไปแล้วนะจุนซู !!
“ แหม... ก็ ....~ อ๊ะ !!! ยูชอน !!! ” ดวงตากลมเบิกกว้างทันทีอย่างประหลาดใจระคนตกใจ ทว่าแปลกใจได้ไม่ทันไรร่างเล็กก็ถูกกระชากตัวขึ้นเหนือน้ำแล้วถูกยูชอนแบกร่างทั้งร่างเดินฉับๆไปตามชายหาดอย่างรวดเร็วโดยไม่พูดไม่จา ...
“ ยูชอน ! จะทำอะไร !! ปล่อยเค้าลงเดี๋ยวนี้น้า ~ มันเจบบบ อื้ออ.... ” ดิ้นได้ซักพักร่างเล็กก็ถูกยูชอนเหวี่ยงลงมารับจูบที่แสนร้อนแรงดับอารมณ์โกรธทันที.... มือน้อยๆในตอนแรกที่ทุบตีร่างสูงกลับอ่อนแรงลงพลางตวัดปลายลิ้นตอบรับร่างสูงอย่างรุ่มร้อนไม่แพ้กัน.... แขนเรียวโอบรอบลำคอพลางโอบเรียวขากระหวัดรัดเอวแกร่งไว้แล้วไล้ลงบดเบียดส่วนล่างของตนกับของยูชอนอย่างยั่วเย้า....
“ อ่ะ แฮ่ก ... อื้ม ” จูบกันอย่างดูดดื่มซักพักก่อนจะผละออกมาจากกันอย่างเสียดาย จุนซูแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตนก่อนจะแลบเลียริมฝีปากของอีกฝ่ายอย่างเอาใจ ถามเสียงกระเส่าปนขันๆ...
“ หาตัวฉันเจอได้ยังไงเนี่ย.. ดูสิยูชอนหึงหน้าแดงเลย ~ คิกๆ ” หัวเราะเบาๆน่ารักเสียจนคนมองอดใจไม่ไหวก้มลงซุกไซร้ซอกคอเนียนนุ่มอย่างอดไม่ไหว กลิ่นกายของจุนซูลอยมายิ่งปลุกเร้าความต้องการร่างเล็กตรงหน้านี่เข้าไปอีกเท่าตัว.... ร่างสูงที่ยังคงตีหน้าเครียดช้อนร่างเล็กขึ้นแนบอกพลางมุ่งหน้าเดินต่อโดยที่ยังคงกอดกระหวัดนัวเนียอยู่กับจุนซูไม่ยอมหยุด ...
“ อื้มมม อืออ... ” มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่แผ่นหลังบางกระทบลงแตะกับเบาะสีขาวนุ่มของเรือยอร์ชส่วนตัวของยูชอนที่ติดเครื่องรออยู่ตรงท่าเรือริมชายหาด ยูชอนผละออกมาก่อนจะส่งสายตาตำหนิร่างเล็กอย่างรุนแรง.... นี่ยังไม่หายโกรธอีกรึไงนะ ?
“ สนุกไหมละ ? หืมม์ ตัวเล็ก .... ” สุ้มเสียงเย็นเยียบหาได้มีแววหฤหรรษ์เจือปนอยู่ในน้ำเสียงไม่ทำเอาจุนซูแอบเสียวสันหลัง.... มือใหญ่จัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ออกจากร่างของจุนซูอย่างง่ายดาย ทำให้ร่างเล็กหัวเราะคิกคักพลางบิดกายอย่างยั่วยวนให้ยูชอนได้ใจอ่อนเล่น ... ยอมเหนื่อยนิดหน่อย เอาใจยูชอน ดีกว่าโดนโกรธใส่เป็นไหนๆ
ดวงตากลมใสรื้นน้ำตาจ้องมองมายังยูชอนอย่างยั่วเย้า... ร่างสูงก้มลงระดมจูบปัดป่ายริมฝีปากไปตามร่างกายนุ่มนิ่มพร้อมตีตราแสดงความเป็นเจ้าของไว้แทบทุกตารางนิ้ว ดั่งนัยว่าคนคนนี้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว...
“คราวหน้าคราวหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ จุนซูก็รู้นี่ว่าผมหึง...” คำพูดตัดพ้อทำเอาร่างเล็กยิ้มมุมปากอย่างซุกซน แขนเรียวโอบรอบลำคอเรียวอย่างเอาใจ พลางกระซิบเสียงกระเส่าริมใบหู...
“ แล้วยูชอนจะลงโทษผมแบบไหนกันน้า ..อยากรู้จัง ...” ยูชอนไม่ตอบ เพียงแต่พลิกร่างเล็กลงแนบกับเบาะนุ่มแล้วยกสะโพกอวบอิ่มของจุนซูขึ้นสูง ริมฝีปากอิ่มดูดรัดปากทางเข้าที่กระตุกตอบรับอย่างกระหาย ก่อนจะลูบไล้ทั้งฝ่ามือและร่างกายของตนแนบไปกับร่างกายแสนยั่วยวนของจุนซูอย่างเร่าร้อน ท่อนกายใหญ่ยาวสอดเข้าไปอย่างไม่มีอารัมภบทพร้อมกับขยับโยกไปเป็นจังหวะเรียกเสียงหวีดร้องอย่างพึงใจจากร่างเล็กเป็นอย่างดี ...
