Note : เป็งแจเซียคับผม แจเซียนะงับ มิใช่เซียแจ ^^
แบบว่าอยากให้เรื่องนี้เป็นอารมณ์แบบหนุ่มหน้าหวานรักกันประมาณนี้
(เพราะฉะนั้น ปาร์กไม่เกี่ยว 55) หวังว่าคงจะชอบกันนะคับ ~~
---------------------------------------------------------
...Angel...
...นางฟ้า...
..แล้ว ..
..Angelia..
..จะใช่นางฟ้าไหมนะ..
.
.
.
"เหม่ออะไรอยู่น่ะจุนซู!" เสียงเรียกดังขึ้นข้างหู ทำให้คนถูกเรียกหลุดจากห้วงความคิด
มือเล็กรีบยัดกระดาษยับยู่ยี่แผ่นเล็กๆแผ่นหนึ่งใส่ในกระเป๋ากางเกง
ก่อนจะรีบถูพื้นในส่วนถัดไปภายในร้านฟาสต์ฟู้ดชื่อดังย่านเมียงดง
โดยมีผู้จัดการร้านสุดโฉดยืนจ้องอยู่ด้วยสีหน้าไม่พอใจ...
.
.
ในเวลาเกือบเที่ยงคืนของย่านเมียงดง บรรดาร้านค้าพากันปิดไฟและเก็บหน้าร้าน
รวมไปถึงร้านฟาสต์ฟู้ดที่จุนซูทำงานพิเศษอยู่ด้วย...
"วันนี้นายเป็นอะไรน่ะจุนซู..ชั้นเห็นนายเหม่อทั้งวันเลย"
ซองมินเอ่ยถามเพื่อนตัวเล็กที่นั่งไม่พูดไม่จา เอาแต่นั่งจ้องกระดาษยับๆแผ่นหนึ่งมาเป็นเวลาเกือบชั่วโมง
"ไอ่กระดาษนั่นมันมีอะไรเหรอจุนซู!..ชั้นเห็นนายเอาแต่จ้องมันมาทั้งวันน่ะหา!~"
เด็กหนุ่มเอื้อมไปคว้ากระดาษในมือของร่างเล็ก แต่จุนซูก็หลบได้ซะก่อน...
"อ๊ะ!~จะทำอะไรน่ะซองมิน..ถ้ามันขาดจะทำยังไงล่ะ"
ร่างเล็กทำหน้ามุ่ยก่อนจะเอามือรีดกระดาษยับๆแผ่นนั้นเบาๆ แล้วพับใส่ในกระเป๋าเสื้ออย่างทะนุถนอม
ทำให้คนที่เฝ้ามองดูอยู่ตกอยู่ในอาการไม่เข้าใจ และยิ่งงงเข้าไปอีก เมื่อได้ยินคำถามจากปากของเพื่อนรัก
"ซองมิน..นายรู้จัก Angeliaไหม" ร่างเล็กเอ่ยถามอีกฝ่าย
"อือ..ไอ่แบรนด์เสื้อผ้าที่มันกำลังดังอยู่ตอนนี้ใช่มะ..แพงชะมัดยาดเลย~~"
ชายหน้าหวานทำหน้าสยดสยอง เมื่อนึกถึงราคาของเสื้อเชิ้ตที่ดูธรรมดา
แต่เพียงแค่แปะยี่ห้อของแบรนด์นี้เข้าไป...ราคาก็พุ่งขึ้นเกือบถึงหลักหมื่น
"..วันนี้ชั้นเจอเค้าล่ะ.."
"ใคร?นายเจอใคร?จุนซู" ซองมินจ้องหน้าเพื่อนรักที่ค่อยๆหันมามองตนเองแล้วพูดออกมาช้าๆ
"..ชั้นเจอเค้า..คนออกแบบเสื้อผ้าของ Angelia..เค้าสวยมากๆเลยนะ ซองมิน
...สวยเหมือนกับ...........นางฟ้า...."
ร่างเล็กที่ดูเหมือนจะอยู่ในอารมณ์กู่ไม่กลับ เหม่อมองออกไปไกลราวกับจะย้อนภาพอดีตที่เพิ่งผ่านมาไม่นาน
.
.
.
ตอนเย็นหลังจากเลิกเรียนของวันนี้ ..จุนซูรีบคว้าจักรยานคันเก่งแล้วรีบปั่นออกไปยังถนนใหญ่
เพื่อให้ทันเวลาเริ่มงานของร้านฟาสต์ฟู้ตที่เขาทำงานพิเศษอยู่..เพราะถ้าไปสายอีกเขาจะต้องถูกหักเงินเดือน
ร่างเล็กปั่นไปได้ซักพักก็รู้สึกว่า มีบางอย่างผิดปกติ จึงก้มลงไปดู ก็พบว่าโซ่จักรยานของเขาหลุด..
