[Fic] BREAK OUT EP.3

posted on 06 Dec 2015 15:11 by funkyboyz
Title :: BREAK OUT
Author :: Fz*FunkyBoyZ
Pairing :: Yoochun x Junsoo
Note :: ฟิกชั่นเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากซี่รี่ย์ prison break ในบางจุด

Author Talk :: มาไวรับวันหยุดยาวค่ะ หวังว่าทุกคนจะแฮปปี้กับวันหยุดยาวนะคะ
ช่วงนี้กำลังว่างและมีเวลา เลยรีบปั่นก่อนที่อารมณ์อยาก slow life จะกลับมา 555

//พื้นที่โฆษณาอีกแว้ว ><//
ปฏิทินยูซูปี 2016 ยังเปิดจองอยู่นะจ๊ะ ปิดรับวันที่ 10 ธ.ค นี้ สนใจสั่งซื้อจิ้มที่ LINK นี้ ได้เลยค่ะ
 


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Link : Prologue / Part 1 / 2

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

BREAK OUT #3 - KEY

"เป็นยังไงบ้างครับ คุณจุนซู" เสียงเอ่ยทักทายเมื่อคนตัวเล็กก้าวเข้ามาในห้อง
จากร่างสูงโปร่งที่กำลังอ่านแฟ้มประวัติคนไข้อย่างตั้งใจ
คุณหมอชิมชางมิน นายแพทย์ประจำเรือนพยาบาล
ผู้ดูแลอาการเจ็บป่วยของนักโทษทุกคนในเรือนจำนี้ ที่ต้องรักษาตั้งแต่อาการป่วยไข้ธรรมดา
ไปจนถึงบาดแผลจากการทำร้ายร่างกาย ซึ่งเป็นเคสเดียวกับคนไข้ที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ ประสบพบเจอมา

"ขอหมอดูแผลหน่อยนะครับ"
มือหนาค่อยๆแกะผ้าก๊อตที่ถูกแปะอยู่ตรงโคนผมใกล้หน้าผากด้านซ้ายอย่างระมัดระวัง
ทั้งๆที่รักษานักโทษมานักต่อนัก แต่ชางมินก็ไม่เคยเจอคนที่เขารู้สึกว่าจะต้องถนอมเป็นพิเศษแบบนี้
ไม่ว่าจะเพราะผิวบางที่โดนอะไรนิดหน่อยก็แดง ก็ช้ำ หรือจะเพราะหน้าตาที่น่าเอ็นดู แถมยังตัวเล็กกว่าคนอื่น
ทั้งหมดทั้งมวลนี้ ก็ทำให้คิมจุนซูกลายเป็นหนึ่งในนักโทษที่คุณหมอชิมจดจำได้ขึ้นใจ

"แผลแห้งดีครับ ยังไงก็มาถอดไหมตามกำหนดได้เลยนะ แล้วยังปวดหัวอยู่รึเปล่าครับ"
"มะ..ไม่..ครับ"
เสียงเล็กเอ่ยตอบอย่างยากลำบาก เพราะผลจากการถูกบีบที่ลำคออย่างแรงจนกระทบต่อเส้นเสียง
ทำให้ตอนที่ลืมตาตื่นมาครั้งแรก แทบจะไม่มีเสียงออกมาจากลำคอของเขา
แต่ตอนนี้ผ่านมาได้สามวันแล้ว อาการของจุนซูก็ดีขึ้นตามลำดับ จนคุณหมออนุญาตให้ออกจากเรือนพยาบาลได้ในวันนี้

"เดี๋ยวเสียงก็จะกลับมาปกติเหมือนเดิมแล้วนะครับ อย่าลืมกินยาที่หมอสั่งให้ครบละกัน"
จุนซูพยักหน้าพลางยิ้มบางๆให้คุณหมอเป็นการตอบรับ ก่อนจะก้าวเดินออกไปจากห้องตรวจ
คนตัวเล็กแอบสังเกตตำแหน่งของสิ่งต่างๆภายในห้องในทุกครั้งที่มีโอกาสได้มาพบหมอ
การเจ็บตัวครั้งนี้ถือว่าไม่เสียเที่ยวไปซะทีเดียว
เพราะอย่างน้อยก็ทำให้เขาได้พบกับหนึ่งในสถานที่สำคัญที่อยู่ในแผนการครั้งนี้ด้วย
..ห้องตรวจของคุณหมอชิมชางมิน..

.
.