“ อา...อ๊าา... ดี ..... ฮ๊าา อา ดี ยูชอน .... อ๊ะ อ๊า...” ยูชอนขมวดคิ้วด้วยความพึงใจจากแรงตอดรัดอย่างเร่งเร้าจากภายในกายของจุนซู กระดกสะโพกโยกเข้าโยกออกอย่างเมามันส์ จุนซูร้องครางอย่างพึงใจเมื่อจังหวะการโยกของยูชอนเริ่มถี่รัวและเพิ่มความร้อนแรงขึ้นทุกที ดวงตาปรือด้วยความสุขสมพร้อมทั้งยักย้ายส่ายสะโพกประสานกับจังหวะของยูชอนอย่างหฤหรรษ์ ....
“ อืออออ อืมมมมม ..... อา ... จุนซู .. .. ”
“ อ๊า.. อ๊าาาาาา....”
.
.
.
“แม่ฮะ !! ~ ทำไมวันนี้คลื่นแรงจังเลยอ่าคับ”
เด็กชายตัวน้อยที่เล่นก่อกองทรายอยู่ริมชายหาดติดกับท่าเรือบ่นเสียงดังกับยูจู คุณแม่ยังสาวที่กำลังนอนอาบแดดอยู่ใกล้ๆ
ระลอกคลื่นขนาดย่อมๆที่พัดกระทบฝั่งรุนแรงและต่อเนื่องอย่างผิดสังเกต เรียกให้หญิงสาวต้องลุกขึ้นมาดูอย่างแปลกใจ
แต่ก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรออกมานั้น เสียงร้องอย่างตกใจของลูกน้อยที่ดังขึ้นมาอีกครั้ง ต้องทำให้เธอเหลียวมองตาม
“แม่ฮะ!! เรือลำนั้นสั่นด้วยแหละ !!~”
มือน้อยชี้ไปยังเรือเล็กลำหนึ่งที่กำลังแล่นออกไปไม่ไกลนัก .. เสากระโดงและตัวเรือที่ดูจะสั่นสะเทือนโคลงเคลงจนดูเหมือนจะล่มนั่น สร้างความตื่นตะหนกให้กับหญิงสาวที่พาลคิดไปไกลว่า นี่อาจจะกำลังเริ่มต้นเกิดเหตุการณ์สึนามิ
อันเป็นที่สะเทือนขวัญไปทั่วโลก
ยูจูหวีดร้องออกมาเสียงดังลั่น พลางลุกขึ้นหอบข้าวของรวมไปถึงลูกน้อยที่ยืนงงอยู่
ก่อนจะวิ่งหน้าตั้งด้วยสปีดอย่างเร็วที่สุด ตรงไปยังหอเตือนภัยสึนามิที่อยู่ใกล้ๆ
... และหลังจากนั้นไม่นาน เสียงออดเตือนภัยสึนามิและประกาศสภาวะฉุกเฉินก็ได้ดังลั่นขึ้นทั่วเกาะ
พร้อมๆกับที่ผู้คนนับร้อยวิ่งหอบข้าวของหนีตายไปยังยอดเขาสูงอย่างสับสนอลหม่าน ...
... เว้นก็แต่เพียง คนสองคนในเรือไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ ...
“อืออ... ได้ยินเสียงอะไรรึเปล่ายูชอน”
คนตัวเล็กที่นอนหมดแรงอยู่ใต้ร่างอีกฝ่าย เอ่ยถามคนรัก เมื่อได้ยินเสียงดังแว่วๆมาจากเกาะที่พวกเขาเพิ่งจากมา
“ไม่เห็นได้ยินอะไรเลย ... ผมได้ยินแต่เสียงหัวใจของจุนซู”
ร่างสูงตอบหน้าตายพลางซุกหน้าลงกับแผ่นอกเนียน จูบย้ำซ้ำรอยเดิมอย่างเพลิดเพลิน
เรียกอารมณ์หมั่นไส้จากร่างเล็กจนต้องยกมือขึ้นฟาดผัวะไปที่ไหล่แกร่งแรงๆซักที
“คนบ้า!! .... นี่ ~ พอได้แล้วนะยูชอน ชั้นไม่มีแรงแล้วนะ จะทำไปถึงไหนกัน”
จุนซูร้องโวยวายเมื่อรู้สึกได้ว่ากำลังจะถูกรุกอีกครั้ง เพราะคนตัวโตกว่าเริ่มจะซุกไซร้ลูบคลำลึกไปถึงไหนต่อไหน
“จุนซูไม่มีแรงก็นอนเฉยๆสิครับ เดี๋ยวผมทำเอง”
ริมฝีปากอิ่มคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะประกบจูบลงกับกลีบปากบางเพื่อหยุดยั้งเสียงประท้วงให้กลายเป็นเสียงครางในลำคอด้วยความพึงพอใจ
พร้อมๆกับแรงสั่นสะเทือนจากเรือลำน้อย สร้างระลอกคลื่นกระทบฝั่ง สร้างความตื่นตระหนกในผู้คนบนเกาะอีกครั้ง
.