จุนซูลากรถมาไว้ข้างทางด้วยความรีบ ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาใส่โซ่ที่จักรยานของเขา
โดยไม่ได้สนใจว่า มือของตัวเองจะเปื้อนมากมายซักเท่าไหร่
เขารู้แต่เพียงว่าถ้าไปสายอีกเขาต้องถูกหักเงินเดือนแน่ๆ...
"มีอะไรให้ช่วยรึเปล่า"
เสียงนุ่มๆถูกถ่ายทอดมาจากเบื้องหลัง ชายหนุ่มร่างสมส่วนใส่แว่นตากันแดดเดินเข้ามาถามเขาด้วยท่าทางเป็นมิตร
"เอ่อ..โซ่รถผมหลุดน่ะฮะ..ไม่เป็นไรหรอกฮะ เดี๋ยวผมก็จะซ่อมมันได้แล้ว"
จุนซูหันไปมองหน้าชายคนนั้นแค่แวบเดียว ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาใส่โซ่จักรยานต่อไป
"ให้คนของผมช่วยดีกว่า มือคุณเลอะหมดแล้ว" ชายคนนั้นเอื้อมมือมาจับแขนร่างเล็กให้ลุกขึ้น
ก่อนที่จะมีชายอีกสองคนที่มาด้วยกันเข้าไปช่วยใส่โซ่จักรยานให้ร่างเล็กที่ทำหน้างงๆอยู่ ..
"หน้าคุณเลอะนะ"
ชายหนุ่มคลี่ยิ้มบางๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาบรรจงเช็ดที่แก้มใสเบาๆ
จุนซูที่ยืนงงอยู่ หน้าเริ่มขึ้นสีระเรื่อ ..อะไรกัน ผู้ชายคนนี้จู่ๆก็มาทำอะไรแบบนี้น่ะ ไม่เคยรู้จักกันซักหน่อย
ใบหน้าหวานที่รอยเปื้อนจางหายไปทีละน้อย เริ่มเผยให้เห็นผิวเนียน แก้มใสเป็นสีชมพูระเรื่อ
ริมฝีปากบางรูปเชอรี่สีแดง และดวงตาแสนจะไร้เดียงสาที่จ้องมองมาคู่นั้น ...
ชายหนุ่มนิ่งไปด้วยความรู้สึกประหลาดใจ ..สายตาคมมองไล้ไปทั่วไปหน้าของอีกฝ่าย
ก่อนจะหันมาสนใจกับรูปร่างและสัดส่วนของร่างเล็ก ..
"นี่คุณทำไมมองผมแบบนั้นล่ะ" จุนซูที่เริ่มทำหน้าตาไม่ค่อยดี จ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยความระแวง
อะไรกันตานี่..มายืนจ้องคนอื่นเค้าอยู่ได้
ชายหนุ่มรีบถอดแว่นตาออก ก่อนรีบแนะนำตัวเอง เมื่อเห็นท่าทางไม่ไว้ใจของอีกฝ่าย
"ผม คิมแจจุง ..ดีไซเนอร์ของ angelia..ยินดีที่ได้รู้จัก..คุณ..."
ร่างเล็กตะลึงค้างไปเมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่าย
..ดวงตาคมสีดำสนิท สันจมูกโด่งและริมฝีปากสีแดงสด รับกับใบหน้าขาวที่ไร้เครื่องสำอางปกปิดแต่อย่างใด
.... ผู้ชายคนนี้ หน้าสวยยังกะนางฟ้าแน่ะ !!!
"คุณ!..นี่!คุณ..." แจจุงเรียกชื่อร่างเล็กที่ยืนนิ่งทำตาค้างอยู่
"อ่าา..ผม..ผมชื่อ จุนซู ฮะ ...คิมจุนซู"
"..คุณจุนซู..ผมอยากให้คุณร่วมงานกับเรา ... ผมหมายถึงร่วมงานกับ angelia..
...ผมอยากให้คุณมาเป็นพรีเซนเตอร์ของเสื้อผ้าคอลเลกชั่นใหม่ของผม...ไม่ทราบว่าคุณสนใจรึปล่าว"
"เอ๋!!~ผมน่ะเหรอฮะ.." จุนซูทำหน้างง ..คนอย่างเค้าเนี่ยนะ จะให้มาเป็นพรีเซนเตอร์ของangelia
"ใช่..คุณเป็นคนแบบที่ผมต้องการ ..อืม ถ้ายังไงก็โทรหาผมนะครับถ้าคุณสนใจ"
ชายหนุ่มล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อพลางยื่นนามบัตรของตัวเองไปให้ ก่อนจะยกนาฬิกาขึ้นมาดู
"อืม..ผมต้องไปแล้วล่ะ..ถ้ายังไงอย่าลืมโทรหาผมนะ..ผมอยากได้คุณมาเป็นแบบจริงๆ"
แจจุงคลี่ยิ้มบางๆให้อีกฝ่าย ก่อนจะรีบเดินจากไปพร้อมกับชายอีกสองคนที่เพิ่งซ่อมจักรยานของร่างเล็กเสร็จ
.