หลังจากทานอาหารเช้ารวมกับนักโทษคนอื่นๆเรียบร้อยแล้ว
จุนซูขออนุญาตผู้คุมกลับมานอนพักที่ห้องขัง ก่อนที่จะถึงเวลาทำงานในช่วงบ่าย
ประตูห้องขังถูกปิดลงด้วยระบบไฟฟ้าอัตโนมัติจากห้องควบคุม หลังเสียงสัญญานนกหวีดจากผู้คุมที่เดินมาส่ง

จุนซูดูจนแน่ใจว่า ไม่มีใครเหลืออยู่ในบริเวณนี้ ก่อนจะแกะเอาน็อตของจุนโฮที่จุนซูแปะซ่อนไว้ที่ใต้เตียงออกมา
นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้เริ่มแผนการเสียที เพราะตอนนี้ยูชอนถูกจับไปขังเดี่ยว อีก 4 วันถึงจะถูกปล่อยออกมา
จุนซูเองก็รู้สึกผิดไม่น้อยที่อีกฝ่ายต้องมาโดนลงโทษ เพราะข้อหาทำร้ายร่างกายซองมิน เพื่อช่วยชีวิตเขา
เห็นที ถ้ายูชอนถูกปล่อยตัวมา เขาคงต้องหาทางตอบแทนบุญคุณบ้างแล้ว

จุนซูทรุดตัวลงนั่งข้างโถส้วมสแตนเลสที่มีอยู่ในทุกห้องขัง ก่อนมองหารูที่ทำไว้สำหรับขันตัวล็อกให้แน่น
เขาใช้น็อตที่เตรียมไว้สอดเข้าไป โชคดีที่จุนโฮทำขนาดมาพอดีกับที่เขาวาดแบบไปให้ จึงไม่ต้องเสียเวลาแก้ไข
ร่างเล็กค่อยๆหมุนเกลียวออกทีละนิดเพื่อไม่ให้เกิดเสียงดัง พลางสอดสายตามองไปข้างนอกเป็นระยะ
เมื่อเวลาผ่านไปซักพัก โถส้วมฝั่งหนึ่งก็ถูกดันออกไปอีกด้าน เผยให้เห็นผนังอิฐก้อนใหญ่ที่อยู่ด้านหลังโถ
จุนซูยิ้มอย่างยินดีที่ทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ ในแผนที่คิดมาตั้งแต่ก่อนเข้ามาที่เรือนจำ

ในที่สุดขั้นตอนที่ต้องใช้เวลานานในการทำก็มาถึง มือเล็กพันเศษผ้าไว้ที่ปลายด้านหนึ่งของน็อตตัวยาว
ก่อนจะใช้อีกด้านค่อยๆแซะตรงบริเวณระหว่างร่องของอิฐมวลเบาก้อนใหญ่ที่ถูกปูนเชื่อมแต่ละก้อนไว้ด้วยกัน

"ถ้าเราค่อยๆแซะระหว่างขอบปูนตามจุดต่างๆตามนี้ โครงสร้างการยึดเกาะผนังก็จะอ่อนกำลังลง
ทำให้ถ้ามีแรงกระแทกในระดับหนึ่ง บล็อกที่เชื่อมกันไว้ก็จะหลุดจากกัน"
เสียงของฮยอกแจดังขึ้นมาในหัว เขาทั้งสองร่วมกันวางแผนและฝึกซ้อมมาด้วยกัน
ฮยอกแจเป็นวิศวกรโครงสร้าง ทำให้มีความเชี่ยวชาญเรื่องการก่อสร้าง
ถ้าไม่ได้ฮยอกแจมาช่วยวางแผน จุนซูก็คงลำบากมากกว่านี้ เพราะเขาถนัดด้านไฟฟ้าและเครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์มากกว่า

จุนซูค่อยๆใช้เวลาแซะขอบปูนไปเรื่อยๆ จุดแล้วจุดเล่า ทุกครั้งที่มีโอกาส รวมถึงตอนกลางคืนที่ทุกคนหลับกันหมดแล้ว
เขาต้องเร่งมือ เตรียมทุกอย่างให้เสร็จ ก่อนที่ยูชอนจะกลับมาอยู่ในห้องขังด้วย ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

.
.