.
จบเถอะ !!!
.
.
ENDING TALK
sinssth ‘s ,, โอ๊ยยย ขำ (กุมขมับอย่างอ่อนใจ) ขำสองแม่ลูก เปนเรื่องใหญ่กันเลยทีเดียว
ทำไปได้เนอะคนเรา 55 ปารกเรื่องนี้อย่างหื่นเลย(กอดน้องซะยังกะจะไม่มีพรุ่งนี้-“-)
คงจะสมใจคุณผู้อ่าน (รวมไปถึงผู้ใหญ่หื่นๆบางคนแถวนี้ อุอุ) กันบ้างไม่มากก็น้อยนะคะ
ถ้าไม่หื่นก็ขออภัย แรงงานเด็กแผนกแต่งเรททำได้เท่านี้จิงๆค่ะ T T
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน ขอบคุณพี่โปที่ได้มาร่วมยูเนี่ยนงานเขียนกันอีกครั้งน้าก๊าบ ~
Fz*Talk :
ถามว่า มาทะเลห้าวัน น้องได้เหยียบน้ำทะเลกี่นาที !! 555
ปาร์กมันหื่นเนอะ -*- แถมยังจบด้วยมุขแป้กๆเหมือนเคย เป็นการรักษาคอนเซปต์ อิอิ
หวังว่าคงจะชอบกันนะคับผม ... ขอบคุณน้องมีนมากๆ สำหรับบทบรรยายสุดหื่น 555
หลังจากเรื่องนี้ขอหายตัวไปนานเลยนะคับ
ขออนุญาตดองทุกเรื่องอย่างเป็นทางการเลยแล้วกัน (จากที่เคยดองมาตลอดแบบไม่เปนทางการ 55)
เพราะว่าไม่มีเวลาว่างแล้วจริงๆ คราวนี้คอขาดบาดตายจริงๆ
เพราะเทอมนี้ต้องส่งโปรเจกจบแบบไฟนอลแล้ว แถมยังต้องเร่งทำเรื่องฝึกงานอีก
คงไม่มีเวลามานั่งบิ้วอารมณ์เป็นวันๆเพื่อแต่งฟิกเหมือนตอนปิดเทอมแน่ๆ TT^TT
ตอนนี้ก็กำลังเร่งปั่นโปรเจคลับกับสมาชิก loef(?) ที่จะเปิดตัวในเร็วๆนี้เป็นการทิ้งทวนนะคับ
เมื่อถึงเวลานั้นก็สนับสนุนกันด้วยนะค้าบผม ทุกคนต้องชอบกันแน่ๆ รับรองเลย
สำหรับหนังสือ something as sweetest ขอบคุณทุกคนที่ช่วยสนับสนุนมากๆคับ
กล่องคอมเม้นต์แปะไว้ในบลอกน้า ไปโพสกันได้เลย
ส่วนคนที่โอนไม่ทันก็หาซื้อได้ที่ร้านมดดำนะคับ หรือว่าจะสั่งกับผมโดยตรงก็ได้ ยังไงก็เมลล์มาละกันเนอะ
LINK กล่องคอมเม้น +รายละเอียดสำหรับคนโอนไม่ทัน
สำหรับคนที่สั่งที่หลังหรือซื้อที่ร้านมดดำ แล้วไม่มี CD แถมให้
พอดีผมนั่งอัพไฟล์ใน CD ลงในเนตเสดเรียบร้อยแล้วนะคับ
ก้อคือ จะส่งลิ้งค์โหลดไฟล์ทั้งหมด ให้กับคนที่สั่งทีหลัง กับ คนที่ซื้อที่ร้านมดดำนะคับ
โดยคนที่ซื้อร้านมดดำให้เมลล์มาขอลิ้งค์ได้เลยที่ fz_fiction@hotmail.com นะคับผม
หรือสะดวกจะ PM มาบอกในบอร์ด yoosuparadise หรือ tvxqfic ก็ได้คับ
ส่วนคนที่สั่งมาทีหลังทางไปรษณีย์ก็จะส่งลิ้งค์ไปให้พร้อมกับเมลล์คอนเฟริ์มการโอนเงินนะคับผม
หรือสะดวกจะ PM มาบอกในบอร์ด yoosuparadise หรือ tvxqfic ก็ได้คับ
ส่วนคนที่สั่งมาทีหลังทางไปรษณีย์ก็จะส่งลิ้งค์ไปให้พร้อมกับเมลล์คอนเฟริ์มการโอนเงินนะคับผม
ขอบคุณทุกๆคนมากคับผม ~
แล้วเจอกันค้าบ !!!!
คิดถึงกันมั่งน้า อิอิ
.
.