.
.
"หวา..นายโดนทาบทามให้เป็นพรีเซนเตอร์ของเสื้อผ้าคอลเลกชั่นใหม่ของ angelia..
พระเจ้า~~ จุนซู ~~~ แล้วนายจะตอบตกลงกับเค้าไปรึป่าวล่ะ .." ซองมินยื่นหน้ามาถามเพื่อนรักด้วยความตื่นเต้น
"ไม่เอาละซองมิน ..หน้าอย่างชั้นเนี่ยนะ จะเป็นพรีเซนเตอร์ของ angelia..
ไม่เอาหรอก ... ชั้นไม่กล้าทำอะไรแบบนั้นหรอกน่า "
"แต่บ้านนายกำลังเดือดร้อนไม่ใช่เหรอจุนซู...ถ้านายได้งานนี้ นายจะมีเงินเยอะเลยนะ"
ซองมินมองเพื่อนตัวเล็กอย่างเป็นห่วง เขากับจุนซูสนิทกันมากจนรู้ไว้เพื่อนตัวเล็กคนนี้มีปัญหาที่ต้องรับภาระหนักหนาเพียงใด
"อืมม...กลับบ้านกันดีกว่านะ...ชั้นง่วงจะแย่อยู่แล้ว"
ร่างเล็กตัดสินใจพับกระดาษใบเล็กใส่ในกระเป๋ากางเกงก่อนจะลุกขึ้นยืนพลางฉุดแขนเพื่อนรักให้ลุกขึ้นมาด้วย
....โลกของเรากับเค้ามันต่างกัน ....
...เราคงไม่ได้เจอกันอีกแล้วใช่มั้ยคับ...คุณนางฟ้า...
.
.
.
"เด็กคนนั้นยังไม่ติดต่อมาอีกเหรอ.." ชายหนุ่มร่างบางเปิดแฟ้มเอกสารดูผ่านๆตาพลางเอ่ยถามเลขาหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ
"ยังเลยครับคุณแจจุง ..ไม่มีใครโทรมาที่ออฟฟิตเลย"
..ร่างบางถอนหายใจออกมาเบาๆ วางเอกสารลงบนโต๊ะ ..
ตั้งแต่เจอกันครั้งนั้น เขาก็ไม่อาจลืมภาพคนตัวเล็กแก้มสีชมพูระเรื่อกับดวงตาที่แสนจะไร้เดียงสาคู่นั้นได้เลย
"ดงแฮ นายจำได้มั้ยว่า เด็กคนนั้นใส่ชุดนักเรียนของที่ไหน"
สายตาคมเงยหน้าขึ้นสบตากับเลขาหนุ่มที่ร่วมงานกันมานานจนพอจะรู้ว่าเจ้านายของเค้าคิดยังไง..
"เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ คุณแจจุง" ดงแฮโค้งตัวทำความเคารพเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกไป
ร่างบางทิ้งตัวลงพิงกับเก้าอี้พลางหันไปเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง..พลางคลี่ยิ้มออกมาบางๆ
"เราจะต้องได้เจอกันอีก...ลูกแมวน้อยของชั้น"
.
.
.
อพาตเมนต์เล็กๆแห่งหนึ่ง ในเช้าวันเสาร์...
..ก๊อกๆๆ..
เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้จุนซูที่กำลังง่วนอยู่ในครัวต้องเดินออกมาเปิดอย่างเสียไม่ได้
"มาหาใครเหรอครับ....คะ..คุณ..."
เสียงหวานหายไปในลำคอ เมื่อเห็นใบหน้าของคนที่มาเยือน..
ชายหนุ่มหน้าสวยในชุดลำลองสบายๆ ส่งยิ้มมาให้ พร้อมกับช่อดอกลิลลี่สีขาวในมือ..
"สวัสดีครับ...คิมจุนซู"
"บ้านน่าอยู่จังเลยนะจุนซู" แจจุงยิ้มบางๆให้คนตรงหน้าก่อนจะตักข้าวต้มร้อนๆเข้าปากไปด้วย..
"เอ่ออ...ฮะ...มันออกจะแคบไปหน่อยนะฮะ" ร่างเล็กที่ดูเหมือนจะทำตัวไม่ถูก
เมื่อนางฟ้าที่เขาได้แต่เฝ้าคิดถึงมาเยือนถึงที่ แถมยังมากินอาหารเช้าง่ายๆที่เค้าเป็นคนทำด้วยซะอีก
"ไม่หรอก..มันน่ารัก ดูอบอุ่นดีออก" ร่างบางหยิบน้ำขึ้นมาดื่มหลังจากข้าวต้มคำสุดท้ายหมดลง
ก่อนจะหันมาพุดด้วยสีหน้าจริงจังกับคนตัวเล็กที่กำลังก้มหน้างุดๆอยู่ ...