...ให้ตายสิ จะทำยังไงดีนะ...
นักโทษคิมจุนซูหรือฟิชคนใหม่ ขวัญใจนักโทษในเรือนจำ ถอนหายใจอย่างกลัดกลุ้ม เมื่อแผนไม่คืบหน้าตามกำหนดการที่วางไว้
เพราะปูนที่ยึดเกาะผนังแข็งแรงกว่าที่คิด ทำให้ต้องใช้เวลาแซะนาน
และก็ต้องค่อยๆทำให้เกิดเสียงดังน้อยที่สุด จึงทำให้ช้ามากขึ้นไปอีก
พรุ่งนี้ยูชอนก็พ้นโทษขังเดี่ยวแล้ว จะให้เขาแอบทำต่อก็คงไม่สะดวกนัก ...เขาควรจะทำอย่างไรดี

วันนี้นักโทษแดน 2 มีตรวจสุขภาพตอนเช้า คิมจุนโฮผู้เป็นพี่ชายเลยไม่อยู่ให้คำปรึกษาเหมือนกับทุกวัน
จุนซูกวาดสายตามองไปรอบๆอย่างไร้จุดหมาย พลางคิดหาวิธีแก้ไขปัญหา
จนกระทั่งสายตาไปหยุดอยู่กับชายคนหนึ่งผู้นั่งเล่นหมากรุกอยู่ตรงโต๊ะตัวเดิมที่จุนซูเคยเห็นยูชอนนั่งเล่นด้วย
เท้าเล็กตัดสินใจก้าวเดินไปหาอีกฝ่ายอย่างไม่รีรอ...

"ขอเล่นด้วยได้มั้ยครับ" จุนซูเอ่ยทัก ก่อนนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามอย่างถือวิสาสะ
ชายตรงหน้าเงยหน้าขึ้นจากเกมส์บนกระดาน เขาดูอายุมากกว่าจุนซูประมาณ 5-6 ปี
ท่าทางสุขุม สงบนิ่ง สายตาภายใต้แว่นกรอบหนามองมาที่คนตัวเล็กอย่างสำรวจ ก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

เกมส์ใหม่บนกระดานเริ่มขึ้น ฝีมือของคนตรงหน้าไม่ธรรมดาเลย ทำให้จุนซูต้องคิดหนักในการเดินหมากในแต่ละครั้ง
ซึ่งอีกฝ่ายก็ดูจะถูกใจไหวพริบของจุนซูไม่น้อย ทั้งคู่ผลัดกันรุกผลัดกันรับในทุกก้าวเดิน
แต่สุดท้ายผู้ที่อาวุโสกว่าก็เป็นฝ่ายได้รับชัยชนะไป

"แพ้จนได้" คนตัวเล็กร้องออกมาเมื่อเบี้ยตัวสุดท้ายถูกจัดการไปต่อหน้าต่อตา
อีกฝ่ายยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากก่อนเอ่ย
"นายเล่นดีแล้ว แต่ใจร้อนไปหน่อยนะ คิมจุนซู ...เหมือนกับยูชอน รูมเมทของนายไม่มีผิด"

"คุณ...รู้จักผมด้วยเหรอครับ" ร่างเล็กแปลกใจ...หรือยูชอนจะสนิทกับคนๆนี้มากจนเล่าทุกอย่างให้ฟัง
"รู้จักสิ ยูชอนน่ะ เล่าว่า นายเหมือนเด็กน้อยที่เพิ่งออกมาเผชิญโลกกว้าง"
ชายหนุ่มยกยิ้มที่มุมปาก เมื่อเห็นอีกฝ่ายคิ้วขมวดอย่างไม่ค่อยพอใจที่ได้ยินคำพูดของเขา
ครั้งแรกที่เห็นคิมจุนซู เขาก็รู้สึกสนใจในท่าทางไม่ค่อยยอมใครขัดกับลุคที่ดูบอบบางนั่น
และพอยูชอนบอกว่าเป็นรูมเมทของคิมจุนซู เขาก็ยิ่งสนใจอีกฝ่ายมากขึ้นไปอีก

"คุณสนิทกับยูชอนเหรอครับ...เอ่อ...ผมยังไม่รู้จักชื่อคุณเลย"
"ชั้นชื่อ อีริค... ถามว่าสนิทมั้ยน่ะเหรอ ก็คงจะพอสมควรล่ะมั้ง หมอนั่นช่วยชั้นไว้เยอะ"

"ช่วยยังไงเหรอครับ" จุนซูเอ่ยถามด้วยความสงสัย
"ช่วยแบบที่ช่วยนายไง" สายตาคมมองไปที่รอยช้ำบริเวณรอบลำคอของร่างเล็กที่จางลงไปบ้างแล้ว

อีริคเป็นนักโทษคดีค้าอาวุธเถื่อน ทำให้มีทั้งมิตรและศัต