"คุณก็รู้ใช่มั้ย ว่าผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาขอคุณกินข้าวต้มอร่อยๆนี่เพียงอย่างเดียว"
สายตาคมจับจ้องที่ใบหน้าหวานที่เงยขึ้นสบตาด้วยความเขินอาย...
"ผมอยากได้คุณมาเป็นแบบให้กับคอลเลกชั่นใหม่ของเราจริงๆจะจุนซู ...คุณเหมาะกับมันมาก"
...เสื้อผ้าคอลเลกชั่นใหม่รับหน้าร้อนของ Angelia ที่เน้นความสดใสมีชีวิตชีวา
มันดูเข้ากันมากกับคนน่ารักที่ดูสดชื่น มีชีวิตชีวาแบบจุนซู ....
"แต่ผม...ต้องทำงานพิเศษ...แล้วก็..."
ร่างเล็กอึกอัก เขาไม่มั่นใจเลยซักนิดว่าตัวเองจะเป็นแบบให้กับเสื้อผ้ายี่ห้อดังแบบนั้นได้
"คุณไปลาออกได้เลยนะ ...แล้วมาเป็นพรีเซนเตอร์ของเรา เราจะมีสัญญาให้คุณ 1 ปี
ค่าจ้างทุกเดือน เดือนละ xxx,xxxวอน ...แล้วถ้าคุณทำตัวดี เราก็จะต่อสัญญาให้คุณต่อไป"
แจจุงในมาดนักธุรกิจเริ่มเจรจาต่อรองกับคนตัวเล็ก ..
"เรื่องเงินมันไม่เกี่ยวหรอกนะฮะ..แต่ผมไม่มั่นใจว่าผมจะดีพอที่จะแบบให้ Angeliaได้"
จุนซูก้มหน้าลงไม่ยอมสบตาอีกฝ่าย .....คุณสวยกว่าผมอีกนะ คุณแจจุง อย่าเลือกผมเลยดีกว่า
"ผมจะทำให้ทุกคนหันมามองคุณ..คุณจะเป็น คิมจุนซู ที่คู่ควรกับ Angelia..."
.
.
.
ในห้องฟิตเนสระดับ VIP ที่มีแต่ลูกค้าระดับไฮโซ ทั้งนักธุรกิจชื่อดัง นางแบบ นายแบบ นักร้อง
รวมไปถึงดีไซเนอร์ของแบรนด์ดังอย่างคิมแจจุง และคงจะไม่เป็นที่จับตามองมากกว่านี้
ถ้าจะไม่มีหนุ่มน้อยน่ารักเดินเคียงข้างกายมาเหมือนอย่างทุกวัน ..
"วันนี้จะเล่นอะไรกันดี หืมส์ แมวน้อย" หนุ่มหน้าสวยโอบไหล่เล็กเข้ามาใกล้พลางเอ่ยถามอย่างอารมณ์ดี
..เป็นเวลา 1 เดือนมาแล้ว นับตั้งแต่จุนซูตัดสินใจเซ็นสัญญากับ Angelia ..
แจจุงที่จับร่างเล็กเข้าคอร์สพัฒนาบุคลิกภาพ นวดหน้า นวดตัว และจัดการเปลี่ยนสไตล์การแต่งตัว
จนจุนซูที่แสนจะไร้เดียงสาเหมือนลูกแมวน้อย กลายเป็นหนุ่มน้อยหน้าใสจนหลายๆคนต้องหันมามอง
"คุณแจจุงก็ อย่าเรียกผมแบบนั้นสิฮะ.." ร่างเล็กหันไปทำหน้ามู่ใส่อีกฝ่ายด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ
ถึงเเม้ฝ่ายนอกจะเปลี่ยนไปซักเพียงใด แต่จุนซูน้อยแสนขี้อายก็ยังเป็นคนเดิมอยู่วันยังค่ำ
"ฮะฮะฮะ...ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันดีกว่าป่ะ"
ร่างบางขยี้ผมของอีกฝ่ายเล็กอย่างเอ็นดู ก่อนจะพากันเดินเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
"นั่นใครน่ะฮีวอน..แจจุงพาเด็กที่ไหนมากัน"
นางแบบสวยสุดเซ็กซี่ลีเฮียวริก้าวออกมาจากมุมหนึ่งพร้อมกับเพื่อนสาว
สายตาจับจ้องไปยังแผ่นหลังของชายทั้งสองที่เดินหายเข้าไปในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
"ได้ยินว่าชื่อ จุนซูนะ..จะมาเป็นพรีเซนเตอร์คอลเลกชั่นซัมเมอร์ของแจจุง.."ฮีวอนตอบอย่างไม่ใส่ใจ
"หึ..เดี๋ยวพอแจจุงเบื่อ ก็เฉดหัวทิ้งเหมือนเดิมนั่นแหละ ทำยิ้มน่าระรื่นไปเถอะ.."
หญิงสาวเบะปากพลางมองไปยังร่างเล็กที่เดินยิ้มหัวเราะออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้ากับแจจุง
สายตาของเฮียวริที่มองไปยังจุนซูนั้นแสดงถึงความอิจฉาริษยาอย่างแรงกล้า..
เธอเองก็เคยเป็นคนหนึ่งที่แจจุงปั้นให้ดังขึ้นมาเช่นกัน ...
...แต่เมื่อหญิงสาวเริ่มแสดงอาการเป็นเจ้าเข้าเจ้าของกับชายหนุ่มมากขึ้นเรื่อยๆจนแจจุงทนไม่ไหว
จึงขอยกเลิกสัญญาและประกาศตัดขาดกับหญิงสาวอย่างไม่ไยดี จนเกือบจะทำให้เฮียวริหมดอนาคตในวงการ
"เธออย่าไปยุ่งกับเค้าอีกเลยน่า..เธอก็รู้ว่าเวลาแจจุงโกรธน่ะมันเป็นยังไง"
ฮีวอนรีบห้ามเมื่อเห็นสายตาของเพื่อนซี้ ..เธอรู้ดีว่าเฮียวริทำได้ทุกอย่างเพื่อความสะใจของตัวเองขนาดไหน
"เธอก็พูดไป..ชั้นจะไปทำอะไรเค้า..หึ ชั้นก็แค่อยากรุ้จักเท่านั้นเองแหละ"
.
.
.
"อ๋าา..ไม่ไหวแล้วล่ะฮะ คุณแจจุง~"
ร่างเล็กร้องโอดครวญเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะกดเพิ่มรอบเครื่องวิ่งอัตโนมัติที่เขากำลังเล่นอยู่..
"อะไรกัน..เพิ่งเล่นไปได้นิดเดียวเองนะ..ขี้เกียจแล้วเหรอ หืมส์"
หนุ่มหน้าสวยหัวเราะเบาๆ พลางยกมือขึ้นขยี้หัวเจ้าตัวเล็กที่ลงไปนั่งกองอยุ่กับพื้นเรียบร้อยแล้ว
...ไม่ว่าจุนซูจะทำอะไร ทำไมมันช่างดูน่าเอ็นดูไปซะหมดนะ ^^ ...
"อื้อ~คุณแจจุงอย่าขยี้ผมผมสิฮะ..ยุ่งหมดแล้วเนี่ย~~ไม่เอาแล้ว..ไปอาบน้ำดีกว่า"
ร่างเล็กกระเถิบหนี พลางลุกขึ้นเดินหนีออกไป ทิ้งให้แจจุงยืนหัวเราะเบาๆอยู่คนเดียว
.
.
หลังจากที่จุนซูอาบน้ำเสร็จ ร่างเล็กจึงเดินออกมานั่งรอแจจุงที่กำลังแต่งตัวอยู่ที่ลอบบี้
เฮียวริเองที่รอจังหวะนั้นอยู่ จึงรีบเดินเข้าไปขอนั่งลงข้างๆคนตัวเล็ก
"ขอโทษนะนะ ขอนั่งด้วยคนได้มั้ยคะ"
หญิงสาวเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงออดอ้อน ซึ่งจุนซูเองก็ยิ้มรับอย่างไม่ได้คิดอะไร
"ไม่ค่อยคุ้นหน้าคุณเลยนะคะเนี่ย ไม่ทราบว่าเป็นเมมเบอร์ใหม่รึป่าวคะ"เฮียวริพยายามชวนร่างเล็กคุย
"พอดีผมมากับคุณแจจุงน่ะฮะ ผมไม่ได้เป็นสมาชิกที่นี่หรอกฮะ" จุนซูเมื่อเห็นอีกฝ่ายชวนคุยก็เลยคุยด้วย
"อุ๊ย~..คุณมากับคุณแจจุงเหรอคะเนี่ย ตายละ..ไม่ทราบว่าคุณเป็นอะไรกับคุณแจจุงเหรอคะ เป็นน้องชายเหรอ"
หญิงสาวแสร้งถามเพื่อสังเกตปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ... เด็กนี่มารยานักนะ ทำหน้าตาใสซื่อ ชิ
"ผมเป็น..เป็นพรีเซนเตอร์คนใหม่ของคุณแจจุงฮะ.."
ร่างเล็กที่ไม่รู้จะบอกว่าตัวเองเป็นอะไรกับแจจุงดี จึงตอบตามความจริง
"อุ๊ย~~งั้นคุณก็คงจะเป็น คิมจุนซู ที่ข่าววงในเค้าพูดถึงกันสินะคะ ...แหม ไม่คิดเลยนะคะว่าจะเป็นคุณ"
เฮียวริเริ่มแผนการ เมื่อเห็นร่างเล็กทำหน้าตาสงสัย
"ก็แหม...ไม่มีใครคิดน่ะสิคะ ว่าพรีเซนเตอร์คนใหม่ของ Angelia จะเป็นเด็กมัธยมท่าทางกะโปโลแบบนี้
แถมยังเป็นเด็กผู้ชายซะอีก ... ก็ที่ผ่านๆมา แจจุงเค้าเลือกแต่ ผู้หญิงสวยๆ พวกคุณหนูไฮโซน่ะคะ ..
ชั้นก็เลยไม่คิดว่าพรีเซนเตอร์คนใหม่ของ Angelia จะเป็นคน..แบบคุณ..."
หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่สายตาที่มองจุนซูนั้นช่างดูเหยียดหยามอย่างชัดเจน
"แจจุงนี่เค้าก็แปลกนะคะ..ทั้งๆที่ตัวเองหน้าตาสวยซะขนาดนั้น แต่ทำไมถึงได้เลือกเด็กหน้าตาธรรมดาๆอย่างคุณ
มาเป็นแบบของโปรเจกใหญ่ขนาดนี้ได้ก็ไม่รู้ ...ชั้นว่า คุณดูไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่กับแบรนด์ Angelia..
...อาาา...นี่ชั้นพุดตรงไปรึป่าวคะเนี่ย .... ทำไมเงียบไปล่ะคะ คุณคิมจุนซู..."
ร่างเล็กที่นิ่งอึ้งไปกับคำพูดของหญิงสาวที่นำเอาความไม่มั่นใจของเขากลับคืนมา
หลังจากที่แจจุงเฝ้าเพียรพยายามปลูกฝังและเพิ่มพูนความมั่นใจให้แก่เขามาตลอดเวลา 1 เดือนเต็ม
จนจุนซูเชื่อว่า เขาเองก็เป็นพรีเซนเตอร์คนใหม่ของ Angeliaได้
แต่ผู้หญิงคนนี้กลับทำให้ความมั่นใจทั้งหมดที่มีหายไปในชั่วเวลาไม่กี่นาที ...
...คนอย่างผม...อาจจะไม่เหมาะกับ Angelia ก็ได้นะฮะ คุณแจจุง ...
.
.
.
"นายเป็นอะไรรึป่าว..จุนซู"
ร่างบางถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นคนตัวเล็กเอาแต่ไม่พูดไม่จามาตั้งแต่กลับจากฟิตเนส
"ผม..." ร่างเล็กได้แต่ก้มหน้าเงียบ ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
..เสียงเยาะเย้ยของเฮียวริที่ยังคงดังก้องอยู่ในหู ..ยิ่งทำให้จิตใจในตอนนี้ของจุนซูย่ำแย่ลงไปทุกที..
"คุณแจจุงฮะ...ผม..ขอถอนตัวได้มั้ย.." เสียงเล็กเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มั่นใจ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยขึ้นสบตากับอีกฝ่าย
"นายพูดว่าอะไรนะ.." แจจุงหันมามองหน้าร่างเล็กชัดๆ พลางเอามือเชยคางของอีกฝ่ายขึ้นสบตา
"ผมคงไม่เหมาะกับการเป็นแบบของคุณหรอกฮะ...ผมขอถอนตัวได้มั้ย"
จุนซูตัดสินใจพูดเพื่อลดความกดดันทั้งหมดที่มีในใจ ... แต่เขาก็รู้สึกว่าคิดผิด เมื่อเห็นอีกฝ่ายขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไม่พอใจ
"นายเป็นอะไรไปจุนซู..เมื่อตอนเช้าเรายังคุยเรื่องชุดอยู่เลยไม่ใช่เหรอ"
สายตาคมจ้องไปที่ใบหน้าหวานที่ไม่ยอมสบตากับเค้า ...จุนซูเป็นอะไรไปกันแน่
"ผม...ผมไม่อยากทำงานนี้แล้ว....ผมคงไม่เหมาะกับมัน....ผมขอถอนตัวนะฮะ.."
ร่างเล็กรีบลุกขึ้นเดินหนีเพื่อหลบสายตาของแจจุงที่เอาแต่จ้องมองเขาราวกับจะอ่านใจได้ทะลุปรุโปร่ง
"ชั้นไม่ให้นายไป!!นายเป็นอะไรกันแน่จุนซู!!"
แจจุงจับแขนร่างเล็กที่กำลังจะลุกเดินหนีไว้ได้ทัน ก่อนจะดึงเข้ามาใกล้ แล้วถามเสียงดังด้วยความไม่เข้าใจ
"ผม...ฮึกก..."
จุนซูที่เริ่มจะน้ำตาคลอด้วยความกดดัน เอาแต่ก้มหน้าอึกอัก ซึ่งมันก็ยิ่งทำให้แจจุงโกรธมากขึ้น
"ชั้นถามว่านายเป็นอะไร!!ทำไมไม่ตอบชั้น!!!!" ร่างบางตะโกนก้อง ทำเอาคนตัวเล็กถึงกับสะดุ้งด้วยความตกใจ
"ฮึกก...ผมไม่เหมาะจะเป็นแบบให้คุณหรอกฮะ..คุณแจจุง..ปล่อยผมไปเถอะ"
ร่างเล็กร่ำไห้สะอึกสะอื้น ใบหน้าหวานเปรอะไปด้วยคราบน้ำตาและความเจ็บปวดเมื่อรุ้สึกถึงแรงบีบที่เพิ่มขึ้นที่ต้นแขน
"ชั้นจะเป็นคนตัดสินเองว่าใครเหมาะหรือไม่เหมาะ!!"
แจจุงตะคอกใส่คนตัวเล็กด้วยความโมโห เมื่ออีกฝ่ายดึงดันจะไปแบบไม่มีเหตุผล
"ฮึกกก...ฮืออออออ..."
จุนซูที่กลัวแจจุงจนตัวสั่นทรุดตัวลงนั่งร้องไห้กับพื้น จนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกตัวว่าเค้าคงทำรุนแรงกับคนตรงหน้ามากเกินไป
มือบางรั้งร่างเล็กมาไว้ในอ้อมกอดพลางลูบหลังอีกฝ่ายที่ร้องไห้จนตัวโยนไปมา..
"จุนซู..ชั้นไม่รู้หรอกนะว่า นายไปฟังใครพูดอะไรมา..แต่ชั้นอยากให้นายเชื่อชั้น เชื่อมั่นในตัวเอง..
...สำหรับชั้นแล้ว ไม่มีใครเหมาะกับ Angelia เท่ากับนายอีกแล้วนะจุนซู.."
นิ้วเรียวเชยคางคนตัวเล็กในอ้อมแขนมาเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าอย่างเบามือ สายตาคมจ้องลึกลงไปในแววตาคุ่สวย
"นายน่ารักมากเลยนะแมวน้อย...น่ารักมากกว่าใครทุกคนที่ชั้นเคยเจอ...น่ารักเหมือนนางฟ้า.."
"คุณต่างหากล่ะฮะ ที่สวยเหมือนนางฟ้า.." ร่างเล็กตอบกลับมาด้วยดวงตาใสซื่อ
...จุนซูคิดมาอย่างนั้นตลอดตั้งแต่เจอแจจุงครั้งแรกและมันก็เป็นอย่างนั้นจนถึงตอนนี้...
ร่างบางคลี่ยิ้มที่มุมปากเบาๆ พลางโน้มตัวลงใช้ริมฝีปากซับน้ำตาของร่างเล็กอย่างอ่อนโยน
เสียงหวานกระซิบข้างหูเล็กอย่างแผ่วเบา
"นายต่างหากจุนซู ..นายคือ นางฟ้าของชั้น.."
ริมฝีปากบางประกบเข้ากับกลีบปากนุ่มอย่างอ่อนโยนและนุ่มนวล
ร่างบางจูบซ้ำๆอย่างแผ่วเบากับกลีบปากบางตรงหน้า ก่อนที่จะแทรกลิ้นเข้าไปเก็บเกี่ยวความหวานจากด้านใน
มือบางรั้งร่างเล็กให้ลุกขึ้นพลางดันให้เดินไปที่เตียงโดยที่ไม่ยอมถอนริมฝีปากออกเลยแม้แต่น้อย
แผ่นหลังของจุนซูโน้มลงนอนราบกับพื้นเตียงโดยมีร่างบางของอีกฝ่ายอยู่ด้านบน
ร่างเล็กหอบหายใจระเรื่อ เมื่ออีกฝ่ายยอมถอนริมฝีปากออก ..
ดวงตาใสจ้องมองสบตากับคนด้านบนด้วยความรุ้สึกที่ต่างออกไป..
..หัวใจดวงน้อยเต้นถี่ราวกับจะร่ำร้องบอกความรู้สึกที่มี..
...รู้สึกดีเหลือเกินที่ได้อยู่กับแจจุง...
..นี่ผมคงตกหลุมรักนางฟ้าเข้าแล้วใช่มั้ย..
"ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ชั้นเอาแต่มองนาย..หนึ่งเดือนที่ผ่านมาที่เราอยู่ด้วยกัน..ชั้นมีความสุขมาก..
..ตอนเช้าที่ตื่นมาเห็นนายนอนหลับเหมือนลูกแมวตัวเล็กๆอยู่ข้างๆ ชั้นก็เผลอยิ้มออกมาทุกทีที่เห็น..
...ชั้นชอบนายนะแมวน้อย....ชอบนายมากๆเลย..."
หนุ่มหน้าสวยเปลี่ยนเผยความรู้สึกภายในที่มีแก่ร่างเล็ก มือบางไล้ไปตามโครงหน้าของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบา
สายตาของแจจุงที่มองคนตัวเล็กในตอนนี้ ช่างดูอ่อนโยนกว่าครั้งไหนๆ
"คุณแจจุง.."
"นายชอบชั้นรึป่าวจุนซู..นายรู้สึกดีบ้างมั้ยเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน.."
สายตาคมก้มลงสบตากับคนตัวเล็ก...แววตาของจุนซูมันบอก บอกให้เขารู้ว่า ร่างเล็กเองก็คงคิดไม่ต่างกัน
"ผม...ชอบคุณแจจุงฮะ.."
เสียงหวานพูดออกมาด้วยท่าทางเขินอาย ดวงตาใสเสมองหลบตาคนเบื้องหน้า แก้มใสสีชมพูระเรื่อ
"แต่ว่า..ชั้นรักนายเข้าแล้วล่ะ..ลูกแมวน้อยของชั้น"
ร่างบางโน้มไปหนาลงมาประทับจูบอย่างดูดดื่มกับร่างเล็กที่อยู่ข้างใต้อีกครั้ง
มือเล็กยกขึ้นโอบรอบคอของแจจุงพลางตอบรับจูบอันแสนหวานที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน
...ผมเองก็รักคุณฮะ แจจุง...
.
.
.
"เย้ !!!คัมปาย!!!!"
เสียงแก้วบรรจุไวน์ขาวราคาแพงกระทบกัน พร้อมๆกับเสียงแสดงความยินดีดังไปทั่ว..
งานเลี้ยงฉลองความสำเร็จกับคอลเลชั่นของ Angelia ที่ยอดขายพุ่งทะลุเป้ามากกว่าแบรนด์อื่นๆในซัมเมอร์นี้
บนเวทีปรากฏภาพร่างเล็กในชุดเสื้อผ้าสีสันสดใสท่ามกลางท้องทะเลสีฟ้าคราม
ใบหน้าหวานคลี่ยิ้มสดใสร่าเริง ชวนให้คนที่มองต้องยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว
พรีเซนเตอร์คนใหม่ของคอลเลคชั่นหน้าร้อนที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุดของซีซั่นนี้...
"ยินดีด้วยนะจุนซู../ยินดีด้วย../ยินดีด้วยนะครับ.."
เสียงแสดงความยินดีดังตลอดทางที่ร่างเล็กเดินมา ซึ่งเจ้าตัวเองก็ส่งยิ้มตอบกลับไปด้วยความขอบคุณ
จุนซูเดินออกมาบริเวณด้านนอกระเบียงของห้องที่จัดงาน..ที่ๆมีใครคนหนึ่งยืนอยู่ก่อนแล้ว
"ทำไมออกมายืนคนเดียวล่ะฮะ..ทิ้งผมไว้คนเดียวไม่ชวนซักคำ"
เสียงเล็กตัดพ้อกระเง้ากระงอด เรียกรอยยิ้มบางๆจากใบหน้าสวยของอีกฝ่าย
"ก็ชั้นอยากมาฉลองความสำเร็จกับนายแค่สองต่อสองไง แมวน้อย"
มือเรียวรั้งเอวบางของอีกฝ่ายเข้ามากอด ริมฝีปากบางกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงขี้เล่น
"ขอบคุณมากนะฮะแจจุง..ที่ทำให้ผมมีวันนี้"
ใบหน้าหวานเงยขึ้นสบตาอีกฝ่าย พลางคลี่ยิ้มอย่างน่ารัก
"ชั้นไม่ได้ทำอะไรเลยจุนซู...ที่นายมีวันนี้เพราะตัวนายเอง...
อย่างที่ชั้นบอก ไม่มีใครเหมาะกับ Angelia มากไปกว่านายอีกแล้ว"
แจจุงคลี่ยิ้มให้กับคนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน
"ยังไงก็ต้องขอบคุณฮะ ถ้าไม่มีแจจุงให้กำลังใจ ผมก็คงจะไม่เป็นแบบนี้
คุณเหมือนนางฟ้าของผมจริงๆนะฮะ..ขอบคุณนะแจจุง ขอบคุณมากๆเลย"
ร่างเล็กกอดแจจุงแน่นพลางซุกหน้าเข้ากับอกของอีกฝ่าย
"ขอบคุณอะไรกันจุนซู..ก็ชั้นรักนายนี่นา ทำไมชั้นจะทำเพื่อคนที่ชั้นรักไม่ได้ล่ะ หืมส์"
สายตาคมจับจ้องร่างเล็กในอ้อมกอด พลางโอบกระชับร่างเล็กเข้ามาใกล้แล้วก้มลงกระซิบข้างหู
"ก็ชั้นบอกแล้วไง...นายคือ นางฟ้าของชั้น...จุนซู"
######### END ###########
สรุปว่า เป็นนางฟ้าทั้งคุ่สินะคับ ^^
ตอนแรกกะจะ NC แต่อย่าดีกว่า แค่นี้ก็จิ้นลำบากมากมายเรย แหะๆ
ผมชอบแจเซียรองจากมิกเซียเลยนะคับ ชอบแจที่มีลุคแบบเซเมะหน้าหวานอ่ะคับ
แล้วก็แน่นอนว่าจะต้องเหมาะกับอุเคะน่ารักและใสซื่ออย่างนู๋เซีย หุหุ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคับ ~~
ส่วนเรื่องที่ดองไว้ จะมาต่อในเร็ววันคับผม สัญญาๆ ^^~~
